AL-KARA: siyah beyaz futbol kültürü

İki kupanızı da fenerbahçenizi de alıp gidiniz!

2012-01-27T15:09:00.001+02:00

Tavrımız Rıdvan Akar gibidir:

Çarşı neden Demirören söylemine karşı değil?

Beşiktaş taraftarı olarak bizler kendimizi Çarşı olarak bilinen o büyük şemsiyenin altında hissederiz. Zira Çarşı pek çok konuda bizim adalet ve vicdanımızla örtüşen bir duruş sergilemiştir. Bunun son örneği Van için gösterilen duyarlılıktı.

Ancak saygınlık zor kazanılan ama çabuk kaybedilen bir haslettir.

Çarşı'nın Pluton'dan Etoo'ya, nükleer santralden Hasankeyf'e kadar pek çok konuda gösterdiği hassasiyeti kendi "varlık nedeni" ile yani Beşiktaş ile de göstermesini beklemek hakkımızdır.

Eğer sevdalısı olduğunuz kulubün başkanı Şike Soruşturması sürecinde Fenerbahçe'yi kurtarmayı kendisine görev edinmişse, eğer sevdalısı olduğunuz kulübün başkanı doğruları dile getiren -geçmişten beri dost olduğumuz- Altay Kulübünün başkanına "otur, haddini bil" demişse ve en beteri de sevdalısı olduğunuz kulübün başkanı "Fenerbahçemiz" sözcüğünü böylesine keyfiyet içinde kullanabiliyorsa, Çarşı'nın da bir tepki göstermesini beklemek hakkımızdır.

Aksi takdirde "Çarşı'nın neye karşı" olduğunu sorgulamaya başlarız ki o takdirde Çarşı'yı "Asi" yapan o A mahsun kalır....

Kusura bakmayın arkadaşlar, geçmişte çokça sorgulanan ve sizleri de çok rahatsız ettiğini bildiğim, "Çarşı - yönetim" iddialarını boşa çıkarmak içir tarihi bir fırsat elinizdedir. Bu fırsatı harcamamanızı tavsiye ederim.

En azından o Denizli maçında dayak yiyen Beşiktaşlılar için...isterim.

Benim duruşum ise şudur: Statta iki elimi havaya kaldırır ve çapraz sallarım:

YETER DEMİRÖREN

Kiev maçı öncesi eski açık...

2011-11-04T23:11:00.003+02:00

Kulüpte birileri var sanki

2011-10-31T11:20:00.000+02:00

Pazartesi mesaisine başlarken, yumuşak bir geçiş olsun diye orayı burayı kurcalarken, Türkiye Bilişim Derneği Bilişim Dergisi'ne kulüp tarafından gönderilmiş bir Bilgisayar Teknolojileri yazısı dikkatimi çekti.

Yazı genelinde genel geçer kabullerin dışında önemli katkılar bulunmasa da birilerinin bu konuda kalem oynatması bile sevindirici geldi bana. Yazıya şuradan da ulaşabilirsiniz: http://www.bilisimdergisi.org/index.php?sayi=son

Kullanılan imajlar ne alaka anlamadım ama olsun...

Beşiktaş J.K.: Kulüpler artık hiç olmadığı kadar yönetsel bilgi sistemlerine ihtiyaç duyuyor

“Dosya” sayfalarımız için iletişime geçtiğimiz spor kulüplerimiz arasında Beşiktaş (BJK) Spor Kulübü yetkilileri, gönderdikleri yazı ile katkıda bulundu. Sporda BT’nin halen gerektiği kadar kullanmadığına dikkat çeken Beşiktaş, futbol takımında birtakım teknolojik yeniliklerden yararlanıyor, sporcu sağlığı ve gelişimine ilişkin test ve ölçümler yapıyor. Gerek kurum ile müşteriler arasındaki ilişkilerin tesisi ve yönetimi, gerekse tüm kurumsal faaliyetlerin konsolidasyonu ve analizi için spor kulüplerinin yönetsel bilgi sistemlerine ihtiyaç duyduğuna işaret eden BJK’da, fonksiyonel departmanlar ve sportif branşların ihtiyacı olan yazılımlar, BT bölümünce geliştirilip kullanıma sunuluyor. Oluşturulan Ar-e grubu ise maç analizleri ve video programlarını kullanıyor.

Önümüzdeki yıllarda sporda BT kullanımının olmazsa olmaz noktasına geleceğine dikkat çeken BJK’da, fonksiyonel departmanlar ve sportif branşların ihtiyacı olan yazılımlar, BT bölümünce geliştirilip kullanıma sunuluyor.

BT, sporu ve sporcuyu daha kolay hedefe ulaştıracak ve hatta hedeflerin büyümesinde çok önemli rol oynamaktadır. Sporun içerisinde BT kullanımı olmazsa olmaz noktasına gelecektir diye düşünüyoruz. Teknolojinin gelişimi hayatımızda bir çok değişime, yeniliğe yol açtığı gibi sporsal alanda da, gelişime, değişime ve ilerlemeye yol açmaktadır. Birçok spor branşında sporcu yetiştirilmesinin yanı sıra spor dallarında yeni rekorların kırılması, sporcuların daha az sakatlanmaları sakatlandıkları takdirde yaptıkları sporlara geri dönme süresi kısalmaktadır. Örneğin yüzme sporunu ele alırsak gerekli ergojenik yardımcılar sayesinde (sürtünme azaltıcı mayolar) ulaşılması güç rekorlar kırılmıştır. Yine futbolda yapılan biyomekaniksel testlerde oyuncunun topa vuruş açılarının ağırlık merkezine göre hesaplanarak daha doğru duruş ve açılarla en iyi performansı göstermesine yardımcı olmaktadır. Şu an BT pazarının olması gerektiği kadar çok kullanıldığı söylenemez ama kullanımın hızla yaygınlaştığını söyleyebiliriz. Önümüzdeki 3-5 yıllık periyotlarda BT kullanımı daha belirgin hale geleceğini düşünmekteyiz. Bilindiği üzere profesyonel spor artık bir endüstri haline gelmiştir. Sporcularda bu endüstride en önemli yere sahiplerdir. Sporcuların sağlıklarının korunması doğrudan performansını etkileyecektir. Bu yüzden ergojenik yardımcılara ayrılan maddi destek artmakta sporda bilişim teknolojisi gelişmektedir. Çok değil bundan 10 yıl önce bir futbolcunun bacak kırılması en az 9 ay sahalardan uzak kalmasına sebep oluyordu fakat artık gelişmiş teknolojinin sayesinde kırılan bölgeye oksidasyon uygulanarak bu süre hemen hemen yarı yarıya indirilmektedir. Ülkemizde dünyada olan gelişmeleri yakından takip etmektedir. Spor alanında üniversitelerin açılması bölümlerin branşların arttırılması bu alana duyulan önemi belirtmektedir. Federasyonların dünya federasyonları ile yapmış oldukları interaktif eğitimler ile yetiştirilen antrenörler ve sporcular bu pazarın devamlı aktif olmasını ve gelişimin devamlı olmasını sağlamaktadır.

Kulüp ve federasyonların yaklaşımları

Özellikle hedefleri olan büyük kulüplerin BT kullanımı konusunda daha aktif olduğunu söyleyebiliriz. Federasyonlarımızın da özellikle milli takımlar departmanlarında BT den çok yoğun olarak faydalanıldığını biliyoruz. Milli takımlarımızda bilgiye çabuk ulaşabilmek ve bu amaçla teknolojinin kullanımı vazgeçilmez büyüme ve gelişme unsurudur. Spor alanında bizden önde olan ülkeler bilişim teknolojisine olan önemi gerektiği kadar göstermektedir. Örneğin A.C. Milan kulübü transferlerini yapmadan önce futbolculara diğer kulüplerden farklı olarak bazı özel testlere sokmaktadır. Futbolcudan ileriki yıllarda kâr edip edilemeyeceğini araştırmakta günlük performansa göre transfer yapılmamaktadır. Ancak ne yazık ki ülkemizde saman alevi gibi parlayan sporculara ödenen uçuk fiyatlar kulüplerin bütçesini sarsmakta sporun gelişimini engellemektedir. Bilişim teknolojisinin gelişimiyle federasyonların maçlardaki güvenliği arttırmasından, sporcu yetiştirilmesine kadar birçok alanda etkinliği artmıştır.

Sporda insan kapasitesinin yükseltilmesinde BT kullanımı

Artık kişiye özel çalışma programlarının kullanıldığı ve uygulandığı sporumuzda BT kullanımı ile sporcu kapasiteleri çok üst düzeylere çıkabilmekte ve bunun takım üzerindeki olumlu etkilerini maksimize etmeye çalışılmaktadır. Mevcut yapılmış bilimsel testler, yetenek seçimlerinde kullanılan testler, polar saatlerle yapılan antrenmanlar, kullanılan istatistiki veriler, maçlarda ve antrenmanlarda kullanılan edit işlemleri ile oyuncuların performansları ve rakip takımların hücum ve müdafaa sistemlerinin gösterilmesi, fiziksel uygunluğun yaptığı sporda kullanımı ve vücut kontrolünün bilimsel programlar kullanılarak kontrol altında tutulması (BKİ Vücut kitle endeksi) gibi daha sayabileceğimiz birçok detaylarda BT kullanımı zorunlu hale gelmiş, sporun ve sporcunun performansının üst düzeye çıkarılmasında kullanılmaktadır. Artık oyuncular, antrenörler ve kulüpler istediklerinde İnternet, mobil, vs. uygulamalarla bu bilgilere çok çabuk bir şekilde ulaşabilmekte ve anında uygulayabilmektedir. Bunun yanı sıra kendilerini diğer dünya ülkeleri ile kıyaslayarak çağın neresinde olduklarını da BT kullanımı ile görebilmekteler. Başta da söylediğimiz gibi bilişim teknolojisi spor ve sporcu gelişimini etkileyen en önemli unsurdur. Teknolojinin gelişimi yüzme branşında sürtünmeyi engelleyen mayo, 100 m. Koşularında sprinterlerin sürtünmeyi arttıran ve çekme kuvvetini arttıran ayakkabıları, futbolda polar saat kullanımının ve daha bir çok testin arttırılmasıyla sporcunun yorgunluk kapasitesini öğrenmeyi kolaylaştırması ve daha birçok branşta sporcuların beslenme ve diyet kontrollerini en iyi şekilde yapmasını sağlamaktadır.

Spor ve bilişim konusunda gerekli uzmanlıklar

a) Sporun ve Bilişimin Ekonomisi ve Gelişimi,

b) Halkla ilişkiler, Pazarlama ve Yaygınlaştırma,

c) Sistem Yönetimi ve Marka Değeri,

d) Finansal Hizmetler,

e) Toplam Kalite Yönetimi ve Personel Eğitimi,

f) Sağlık Kurulu,

Sonuç olarak BT kullanımı hayatımızın belki de farkında olmadan vazgeçilmezi olmuş ve gelişimimizin aynası olmuştur. Gerçekte daha bilinçli ve yönlendirerek BT kullanımı ile çok daha başarılı sonuçlara ulaşılabileceğinden eminiz. Spor ve bilişim konusunda, ergojenik yardımcılar, analistler, beslenme ve diyet uzmanları, kondisyonerler, bilgisayar uzmanları, uzman kişilerdir. Beşiktaş kulübünde futbol takımında kullandığımız birtakım teknolojik yeniliklerden yararlanıyoruz. Sporcu sağlığı ve gelişimi anlamında testler ve ölçümler yapılıyor. Bir Ar-e grubu oluşturduk; maç analizleri ve video programları kullanmaktayız.

BT bölümlerinin kulüplere ve spora katkısı BJK bünyesinde, bilişim teknolojilerinin nitelik ve nicelik olarak kullanımı, ülke geneli ve ortalamasının oldukça üzerindedir. 2000 yılından başlayarak sağlanan teknolojik gelişmeler ve kulüplerde kurumsallaşma bilincinin artması sayesinde sporda BT kullanımı gittikçe yaygınlaşmaktadır. Spor sektöründe de; ticari, mali, idari ve sınai faaliyetlerin yürütülmesinde BT kullanımı, diğer sektörlerden daha farklı değildir. Hatta spor sektörünün birbirinden farklı ilgi alanlarına yoğunlaşması sonucu, BT kullanımının yaygınlaşmasını kaçınılmaz kılmaktadır. Tüm bu standart uygulamalardan farklı ve ilave olarak, bu sektörün ana teması olan sportif faaliyetlerin de izlenmesi ve değerlendirilmesi, otomasyon olmadan yapılabilecek bir iş olma sınırını çoktan aşmıştır. Özellikle performans değerleme, istatistik ve sayısal analiz söz konusu olduğunda sportif branşlar için geliştirilmiş özel yazılımlar kullanmak kaçınılmaz bir olgudur.

BT bölümleri bir hizmet grubu olarak, tüm kurumsal fonksiyonel bölümler gibi sportif branşların da BT kullanımını desteklemek, kolaylaştırmak ve hatta zorlamak durumundadır. Gerekli yazılımların ve donanımların temini ve tesisi ile kullanıcı eğitimlerinin sağlanması ve gerekli yazılım kütüphanelerinin oluşturulması konusunda da BT bölümleri yönlendirici olmak zorundadır. BJK bünyesinde, fonksiyonel departmanların olduğu kadar sportif branşların da ihtiyacı olan yazılımlar BT bölümü tarafından geliştirilmiş ve kullanıma sunulmuştur.

Artan rekabet ortamında, tüm diğer ticari kurumlar gibi sportif kurumların da kurumsal sürekliliklerinin devamı için müşterilerini memnun etmek zorunluluğu vardır. Gerek kurum ile müşteriler arasındaki ilişkilerin tesisi ve yönetimi için ve gerekse tüm kurumsal faaliyetlerin konsolidasyonu ve analizi için, artık spor kulüpleri eskiden hiç olmadığı kadar yönetsel bilgi sistemlerine ihtiyaç duymaktadır. BT bölümleri BJK’da olduğu gibi bu yapıları da kurmakla ve yönetmekle yükümlü olmalıdır.

Kill Quaresma

2011-09-23T02:49:00.002+03:00

Bursaspor 1 - 2 Beşiktaş

Serendipity - Bu akşam sonucu beklenmedik Bursaspor maçının ardından eskiama yeni bir tartışmanın içine düştük. Quaresma söz konusu olduğunda benim deduygularım dört bir penceresi açık cereyan yapan bir oturma odası gibi. Her birpencereden bir rüzgar esiyor ve duygularımı oradan oraya uçuruyor. Ha, bu aradagörüşlerine değer verdiğim pek çok futbol okur yazarı kadar “rasyonel”olamıyorum.

Quaresma, unutulmasın ki, pek çok medyatik ve yanlıştransferlere imza atan Demirören yönetiminin transferi değildir. Beşiktaş taraftarıiki yıl boyunca Q7 transferi için yönetimi adeta ablukaya almıştır. Yönetim popülistbir davranışla bu rüşveti vermiştir taraftara. Alves’in Athletico Madridtarafından 500 Euro’ya alındıktan bir gün sonra Beşiktaş’a bonservisinin yarısıkarşılığında 3 milyon Euro’ya satıldığını bugün öğrendim, örneğin. Q7 böyle birtransfer değildir.

Q7 eleştirileri neredeyse aynı noktada birleşiyor: takımiçin oynamıyor, kendine oynayarak takımı bozuyor! Bu yanlış bir saptama olmasada örneğin, Fernandez’in Maccabi maçında ceza yayı önünde övgülerle alkışlanantop kaldırmaları, üç kişinin arasından çıkmaları ne kadar takım oyunudahilindedir, sormak lazım. Burada Fernandez’i kurtaran bu spektaküler hareketlerinbaşarıyla sonuçlanmış olması mıdır, evet öyledir. Simao’nun vücut vücudamücadelelerden yılmasının takım oyununu sekteye uğrattığını söylemek abartılımı olur? Almeida’nın her on pozisyonun sekizinde ofsaytta beklemesini nasılaçıklamalıyız? Ya da müthiş kesici olarak övülen Toraman ya da Egemen’inönlerine düşen topu, beş metre ilerideki orta saha oyuncusuna değil de Allahverdi’yeasılmaları takım oyununu destekleyen hamleler mi?

Q7’nin ciddiyetsiz oynadığına ilişkin eleştiri de ikincisırada geliyor. “Takımı yenikken kıçıyla top tutmaya çalışan adam” eleştirisinebelli bir bağlamda katılmamak mümkün değil. Ama o bağlamın nasıl bir bağlamolduğunu da iyice sorgulamak gerek. Takımınız yenilebilir; ama oyuncularınızfutbolun güzel oyun olma niteliğine katkıda bulunacak biçimde “şov” yapabilir. Neyinpeşindeyiz, her hafta üç puanı cebe indirmenin mi yoksa oyunu güzel oynamanınmı? Her şeyi kazanç’a indirgeyince kaçınılmaz olarak üç puan eşittir başarı oda eşittir para, denklemini onaylamış oluyoruz. Kusura bakılmasın kimse deyanlış anlamasın, ezbere bir “endüstriyel futbol eleştirisi” geyiğine sardırmakniyetinde değilim.

Q7 yetenekli ama faydasız bir adam olabilir, takımınafaydası olmadığı gibi zararı da dokunuyor olabilir; ama allah aşkına söyleyin, futboldediğimiz şeyin seyirlik bölümü bir çuval keçiboynuzundan çıkan bir kaşık baldeğil midir? Beşiktaş’ın son iki sezondaki jeneriklere konu olacakpozisyonlarının futbolculara dağılımı nedir? Yanıt vereyim, bu akşam İsmail’in attırdığıiki güzel golü görmezden gelirsek, iki adet Guti ara pası geri kalan hepsiQuaresma trivelaları, kıçıyla top durdurmaları, bacak araları vs’dir. Ha, tümbunların takımın artı bakiyesine katkı yapmadığını söylerseniz bunu anlarım;ama o artı bakiyenin sağlanmasında en büyük emeği vermiş adam, İbrahim Üzülmezbu takımdan kovulurken pek çok arkadaşım neredeydi? Metin-Ali-Feyyaz’dan sonrabu takımın gerçek efsanelerinden birisi olmaya Pascal’dan daha fazla adaydıÜzülmez. Önce terlik kavgası ardından da yumruklama sonucu evlere şenlik birbasın toplantısıyla gönderilen Üzülmez’in ardından Kazan’da toplanıp Akaretler’eyürümeyen taraftarın bugünkü Quaresma’ya eleştiride bulunması bana fazlasıyla “sentetik”geliyor. Bu sentetiklik teknik açıdan bakıldığında iş görebilir. Ama futbola “teknikbakış”ın Demirören yönetimiyle herhangi bir farkı olmadığını düşünüyorum.

Bu tekniğin karşısına ruh’u koyarsak Quaresma’nın Pascal’dandaha fazla Asi Ruh olduğunu söyleyebilirim. Gole gidebilecek yolda dahagüzelini, büyüleyicisini yapmak dışında oynayamayan bir adamdan söz ediyoruz. Başkatürlüsünü beceremiyor adam. Ve emin olun Q7’nin Beşiktaş’la işi bittiğinde onu üçüncüsınıf filmlerde, kötü yarışma programlarında, reklamlarda görmeyeceğiz. Geldiğigibi gidecek, ben onda bu ruhu görüyorum yani asil bir tarafı olduğunudüşünüyorum.

Quaresma’yı öldürmeyin, lütfen!

Nefesine Kuvvet

2011-09-15T23:54:00.002+03:00

Beşiktaş 5 - 1 Maccabi Tel Aviv

Serendipty - Maç öncesi gerim gerim gerilen ortam tribünlere sirayet etmedi. Eski Açık'a gelen 10-15 kişilik bir grup bir süre huzursuzluk yarattıysa da taraftarın tepkisiyle pasifize edildi.

Maç boyunca takım aman aman ışık vermese de "gol yollarında" mahir göründü. Aylar sonra biraz olsun sevindik nihayet. Skorboard mutluluğuydu bizimkisi, ama olsun iyi geldi. Nihayetinde Beşiktaş'ın kötü ellerde kötü yönetildiğini unutmuş değiliz.

Benim için mutluluk daha maça gelmeden Kazan'ın önündeki kaldırımda başladı. İşte başlığın ve mutluluğun kaynağı: NEFESİNE KUVVET kızanım :)

Alternatif bir kahvaltı tarifi

2011-09-10T22:18:00.001+03:00

Eskişehirspor 2 - Beşiktaş 1

Serendipity - Bir domates ve 60 gr.peyniri küp küp dilimleyin. Küpler çok küçük olmasın, iki adet okey zarıbüyüklüğü iyidir. Bir çorba kâsesi ya da büyücek bir kup'a doldurun. Altı ya dayedi tane siyah zeytini ilave edin. Üzerine biraz tuz biraz da kekik ekleyin,ben son zamanlarda biraz da sumak koyuyorum. Sonra dövdüğünüz bir diş sarımsağıbir çay bardağına boşaltın ve üzerine bir parmak kadar limon ile üç parmakzeytinyağı ekleyin ve bir çay kaşığıyla karışım beyazımsı bir hal alana kadarkarıştırın. Sonra bu güzel sosu domates, peynir, zeytinli tasa boca edin.Güzelce karıştırın ve afiyetle yiyin. Yumurtaya hayır, beyaz peynire evet diyenvejetaryen arkadaşlar için alternatif bir kahvaltı tabağıdır bu. Arzuya göre içinebiraz da -çok olmasın- yeşil soğan doğranabilir; ama asla kuru soğan değil.Olmuyor.

Olmuyor demişken... Eskişehir-Beşiktaş maçı mı?Olmadı tabi.

Sorun bugünkü 11'de miydi, hocada mıydı, yoksaolumsuz hava ve saha şartlarında mıydı? Ne o ne o ne de o.

Sorun bu aralar 7,5 yılını dolduruyor. ÖnceFener'in eskilerini, şimdilerde ise Juan Figer'in parlattıklarını takımadolduran bir yönetim anlayışımız var. Transfere karşı değilim elbette, yerli -yabancı topçu gibi bir ayrım da yapmıyorum. Ama şöyle bir hassasiyetim var, birkulübü ya bir işletme gibi yönetirsin ya da bir kulüp gibi. Beşiktaşyöneticileri bir işletme gibi yönetmeye yeminli görünüyorlar. Bu yöneticilerinbaşta Yıldırım Demirören'in "işletme" anlayışlarının ders niyetineüniversitelerin ilgili bölümlerinde okutulmasını öneriyorum.

Başarı parolasıyla geldikleri yönetimde 7,5 yılasığan bir şampiyonluk (M. Denizli'nin hakkını vereyim), üç-dört Türkiye kupasıdışında herhangi bir başarı yok; kazanılan o kupaların nasıl kazanıldığınailişkin de ciddi bir soruşturma yaşanıyor. Ama borç 7,5 kattan fazla artmış.Sahada başarılı değilsin, bütçen fena halde açık vermiş... İyi ki, benimşirketimde genel müdürlük yapmıyorsunuz... Neyse daha fazla kafa ütülemeyegerek yok. Herkesin bildiği, gördüğü şeyler bunlar.

Bu da böyle bi post olsun işte.

Dinle başkan: Biz neredeysek Süper Lig orasıdır!

2011-07-15T21:37:00.012+03:00

Simurg'u bilir misin?

Serendipity - Biz neredeysek Süper Lig orasıdır. Ama senin olduğun her yer, kestirmeden, tecimhaneden öteye gitmez. Sen tecimenliğinle biz taraftarlığımızla mevcudiyet bulmuşuz şu dünyada.

Güzel futbol dışında hiçbir beklentisi yoktur taraftarın. Başarı sadece güzel futbolun meyvesidir. Ha, bir yıl don vurur, dolu döker çiçekleri meyveleri toplayamazsın. Olsun seneye yine aynı heyecanla yeniden başlarsın bahçeni yeşertmeye. Çünkü kırk kuşun derdi Simurg'a ulaşmak olsa da kuşlar sonunda anlamıştır; aslolan 'yol'un kendisidir. O yolu kat eden her bir kuş Simurg olur sonunda. Taraftar bunu bilir. Uzun bir yola çıktığını, bu sabah olmazsa öbür sabah menzile ulaşacağını düşünür hep. Menzili kendisine çekmeye çalışmaz. Ona ulaşmak için çaba sarf eder.

Haysiyet yoksa şenlik de yok
Biz neredeysek Süper Lig orasıdır. Birinci, ikinci, üçüncü lig ya da küme, biz oradaysak şenlik yerine döner. Çünkü biz şenliğe dönüştüremediğimiz hiç bir yeri benimseyemeyiz. Maçı kazanmak için güzel futboldan, haysiyetli mücadeleden başka hiç bir yol mubah değildir. Bu da bizim esrimemiz için yeterlidir. Anlaman lazım be başkan, başarı bizim küçücük hayatlarımızda küçücük bir ayrıntıdır. Başarımız, dostların sırtımızı sıvazlamasıyla geçer gider. Ama şenlik; gece uyku tutmayıp "acep Feyyaz şimdi ne yapıyordur?" diye sabahlara dek gözünü tavana dikmektir be başkan. [Zeki Demirkubuz'a selam olsun]
2009 şampiyonluğu hepimiz için çok buruktu, bunun nedenini bir gün size uzun uzun anlatmak isterim başkan.

Çocuğunun rızkı bize on yıl yeter
Biz içeride/dışarıda maçlara giderken çocuğumuzun rızkından kesiyoruz. Kulübü borçlandırdığın paralara "çocuğumun rızkı" diyorsun başkan. O rızıkla kapalı, eski açık, yeni açık ve hatta deplasman seyircisi on yıl derdini unutur, biliyor musun?
Senin oğlanın rızkını ömür billah göremeyecek on binlerce oğul kirli bir savaşta göğe ağarken; biz tribünde onlara ağıt yakıyoruz. sen o sırada oğlana Ronaldo'dan imzalı resim almakla meşgul oluyorsun ya, o da çok koyan bir şey be başkan.

Bu bir şike yazısı değil aslında
3 topçuyla taraftarın gönlünü fethettiğin yazıldı son bir yıldır. Ben gönül kapısının anahtarını sana teslim etmeye razı tek bir taraftar görmedim hiç, bilesin. Ha, bindirilmiş taraftar yarattın gerçi son 6 yılda, onlarda da gönül olmadığından saymıyorum.
Son iki haftanın manşetiyle ilgili bir kelam etmeye gerek yok. Taraftar, "eğer dahlin varsa boynun altında kalsın" açıklamasını yaptı çoktan. Şunu unutma ki, bu soruşturmadan aklanarak çıksak bile; bu sizin de aklandığınız anlamına gelmeyecek. Çünkü Beşiktaş taraftarı, konuya bulaşan diğer takımların taraftarlarından ayrı olarak, dik durmaya devam ediyorsa, bunun bir nedeni var, başkan. Beşiktaşlılık duruşu maruz kaldığı; ancak def edemediği bir yönetimin bu soruşturmalar sonucu sonsuza dek bertaraf edilebilme olasılığını hiç çıkarmıyorlar akıllarından.
Yani size kupayı iade ettiren o dik duruş, size karşı bir duruştur aynı zamanda.

Hanemizde yasal mermili komiserler dolaşıyor diye hemhal olmadık seninle başkan. Gönlümüzdeki tahtı kırarak yerleşmenden bu yana geçen zaman hiçbir acıya merhem olmadı henüz. Küme düşmek dert değil; sen ve ait olduğun sınıfın zihniyetiyle yaşayıp gitmekten kötüsü ne olabilir be başkan?

12 puan birer birer kapanmaz!

2011-01-30T23:16:00.006+02:00

İBB 2 - Beşiktaş 1

Serendipity- Bu akşam üzeri klasik bir Olimpiyat seferinden daha döndük. İçeride dışarıda bileğini bükemediğimiz tek takım Belediye. İnönü'deki maçtan sonra erken gelen mağlubiyetin, Schuster Dayı ve takım için iyi bir uyarı olduğunu düşünmüştüm. Bugünkü maça bakan Polyanna da şöyle düşündü, Beşiktaş taraftarının ve camianın geri kalanının içinde yaşadığı peri masalı düşünden uyanmasını sağlamış olması iyidir.

Bugün 45'e kadar takım, beklediğimiz baskıyı kuramamış olsa da daha dengeli bir oyun oynadı. Cenk'in kurtardıklarına tezat yediği gol ne Abdullah Avcı'nın ne de Dayı'nın hesabında yoktu. Üstüne gelen kırmızı kart da üzerine tuz biber oldu.

Bugünkü maça bakıp da Beşiktaş'ın savunmasında zaaf görenlerin aklına şaşmama izin verin. 1-0 geriye düştükten ve 10 kişi kaldıktan sonra Beşiktaş'ın kelle koltukta saldırmasından daha doğal ne olabilirdi ki. 12 puanlık farkı eriteceksen 1 puana razı olamazsın. Her maçta 3 puanı kovalamaktan başka şansın yok. Takım da bugün bu bilinçle saldırdı. Arkada verilen 4-5 pozisyon kaçınılmazdı. Bu pozisyonlarda Cenk'in nefis kurtarışları farkın açılmasını engellemekle birlikte bir gerçeği daha gösterdi, takım uzun zaman sonra en gerideki adamına çok güveniyor. Cordoba'dan sonra ilk kez oluyor bu.

Cenk'in yediği gol temiz Aurelio'nun kartı net. Ama Dayı'nın atılmasını anlamış değilim.

Son Not: Taraftarın içinde bulunduğu peri masalından uyanması konusunda söylediklerimi şöyle tamamlamak isterim. Tunus ve Mısır'da olanların Beşiktaş tribünlerinde herhangi bir yansıma yaratmamış olmasına çok takılıyorum. Fazlasıyla hayal alemine daldı taraftar.

Feliz cumpleaños!

2010-12-22T12:27:00.004+02:00

Feliz cumpleaños! Te deseo un nuevo inicio para cada día y un final feliz para cada noche.

Doğum günün kutlu olsun. Her gününün yeni bir başlangıç her gecenin mutlu bir son olması dileğiyle.

Keyfini çıkarırken...

2010-12-17T00:15:00.011+02:00

Serendipity- Bu yıl Avrupa'da baharı görecek olmanın verdiği küstahlıkla biraz çirkefleşmek istiyorum izninizle. Sözüm sana UEFA: Bu zırtpırt oynadığın statülerin iç mantığında bir yamukluk var.

Bugün gruplarda son maçlar oynandı, puan durumları tescillendi. Buna göre ilk iki sırayı alan takımlar eleme turlarına geçiyor. Beşiktaş 13 puan toplayarak ikinci oldu; öte yandan B.Leverkusen, S.Lizbon, Villarreal ve PSG 12 puanla, Man. City ve D.Kiev 11 puanla ve Liverpool 10 puanla gruplarda birinci sırayı aldılar. Beşiktaş aldığı puanla en iyi ikinci oldu ve gruplardan çıkan 24 takım arasında 6. oldu. Bununla birlikte yukarıda saudığım takımlar 7.'likle 19.culuk arasında sıralandılar. Liverpool 19. mesela. Ama torbada bizim üstümüzdeler.

Burada bir terslik var bence. Kuraların puan sıralamasına göre yapılmasının daha adil olduğunu düşünüyorum. Neyse yeterince çirkeflik yaptım. Aşağıdaki tablo derdimi daha iyi anlatacak:

	Sıra	Takımlar	O	G	B	M	A	Y	AV	P
1	1	Zenit	6	6	0	0	18	6	12	18
2	1	CSKA Moskova	6	5	1	0	18	3	15	16
3	1	Porto	6	5	1	0	14	4	10	16
4	1	Stuttgart	6	5	0	1	16	6	10	15
5	1	PSV Eindhoven	6	4	2	0	10	3	7	14
6	2	Beşiktaş	6	4	1	1	9	6	3	13
7	1	B.Leverkusen	6	3	3	0	8	2	6	12
8	1	S.Lizbon	6	4	0	2	14	6	8	12
9	1	Villarreal	6	4	0	2	8	5	3	12
10	1	PSG	6	3	3	0	9	4	5	12
11	1	Man. City	6	3	2	1	11	6	5	11
14	1	D.Kiev	6	3	2	1	10	6	4	11
12	2	Lech Poznan	6	3	2	1	11	8	3	11
13	2	PAOK	6	3	2	1	5	3	2	11
15	2	Metalist	6	3	2	1	9	4	5	11
19	1	Liverpool	6	2	4	0	8	3	5	10
16	2	Aris	6	3	1	2	7	5	2	10
17	2	Bate Borisov	6	3	1	2	11	11	0	10
18	2	Sevilla	6	3	1	2	10	7	3	10
20	2	Sparta Prag	6	2	3	1	12	12	0	9
21	2	Young Boys	6	3	0	3	10	10	0	9
22	3	B.Dortmund	6	2	3	1	10	7	3	9
24	2	Lille	6	2	2	2	8	6	2	8
23	3	Atletico Madrid	6	2	2	2	9	7	2	8
30	2	Anderlecht	6	2	1	3	8	8	0	7
33	2	Napoli	6	1	4	1	8	9	-1	7
25	3	Gent	6	2	1	3	8	13	-5	7
27	3	D.Zagreb	6	2	1	3	4	5	-1	7
28	3	AZ Alkmaar	6	2	1	3	8	10	-2	7
29	3	Palermo	6	2	1	3	7	11	-4	7
31	3	AEK	6	2	1	3	9	13	-4	7
32	3	Getafe	6	2	1	3	4	8	-4	7
26	4	Levski Sofya	6	2	1	3	6	11	-5	7
34	3	Juventus	6	0	6	0	7	7	0	6
35	3	Steaua Bükreş	6	1	3	2	9	11	-2	6
37	3	Sampdoria	6	1	2	3	4	7	-3	5
36	4	Sheriff	6	1	2	3	5	7	-2	5
38	4	Utrecht	6	0	5	1	5	7	-2	5
39	4	Odense	6	1	1	4	8	14	-6	4
44	3	CSKA Sofya	6	1	0	5	4	10	-6	3
40	4	Rosenborg	6	1	0	5	3	13	-10	3
41	4	Club Brugge	6	0	3	3	4	8	-4	3
42	4	Hajduk Split	6	1	0	5	5	13	-8	3
43	4	Debrecen	6	1	0	5	4	13	-9	3
45	4	Rapid Wien	6	1	0	5	5	12	-7	3
46	4	Salzburg	6	0	2	4	1	9	-8	2
47	4	Lausanne Sport	6	0	1	5	5	16	-11	1
48	4	Karpaty Lviv	6	0	1	5	4	15	-11	1

Total Beşiktaş 2010-2011

2010-12-02T22:55:00.011+02:00

CSK Sofya 1 - 2 Beşiktaş

Serendipity - Beşiktaş bu akşam biraz baygınlık getiren bir oyunla 3 puan eşliğinde tezkere alarak gruptan tahliye oldu. Maçın tekniği, taktiği üzerine konuşmanın çok gereği yok.
Aşağıda Beşiktaş'ın bugüne dek ne yaptığı, ne yapmadığı çizelgesi var. Avrupa serüveni şu ana dek gayet iyi görünüyor.

				Statü	G	M	B	Attığı	Yediği	Puan
Beşiktaş	3	0	Vikingur	UEFA	1	0	0	3	0	3
Vikingur	0	4	Beşiktaş	UEFA	1	0	0	4	0	3
Viktoria Plzen	1	1	Beşiktaş	UEFA	0	0	1	1	1	1
Beşiktaş	3	0	V. Plzen	UEFA	1	0	0	3	0	3
Bucaspor	0	1	Beşiktaş	TSL	1	0	0	1	0	3
Beşiktaş	2	0	Helsinki	UEFA	1	0	0	2	0	3
Beşiktaş	0	2	İstanbul	TSL	0	1	0	0	2	0
HJK Helsinki	0	4	Beşiktaş	UEFA	1	0	0	4	0	3
K.Karabükspor	1	4	Beşiktaş	TSL	1	0	0	4	1	3
Beşiktaş	4	0	Ankaragücü	TSL	1	0	0	4	0	3
Beşiktaş	1	0	CSKA Sofya	UEFA	1	0	0	1	0	3
Fenerbahçe	1	1	Beşiktaş	TSL	0	0	1	1	1	1
Beşiktaş	2	1	Antalyaspor	TSL	1	0	0	2	1	3
Rapid Wien	1	2	Beşiktaş	UEFA	1	0	0	2	1	3
Trabzonspor	1	0	Beşiktaş	TSL	0	1	0	0	1	0
Beşiktaş	2	3	Manisaspor	TSL	0	1	0	2	3	0
Beşiktaş	1	3	Porto	UEFA	0	1	0	1	3	0
Kayserispor	1	0	Beşiktaş	TSL	0	1	0	0	1	0
Beşiktaş	3	0	Mersin İY	ZTK	1	0	0	3	0	3
Beşiktaş	2	1	Sivasspor	TSL	1	0	0	2	1	3
Porto	1	1	Beşiktaş	UEFA	0	0	1	1	1	1
Beşiktaş	1	1	Kasımpaşa	TSL	0	0	1	1	1	1
Gaziantep BŞB	1	0	Beşiktaş	ZTK	0	1	0	0	1	0
Gençlerbirliği	0	2	Beşiktaş	TSL	1	0	0	2	0	3
Beşiktaş	2	2	Konyaspor	TSL	0	0	1	2	2	1
Galatasaray	0	2	Beşiktaş	TSL	1	0	0	2	0	3
CSK Sofya	1	2	Beşiktaş	UEFA	1	0	0	2	0	3

Ali Sami Yen'de Kazandık, Ali Sami Yen'i Kaybettik

2010-11-28T23:05:00.005+02:00

Galatasaray 1- Beşiktaş 2

Serendipitiy - Yalandan işte. Adı derbi ya, ana akım medya ilgi göstermezlik edemedi. Halbuki İBB-Fb maçı daha bir derbiydi tabela itibariyle.. Yine de açıkçası Sami Yen'deki son derbi hasebiyle daha fazla duyarlık bekledim basından.
Sanırım 50 yıla yakın bir süredir GS maçlarını ASY'de oynuyordu. 80 kuşağından önemli bir sayıda sempatizan çıkardığı tüm UEFA maçlarını burada oynamıştı. Yani yalandan da olsa tribünlerde bir vefa gösterisi bekledi bünye. Olmadı. Olduysa da ligtivi'ye yansımadı.
ASY'nin Ocak ayından itibaren taşeronlara devredilecek olması bizim "endüstriyel vaziyetler"e karşı kaybettiğimiz bir mevzidir. Kendinden menkul GS tribünlerinin futbol ortamına bir Çarşı gibi müdahale etmesi beklenemez olsa bile, orada hala bir "taraftar" grubu olduğu ön kabulüyle, bir kale daha düştü diyebiliriz.
Aslantepe'de müşteri müşteri izleyecekler artık maçlarını. Eğer Demirören cephesi bizi yanıltmıyorsa seneye İnönü diye bir mabet de olmayacak.
Tarihçe'ye kısaca bakalım m ı:

1939'da İtalya'dan davet edilen ve bu konuda uzmanlığı bulunan dünyaca ünlü stadyum mimarı Paolo Vietti Violi, mimar Fazıl Aysu ve mimar Şinasi Şahingiray'la birlikte stadyum için seçilen Dolmabahçe Sarayı'nın eski hasahırlarının bulunduğu yere uygun bir plan hazırladı. Stadın temeli, 19 Mayıs 1939'da Dolmabahçe Sarayı'nın eski has ahırlarının bulunduğu arazide atıldı. Ancak kısa bir süre sonra II. Dünya Savaşı'nın getirdiği sıkıntılar inşaatı engelledi. Bu nedenle 19 Mayıs 1943'te yeniden bir temel atma töreni yapıldı ve hafriyat işine girişildi. Harap durumda olan hasahırlar kolayca ortadan kaldırılıp hafriyat yapılabildi. Ancak arkada bulunan Gazhane tesisleri en büyük problemi teşkil ediyordu. Mimar Vietti Violi'nin çizdiği planın Gazhane'ya bakan kısmına el sürülemedi. Stadın diğer yerleri plana uygun olarak yapıldı. Ancak stadın Dolmabahçe Sarayı'na bakan yüzündeki büyük demir kapısının iki yanındaki duvara gömülecek tunç rölyefler yapılamadığı gibi, yine bu tribünün sahaya bakan yüzündeki iki küçük kulenin üzerine konulması gereken disk ve cirit atan sporcu heykelleri de yapılıp yerlerine konulamadı. Stadın Gazhane'ye bakan kısmı da yüksek bir taş duvarla kaplandı.

Bir tarih üzerinde yapıyoruz her ne yapıyorsak. Bunu Alen'i kurşunlayan Harun'a anlatabilir miyiz? Bunu bu akşam derbi yenilgisi sonrası "yönetim istifa" diye bağıran GS tribünlerine anlatabilir miyiz? Anlatabiliyor olmak gerekirdi aslında...
Benim yaşım papazın çayırına ya da Şerefbey stadına yetmiyor. Ama onların yokluğundaki futbolun nereye gittiğini görebilecek kadar içindeyim tribünlerin.
Rakibimi karşılıklı sözleştiğimiz çayırda yenmek güzel de "efendiler"in bize gösterdiği arenalarda gladyatör desteklemek ters biraz.
Tamam kabul ediyorum, dünya hep arenalar üzerinden götürüyor bu işleri. Ama o zaman bu arenalardan bir Spartaküs beklemek de benim hakkım olmalı.

Gülegüle SamiYen!

Rakamlar ne diyor?

2010-11-15T01:43:00.003+02:00

Gençlerbirliği 0 - Beşiktaş 2

Serendipity - Bu akşam Beşiktaş pek de parlak olmayan bir performans sonucu Gençlerbirliği'ni 2-0 yenmeyi başardı. her iki devrenin son dakikalarında gelen iki golden ilki biraz tartışmalı bir penaltıdan atıldı. Bu 3 puan ligin geri kalanı için bir şey ifade eder mi, diye düşünürken aşağıdaki gibi bir istatistik çalışmasına giriştim. Buyrun:

Beşiktaş bu sezon oynadığı ilk resmi maçından bu yana bugüne kadar 24 maç yapmış. Bu maçların 10 tanesi UEFA ligi öne eleme ve grup maçları, 12 tanesi lig maçı ve 2 tanesi de kupa maçı. Tüm bu maçlardan toplanan puan 46. Toplam 44 gol atarken 19 gol yemiş takım. Averajı 25.

Bu tabloya göre Beşiktaş toplam 24 maçta topladığı 46 puanla, maç başına ortalama 1,91 ile oynuyor. Yani her maça kafadan 1,09 puan kaybıyla çıkmışız. Eğer bu performansı 34 maçlık lig maratonuna yansıtırsak, oynanmış olan 12 maçı ve alınan puanı koruyarak kalan 22 maçtan Beşiktaş’ın 42,1 puan daha toplayacağını görüyoruz. Buna kazanılan 20 puanı da eklersek Bu performans Beşiktaş’a ancak 62,1 puan getirebilecek. Ligdeki maçlarından kazandığı puan ortalamasına göre düşünecek olursak, Beşiktaş ancak 36,6 puan daha toplayabilir gibi görünüyor. Yani toplamda 56,6 puan.

Her iki olasılıkta da bu puanlar bir takımı şampiyon yapmaz. Son 10 yılın ortalamasına bakarsak şampiyonluk puanı 73,3. Başka bir istatistik de şöyle, son 10 yılın şampiyon olan takımları ligde ortalama 4,1 yenilgi almışlar. Beşiktaş’ın 12. Hafta sonunda aldığı yenilgi sayısı 4.

Kasapların gecesi

2010-10-31T22:38:00.004+02:00

Beşiktaş 2- Sivasspor 1

Serendipity- Rıza Hoca bizimdir, bizdendir ve candır. Ona şüphe yok. Dar zamanda gelip Beşiktaş'ın başına geçmiş ve bize inanılmaz Kadıköy zaferini yaşatmıştır. Bugünlerde pek bir popüler olan "Beşiktaş'ın çocuğu" olmak her ne ise Rıza Çalımbay o çocuğun ta kendisidir. Ama gel gör ki, hocalık kariyerinde çalıştırdığı takımları güzel futbola motive edememiştir pek. Eskişehir'de "iyi" giderken bile doldur-boşalt ekolüne yamanmış bir top izlettirdi hepimize.

Bu akşam oynadığımız Sivasspor maçında rakipteki tek sempatik şey Rıza Hoca'ydı elbette; ama maçın hemen başında başlayan tekmeler bu sempatiyi unutturuverdi. Büyük takımlara karşı kazanmanın tek yolunun onları sindirmek olduğunu düşünen bir teknik adamı selamlamak mümkün değil. Aynı şeyi Trabzon maçında da gördük. Senol Hoca'nın Egemen'i 90 dakika boyunca Guti'yi tekmeledi. Soruna asıl müdahaleyi yapması gereken hakemler bu pozisyonları görmezden geldikçe küçük takımların hocaları ya da zaten "küçük" olan hocalar gemi iyice azıya almaya başlıyorlar. Motto şu: "çaktırmadan vur-kır-parçala".

Guti'nin Keite'ya isyanı tam da bu yüzdendi. Hoca öğütler, topçu biçer, hakem görmez. Böyle olunca etten kemikten yapılma Guti de gider kendine gel lan, der elbette.

İnönüdeki maçlardan hep iki şey kalıyor aklımda, birincisi rakibin süreden çalmak için sinirlerimizi laçka etmesi, ikincisi de Eski Açık'a kadar gelen kemik sesleri.

Yazıktır yahu!

İlk çeyrekte skor balans kart

2010-10-25T22:51:00.010+03:00

Kayserispor 1 - Beşiktaş 0

Serenditiy- 32 maçlık ligin ilk çeyreğinde tablo, Beşiktaş için pek de hoş değil. 4 galibiyet, 1 beraberlik, yine 4 mağlubiyet. 14 gol atıp 10 gol yemiş takım. Puan haftalardır 13'e demir atmış durumda. Son 3 lig maçından da puansız ayrılan Beşiktaş'ın Q7'siz son 3 lig maçı.

Şimdi dönüp İnönü'deki küfür kafirci arkadaşlara sormak lazım: Rüştü'nün ıskaladığı topların gol olmaması Rüştü'nün iyi kaleci olmasından mı kaynaklanıyor. Beşiktaş'ın defans sorunu Schuster'li ilk maçtan bu yana ortada. Bu sistem iyi kotarılmadığı sürece çok kaleci götürür. Ve hatta belki Schuster henüz oturmamış bu takımda Cenk'i oynatmayarak onu koruyor bile olabilir.

Beşiktaş bu sezon sürekli bir ezberi tekrarlıyor. Geriden kurulan oyun kanatlara yayılır, oradan bindirmelerle hücumda çoğalınır, biri olmazsa diğerinde mutlaka gol atılır. İlk beş hafta bu taktik tuttu. İster Q7 faktörü deyin ister şans isterseniz de rakipler güçsüzdü... Belediye maçı dışında tıkır tıkır işledi bu taktik. Kayseri maçında bu ezber 17. dakikada ilk meyvesini vermek üzereydi. Zapo, sağdan Ernesto'yu kaçırdı, ortadan birşey çıkmadı. Ama işte sistem tamamen bu topun gol olması üzerine kuruluydu. Elinde Q7 varsa bu topların gol olma şansı yüksek.

Beşiktaş bu ezberi oynarken, Belediye maçını izleyen tüm rakipler de Beşiktaş'a karşı benzer bir ezber geliştirdiler: Defansın arkasına sarkarsan kaleciyi avlarsın. Kayseri bugün bu ezbere takılmasa belki daha çok gol atardı. Ama Şota bu ezberi sonuna kadar ısrarla sürdürdü ve tek gole razı oldu.

Nihayetinde geride verilen bu açığın Schuster de farkındadır elbette. Ya topçular Schuster'in ezberini yatıp kalkıp hatmedecek ya Ocak'ta bu defans gidecek ya da ilk fırsatta Schuster gönderilecektir. Sıralamaya göre en kötüsü hoca ve topçu değişikliği en iyisi ise mentalite değişimi gibi görünüyor. Umarım değişir topçular, ders almayı öğrenirler.

Onur ve Necip'in yer aldığı ilk onbiri sevdim ben. Keşke Bobo yerine Ali Kuçik'i de görseydik.

Tribünde düşmalığa hayır da...!

2010-10-24T18:02:00.002+03:00

Serendipity - Tribünler arası anlamsız gerginlikleri ve ritüelistik küfürleşmeleri hiçbir zaman anlamadım. Hatta bir tribünden diğerine işaret parmağını sallayarak "dışarıda görüşeceğiz" göndermesi yapanları da hiçbir zaman anlamadım.

Bu yüzden her ne kadar her iki taraftar grubunu sevmesem de Ankaragücü-Bursa tribün kardeşliğini önemsemişimdir. Öyküsü fena değildir, ayrıca çakma da değildir.

Ama bugün oynanan AG-BS maçı sonrası bu dastluğun ve kardeşliğin sanki ensest bir hal almaya başladığını farkettim. AG taraftarı kendi evinde 5 yemiş hala Bursa tezahüratları yapıyor. Ben AG'li bir topçu olsam bu tribünlere fena bozulurdum.

Hüseyin Üzmez vakası gibi...

O kötü hikayeyi hatırlatıyor bu bana. 70 yaşındaki adam küçücük bir kıza annesinin gözetimi altında ha bire tacizde bulunuyor. Kızın annesi ise Üzmez hakkında pek bi muhteremli konuşuyor. AG tribünleri sahadaki 11'lerini Üzmez'in kucağına oturtmuş gibi kendisinden geçmiş, Bursa ile birlikte şampiyonluk naraları atıyor. Atıyor da ortada yarımşardan 5 yemiş bir takım var kardeşim. İnsan ya takımına sahip çıkar ya da sessizce bu ıstırabın bitmesini bekler. "Koy, koy suyundan da koy.." diye tempo tutan insana taraftrar denebilir mi?

Futboldan mı kopuyorum, bir kısım taraftardan mı?

2010-10-22T01:08:00.005+03:00

Beşiktaş 1 - Porto 3

Serendipty - Bu akşam Porto karşısında geleneksel yenilgimizi aldık. Yener miydik? Maça iyi başlamıştık, Nihat ilk pozisyonda (5. dakika) o son vuruş becerisini gösterse, bir kaç dakika sonra Bobo, Nihat ve Nobre 3 saniye içinde 3 vuruşu defansa çakmasa, en azından yenilmeyebilirdik.

Ama bugün bir galibiyet alsak bile makus talihte ne değişirdi ki? Porto iki yıl önceki takımdan bambaşka bir tertibe sahip ama Porto yine Porto. Biz de geçen iki yıla göre başka bir takımız; ama yine biz biziz. Demek ki, bu işi bugünden yarına olmuyor. Dahası kerpiç evi yıkıp konak yapsan bile yine balkon demrine çamaşır asma geleneğini bir anda terkedemiyorsun.

Maçın daha başında hata yapan bir topçuya dümdüz giden taraftar kisvesindeki deşarj makinelerinin arasında maç seyretmek yerine kimseyle dalaşmamak için kendime "angry management" telkinlerinde bulunuyorum. Maç boyunca Hakan'a sövenlerin, Zapo'ya ilişkin herhangi bir eleştiride bulunmamaları da bu abilerin futbolla ne kadar ilgileri olduğunu gösteriyor aslında.

Ali Kuçik ilk kez forma kapmış, Şeref Bey'in İnönü'sünde arzı endam etmiş. bu gencecik çocuğa bile ilk top kaybında homurdanan bir kütleyle maç seyretmek zul geliyor insana. Neyse ki, aklı başında tribün abileri de yok değil. Tribün'ü hala tercih edilir kılan da bu.

Maç konusunda yazılacak hem çok şey var hem de hiçbir şey yok. Azimli, gol kovalamaya çalışan ama yetenekleri kısıtlı bir takım vardı bugün sahada. Rakipte ise istikrar ve zeka vardı. işin özeti bu.

Ben yine de güzel bitireyim yazıyı, Etoo'ya açılan pankart, ne iş? dedirtse de güzeldi. Ondan daha güzel olan 3. golden sonra tüm İnönü'nün Hulk'u alkışlaması içimi ısıttı biraz. İki yıl önce de burada Q7'yi alkışlamıştık. Kimbilir, belki.

Nobre'nin bu gece gol atacağına inancı yüzde kaçtı?

2010-10-17T00:37:00.012+03:00

Beşiktaş 2 - Manisaspor 3

Serendipity - Büyükşehir Belediye maçı gerçekten bir "kaza"ydı. Hem de takıma iyi geleceğini umduğum bir kaza. Hesapta Schuster'in aklı başına gelecek, ligdeki takımları puan cetveline göre değil, patlamalı grafiklerine göre değerlendirecekti. Bugün gördüm ki öyle olmamış. Guti ve Q7'nin yokluğunda bile rakibi çalışmamış hoca. Manisa maçı için kaza diyemiyorum. Çünkü her koşulda kazanılması gereken bir maçtı ve rakip, Belediye gibi taktik bir savaşla yenmemişti Beşiktaş'ı.

Son 4 dakikada 2 gol olabilir ve takım maçı 4-3 yapabilirdi. Niye olmadığını ise maçı izleyen herkes gördü. Nobre-Holosko ve "kilolarından kurtulmuş" Bobo becerisi buraya kadar işte. Forvette bel bağladığınız elemanlardan ağır, fiziksel olarak güçsüz ve son vuruş denebilecek pozisyonlar bile bulamıyorlar. Çünkü pozisyon alamıyorlar. Antrenmanlardaki eksiklik midir, kişisel yetersizlik midir bilmiyorum. Ama Ernesto'nun tüm çabalarına, Hilbert'in bilmem kaç ortasına rağmen forvet hattı tek bir topa bile olumlu hamle yapamadı. Beşiktaş adına ilk gol rakibe çarpma sonucu ikinci gol ise orta sahanın "yaratıcı olmayan" Ernesto'nun net kafa vuruşuyla geldi. Tabata ilk yarıda bir kaç iyi hareketten sonra uzunca bir süre topla buluşamadı. Necip soldaki yerini yadırgadı, Fink iyi niyetli; ama bildiğimiz gibiydi.

İşin özü belki de kısaca şöyle, bugün Beşiktaş'ın uç oyuncuları tek bir olumlu hamle yapmadı. Buna karşılık orta saha da çok top kaybedince Karaman'ın beklemediği bir fırsat doğdu. Maç sonrası ahkamlarını "küçük Terim" sendromu olarak görmezden geliyorum ve Karaman'ın gerçekten bu sonuçla şoke olduğunu iddia ediyorum. Emin olun Karaman ve ekibi oyunu 1-1'e bağlamaya razıydı. Daha 30'uncu dakikada İlker'le başladılar zamandan çalmaya.

Öyle ya da böyle önemli sakatlıkları bulunan Beşiktaş bu süreci en az kayıpla atlatmalıydı; ama beceremedi. Önümüzdeki Kayseri ve Porto maçlarının da çok zor geçeceği şimdiden belli oldu. Hatta Porto maçı Beşiktaş için bu sezonun kaderini tayin edebilir. Schuster gönderilir demiyorum; ama köpek balığı gibi bekleyen yorumcuların önünde naçar bir sörfçü gibi kalabilir hoca. Yönetimin bu konudaki sabıkası da düşünülürse, sezon sonu işler bir kez daha çirkinleşebilir.

Kahraman öldü...

Beşiktaş, öz niteliklerinden birisi olan "takım oyunu" özelliğini kaybedeliberi -Seba Başkan'dan beri- pek çok krizli maçını bir kahraman yaratarak kurtardı. Pascal olsun Mansız olsun, hatta son şampiyonluktaki Yusuf olsun mutlaka bir kahramanla kazandı maçlarını. Buradaki kastım, "maçın adamı" değil. Takım tel tel dökülürken bir "özel yetenek" çıkıp attı golleri. Şimdi bu misyon Q7'ye ve ara paslarıyla Guti'ye yüklenmiş durumda. Onlar olmadığında takımda bir baştan kaybetmişlik duygusu hakim. Nobre'nin bu gece gol atacağına inancını 100 üzerinden değerlendirmek gerekse herhalde 7 ya da 8'de kalır. Keza (bir gol atmış olsa bile) Bobo ve Holosko için de aynı şeyleri söyleyebilirim.

Kahraman yoktu bugün sahada, tüm gayretlerine rağmen Ernesto da dolduramadı o boşluğu. Defansın Ferrari kadar kötü Zapo performansıyla dökülmesine Tabata'nın da atılması eklenince olası bir kahramanın ortaya çıkma olasılığı da çok azalmıştı. İşi kahramanlara bırakırsanız bu sonuçlara da katlanmanız gerekir. Takım olma yolunda hala çok eksiği var Beşiktaş'ın. Sezon başındaki görece zayıf takımlara karşı sergilenen futboldan Guti ve Q7'yi alınca geriye bir şey kalmamış olmasının yansımasını Türkiye Karması'nın Azerbaycan'a yenilmesiyle örtüştürebiliriz. Hayır, yabancı-yerli ayrımına değinmek için söylemiyorum. Futbolun bir ortak akıl tarafından oynanıp oynanamamasından söz ediyorum.

Bir de eyyam ne demekmiş bugün onu gördüm hakemde, söylememiş olmayayım.

Sanki Efes Plzen

2010-07-30T00:57:00.006+03:00

Viktoria Plzen 1 - Beşiktaş 1

Serendipity - Dünkü Fenerbahçe maçından sonra, işyerinde en takdir gören adam bendim. Fenerbahçeli arkadaşlar bu yıl Beşiktaş kombinesi almaktan söz ediyordu. Her ne kadar enseyi karartmayı gerektirecek bir durum olmasa da, hafiften "bu ne ya!" tadına geldim bu akşam.

İlk yarı biterken gözüme kestirdiğim üç zayıf halka vardı, Ernseto'ya yardım etmediği için Delgado, Sağ tarafta çimlerde iz bırakmadığı için Hilbert ve Bursa maçında başlayan düşüşünü atlatamamış olan ve gereksiz hırçınlık gösteren Toraman.

Ama Shuster için zayıf halkalar başkaydı. İlk halka Nihat oldu. Şaşırdım açıkçası. Bir de Luce geldiği yıl böyle şaşırmıştım. Demek ki adam boşuna teknik direktör değilmiş. Nihat - Necip değişikliği ilaç gibi geldi takıma. Hilbert - Tabata değişikliği de verimli sonuç verdi.

Ama yine de semi-ciddi ilk sınavdan çaktı bugün takım. Umarım dedikleri gibi, bu aksaklıklar ilerisi için bir ders olma özelliği taşıyordur.

Canın Sağolsun Denizli

2010-06-05T00:11:00.005+03:00

Hocalığını sabahlara kadar tartışabilirsiniz. Kah tutan kah tutmayan kehanetlerini de bira-çerez sohbetlerinde köpürtebilirsiniz. İnkar edilemeyecek gerçek, Denizli'nin Beşiktaş'a tarihinin en kötü yönetimi sırasında geldiğidir. İki yıldan biraz daha kısa br süre boyunca görev yaptığı Beşiktaş'ta yönetimi Akaretler'e göndermesi ve tüm bir vitrine yerleşmesi, kulübü büyük bir çöküşten korudu. Daha doğrusu çöküşü olabildiğince geciktirdi. Bugün eğer gerçekten kalbi tekliyorsa, bunun sorumlusu Beşiktaş yönetimidir.

Denizli, Türkiye'deki gerçek anlamda tek sportif direktördü. Başarısız sonuçları dahi tebessümle karşılayarak hem taraftarın hem de yönetimin tansiyonunu belli bir düzeyde kontrol etmeyi başardı.

Ama şimdi taraftarı Demirören'le başbaşa bıraktı. Şu andan başlayarak takımın başına kim geçerse geçsin, taraftarın Demirören tepkisi giderek kontrol edilemez hale gelecektir.

Şu son iki sezon için size çok şey borçluyuz Sayın Denizli. Umarım Metin Tekin'in teknik direktör olduğu bir Beşiktaş'ta sizi sportif direktör olarak görebiliriz.

Beşiktaş Şereftir!

2010-06-01T00:21:00.000+03:00

Halkın Takımı Küba'da!

2010-05-03T14:46:00.002+03:00

1 Mayıs 2010 Havana Küba
“Viva 1 Mayo – Beşiktaş – El Equipo del Pueblo” (Yaşasın 1 Mayıs – Beşiktaş – Halkın Takımı)

Halkın Takımı Taksim'de

2010-05-02T22:20:00.003+03:00

1mayıs için yeni beste

faşizme inat kardeşimsin hrant

lalalay lay lalalay lay 1 mayıs

Burada Futbol Mart’ta Başlar

2009-12-13T01:17:00.009+02:00

Serendipity - Yüzünde o müstehzi gülümseme, kırık dökük Türkçesiyle diyor ki , “CSK – Beşiktaş kardeşlik maçı!”. Önce anlamıyorum karşımdaki İngiliz’in ne demek istediğini; ama o devam ediyor “Avrupa’da futbol mart ayında başlar, ondan öncesinde kardeş kardeş oynarlar”. Birkaç kez gıcık oluyorum kendisine. Doğru söylediği için, 4 büyükten birisini değil de Sunderland’ı tuttuğu için, doğru söylediği için, dalga geçtiği için, doğru söylediği için, bir gece önce Beşiktaş 2-1 yenildiği için, doğru söylediği için…

O günün akşamına radyoda bir konuşma, “Beşiktaş beni çok hayal kırıklığına uğrattı. Bu gruptan çıkmalıydı. En azından bir Avrupa Ligi değil mi ama. Hele şu CSK’nın çıktığını düşündükçe…” Bu sefer gıcık olmuyorum, Türkçe ya! Hadi canım, diyesim var. Sanki Beşiktaş Avrupa Ligi ölçüsünde top oynadı mı 6 maçlık seride. Turnuva başlarken 3 puan hakkınvar, hangi takımdan almak istersin diye sorsalar herkes, aman Manu olmasın da, demez miydi? Gel gör ki, oynattığı futbol kadar taktisyenliğiyle de meşhur Mustafa Hoca aldığı 3 puanı havaalanında bırakıp gelse de pek fark etmeyecekti. Zaten Manu maçının iki starının da 35’lik olması bir şeyler anlatıyordu bize. Öyleki 35’liklerden İbrahim Üzülmez gösterdiği doğa üstü performans nedeniyle hocası tarafından dinlendirildi ve Diyarbakır maçında oynatılmadı. Oysa ben Manu panteri Rüştü’nün CSK maçında dinlendirilmesini tercih ederdim. Hakan’ın sakatlığında Korcan İnönü’ye, İnönü Korcan’a hasret.

Futbol baronları iki yıldır Beşiktaş orta sahasının yaratıcılıktan uzak olduğunu söylüyorlar. Ernst’in harika bir asker olduğunu; ama yaratıcı olmadığını, oyun kurma vasfına haiz olmadığını söylemeyeni yorumcudan saymıyor kimse. Ben bu tür eleştirinin Brezilya tipi futbol anlayışının mutlaklaştırılması olduğunu düşünüyorum. Orta saha jonglörlü futbol evet göze hoş geliyor, keyiflendiriyor; ama olmazsa olmaz mıdır, bir düşünmek lazım. (Burada bir parantez açarak Ernst veya Fink’ten söz ederken yorumcu baronların ‘Alman malı’, ‘Alman panzeri’ gibi benzetmelerinin futbol söylemine sinmiş gizil bir ırkçılığın dışavurumu olduğunuj söylemek isterim). CSK maçında Beşiktaş soldan yüklenirken oyunun kilitlendiği anlarda “yaratıcı olmayan” Ernst , ters kanatta topu Kaş veya Ekrem’le buluşturarak rakip savunmanın ters ayakta yakalanmasını sağladı defalarca. Ama o sağ kanat topçuları kramponlarını tersten giydikleri için pek bir şey yapamadılar, o ayrı.

Müstefi Asbaşkanı tarafından sözlerinin yanlış anlaşıldığını ifade edebilmek için “Bunu maalesef değerli değerlendiriciler böyle değerlendirdiler” gibi cümlelerin kurulabildiği bir klüp haline getirilen Beşiktaş’ın bir şampiyonlar ligi macerasından 4 gol ve 4 puanla ayrılması bir başarı olarak da değerlendirilebilir.

Annemizin ligine dönecek olursak; Beşiktaş karne tatiline önündeki 6 puanı da alarak girerse süreci en az hasarla atlatmış olacak diyebiliriz. Ama Eğer mevcut yönetim Ocak’ta seçimi kaybederse yeni kabinenin kucağına bir saatli bomba bırakmış olacak. Delgado’nun gelişi Tabata’nın sinişi mi olacak, Beşiktaş bu süreci nasıl yönetecek bilinmez.

Bir Komplo Sunderland’lı bir İngiliz’in örseleyici espirisiyle başladığım bu yazıyı Antep işi bir komplo teorisiyle bitirmeme izin verin. Komplo bu ya, Ocak ayı geldiğinde İbrahim Kızıl federasyona başvurarak Beşiktaş Kulübü’nün Tabata’nın transferinden kaynaklanan borcunu vadesi dolduğu halde ödemediği gerekçesiyle şikayette bulunur. Federasyon Beşiktaş Kulübü’ne belli bir süre verir ve borcunu ödemesini ister. Beşiktaş bu süre içinde de borcunu ödemez. Gerekli tüm süreç işletilir ve federasyon Tabata’nın eski takımına iadesine ve Beşiktaş Klübü’nün de bilmem şu kadar euro ceza ödemesine karar verir. Böylece Antep yarım sezonluk bir kiralama işinden iyi para kazanmış olur, Beşiktaş da Delgadosuz dönemi 8,5 milyonlar harcamadan atlatmış olur. Ya bu senaryo gerçek olacaktır ya da Beşiktaş’ın vay haline’dir.

Bu yazı 12 Aralık 2009'da Birgün Gazetesi'ndeki "Yamalı Meşin" köşesinde yayımlanmıştır.

Happy Birhtday Valerie

2009-11-26T00:07:00.005+02:00

Manchester United 0 - Beşiktaş 1

Serendipity - Topu üçüncü bölgeye kadar hiçbir baskıyla karşılaşmadan, kısa paslarla getiriyor; ama oradan dördüncü bölgeye aktarmakta acemilikler yaşıyorsan yapacağın şey o bölgeden kaleye sert, aşırtma, plase şut değil de nedir?

Tello bunu yaptı, gönlümüzü kazandı. Üstelik eşinin doğum gününde :)

Eski günlerdeki gibi...

2009-11-22T21:55:00.007+02:00

Beşiktaş 3 - Fenerbahçe 0

Serendipity - Eski günlerde de böyleydi hep. Onlar gelirdi Dolmabahçe'ye biz yenerdik. Biz giderdik Kadıköy'e yine biz yenerdik. Hem de dün akşam olduğu gibi güle oynaya.

Şu fotoğraftaki ikiliye dikkat etmek gerekiyor ama. Bu iki arkadaşın futbolculukla ilgileri tartışılabilir. Kimileri onları futbolcu olarak da kabul edebilirler; ancak dün akşam çıplak gözle bir kez daha gördüm ki bu iki arkadaş birer ajitatör, provokatör ve terminatör.

Biz, Büyük Beşiktaş Taraftarıyız. Kimliğimiz Budur!

2009-11-18T21:48:00.006+02:00

http://www.bjkbloglar.com/

Biz, Büyük Beşiktaş Taraftarıyız....

Kimliğimiz budur.
Her birimize kimlik sorulacağı ilanı yapılarak potansiyel suçlu muamelesine maruz kıldığınız bizler, bu ülkenin insanlarıyız...

Halkız, Beşiktaşlıyız...

Bizleri tanımıyor değilsiniz;

İşçiyiz, işsiziz, öğrenciyiz, öğretmeniz, şairiz, memuruz, tezgahtarız, yazarız, çizeriz.
Bildiğin işportacıyız, çiftçiyiz...
Köydeki çoban, denizdeki balıkçı, yoldaki şoförüz.

Kadın-erkek, kimimiz yaşlı kimimiz genciz…
Yeni doğmuş bir bebek, sokakta kovaladığın çocuğuz.

Ezcümle;
Halkız, Beşiktaşlıyız.

Biz, Büyük Beşiktaş Taraftarıyız.

Gökçek Size Yakışıyor, Siz Gökçek'e!

2009-11-01T12:56:00.010+02:00

Beşiktaş 1- Ankaragücü 0

Serendipity- Ülkenin güzel tribün dostluklarından birisi (kaç tane var ki bunlardan) Bursa Spor ile Ankaragücü arasında tesis edilmiştir, bilirsiniz. Trajik de bir hikayesi vardır. Üniversite okumak için Ankara'ya gelen Bursa'lı iki kardeş, sırtlarında Bursa formalarıyla Ankaragücü tribünlerinin müdavimi olurlar. Kabul de görürler. İki taraftar arasında böylelikle bir yakınlaşma başlar. Daha sonra kardeşlerden birisi bir tarafik kazasında ölünce (#edit: ölüm nedeni için bkz. aşağıdaki düzeyli (!) yorum) Ankaragüçlüler cenaze törenine giderler...

Bu dostluk Bursa ile Ankara arasında pek çok ortak noktanın oluşmasını da sağlar. Bu ortak noktalardan birtanesi yakın zamana kadar Beşiktaş düşmanlığıydı, malumunuz. Bir kaç hafta önce Bursa-Diyarbakır maçında ırkçılığın ve faşizmin "rap rap" sesleri çalındı kulağımıza. Bursa taraftarı Diyarbakır'ın "Kürt"lüğü üzerine söz söyleme cüreti gösteriyordu. Bunu gören Ankaragüçlüler de dün akşam İnönü'de Çarşı'dan Alen'in "Ermeni"liği üzerine kendilerince söz söyleme girişiminde bulundular. Bu girişim püskürtülünce de samast'lardan hayal'lerden tanıdık nidalara başvurdular "ya allah bismillah allahuekber!". Küffar iline cihada gelmiş meğer hazretler.

Sevebilmek - Sevmeyi bilmek
Hayatında bir kez olsun bir başkasını, diğerini, ötekini sevebilmiş olan, yani sevmeyi bilen insan bir daha asla bir başkasının, diğerinin, ötekinin, yani hiçkimsenin kötülüğünü isteyemez, ona kötü söz söyleyemez, onu incitemez diye bir inancım var. Bursa ile Ankara arasındaki dostluğun temelini sevgi ve saygıdan almadığı, bir tür kötülük dayanışması olduğu çıktı ortaya, ne üzücü.

A Takımı iş başında
Geçen yıl yine aynı tribünlerde "yönetim istifa" diye bağıranlar, Ankara Spor'un düşürülmesi ile sonuçlanan birleşme serüvenini de tetiklemişti. Sonra tepelerine Gökçek topuzu inince de derdest olmuş, dertop olmuş, mızıklanarak ağlamaklı olmuşlardı. Ama dün gösterdiler ki, hak ettikleri bir sülale tarafından yönetilecekler bundan böyle. Bir zamanlar Keçiören'de cinayetler işleyen A Takımı adlı zorba topluluğu artık tribünlere iyice yerleşmiş belli ki. Belediye üzerinden kurulan imparatorluğun yeni faşist kolluk gücü olarak Ankara Gücü. Nazmi'li, Adil'li, Halil İbo'lu, Sadık'lı kadroya yakışmıyor bu durum. Ama dün İnönü'yü naralarıyla kirleten çapulculara yakışıyor.

"Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!"
Bursa'da, Ankara'da, Trabzon'da, Kadıköy'de, Karagümrük'te nerede olursa olsun bu güruhla mücadele etmek gerkiyor. Futbolu yeniden "bizim" kılmak için; endüstrinin koçbaşlarını ezmek gerekiyor.

Tribün Temizlikçilerine Cemal Süreya Anektodu

2009-10-14T17:43:00.007+03:00

Serendipity - Bilirsiniz (ya da bilmezsiniz) Cemal Süreya bir dönem Darphane Müdürlüğü yapmıştır. Ülkenin anlı şanlı bürokrasisi içinde Cemal gibi aşktan, cinsellikten, hayattan, umuttan söz eden büyük bir şairin nasıl bir rahatsızlık yaratacağını takdir edersiniz. Cemal'i görevden almayı kafasına koymuş hükümet, Maliye Bakanı'nı Darphane'yi teftişe gönderir. İki saat boyunca defterler incelenir, kayıtlara bakılır; ama koltuktan edecek bir gerekçe bulunamaz.
Bakan kafasına koymuştur, bu solcu şair atılacaktır Darphane'den. Gerekçe yoksa bir bahane bulmalıdır ve bulmuştur: "Darphane binası çok kirliydi, binadan çıkınca paçalarımı silkelemek zorunda kaldım".
Bu bahaneyi duyan Cemal Süreya'ın yanıtı kulaklara küpe olacak kadar yakışıklıdır:
"Darphane binası bakanın ziyareti boyunca, iki saatliğine, gerçekten çok kirliydi".

Protesto Nedir, Kimler Tarafından Yapılmalıdır?

2009-10-05T01:29:00.010+03:00

Serendipity - Şunu söyleyerek başlayayım, CSKA maçından bu yana Beşiktaş ile ilgili her haberden utanıyorum. Araba kaputu teklemek, yumurta, 90 dakika birbirine giren taraftar beni utandırıyor. Bu sezonun seyirci önünde (İnönü'de) atılan ilk golüne sevinememek, bunun yerine tirübün cangılına odaklanmak beni utandırıyor.

Öte yandan dün akşamdan itibaren bir de gördüm ki, her önüne gelen yorumcu (çakmasından hakikisine kadar) protesto öyle olmaz şöyle olur diyerek ahkam kesiyor. Efendim neymiş, sen 90 dakika takımını desteklermişsin, maç sonunda protestonu yaparmışsın. Allah allah, gerçekten mi? Yahu allah aşkına protesto konusunda siz ne bilirsiniz ki? Hayatta en son ne zaman bir protesto eyleminin içinde bulundunuz? Çalıştığınız gazeteler, TV'ler üç otuza çalıştırdıkları emekçileri pervasızca işten atarken ağzınızı mı açtınız? Sendika mücadelesi veren basın emekçilerine bir ziyarette bulundunuz mu? Yahu 1 mayıs diye bir mefhum var, geçen yıl tatil edilmesi dışında hayatınızda bir anlamı var mı bu tarihin? Siz protesto kültürü nedir biliyor musunuz?

Dün akşam İnönü'deki kargaşa, CSKA maçı sonrası olanları sahiplenecek değilim. Ama şunu biliyorum, Taksim yasağını delen 8-10 gruptan biri Halkın Takımı'ydı. Çarşı, nükleer santrallerden Hasankeyf'e kadar hep taraf oldu ve protesto nasıl yapılır, dünya aleme gösterdi. Hüseyin Üzmez denen 1 yaratık var, adını duydunuz mu bilmem. İşte o adam bile İnönü'de protesto edildi.

Tetikçiliğinizle yeterince kelle götürdünüz bu ülkenin futbol ortamından. Keneden daha zararlı oldunuz çoğu zaman. Haddinizi bilin! Protesto konusunda yanlış bile yapmış olsa Beşiktaş taraftarını eleştirecek en son şahsiyetler sizlersiniz.

küfür yemeden çekip gitmek

2009-10-04T13:22:00.003+03:00

chatlak- televizyonu açar açmaz habertürk'te rüştü'yü gördüm. önünde bir sürü mikrofon, bazı kanallar canlı yayın bile yapıyor. "ulan n'oluyo" dememe kalmadan konuşmasını sürdürüyor rüştü. anladığım kadarıyla pek birşey kaçırmamışım, yani tam zamanında açmışım televizyonu. neyse, çayımdan bir yudum alıp dinlemeye başlıyorum...

"uzun yıllar iyi veya kötü bir şekilde türkiye'ye hizmet ettiğimi, ulusal takımda uzun süre forma giydiğimi, hem fenerbahçe hem de beşiktaş gibi iki köklü camiada görev yaptığımı ve dolayısıyla futbol camiasının neredeyse son 10 yılınının içerisinde bir şekilde anıldığımı biliyorum. yeri geldi omuzlara alındım, yeri geldi aracımdan indirilip tekme tokat dövüldüm. kaldırdığım kupanın haddi hesabı olmadığı gibi oynadığım mevkii itibariyle yaptığım komik hatanın da haddi hesabı yok, farkındayım. bir golcü olmadığım için de olumsuzlukları silmem hep zaman aldı...

sözü fazla uzatmayacağım. dün akşam denizli maçında yaşananlar ve topla her buluşmamda stadın büyük çoğunluğunun beni ıslıklamasına oldukça üzüldüm, kırıldım, alındım... diyecek pek de birşey yok. elde ettiğim başarılarla, tüm bu olumsuzluklara rağmen yine de iyiliklerle anılmak isterim. bu dakikadan itibaren aktif futbol hayatımı sona erdiriyorum. kulübümle parasal olarak zaten bir şekilde anlaşırım, zaten şu dakikadan sonra pek de önemi yok... sezon sonuna kadar başka beyanat vermeyeceğim ve ailemle birlikte memleketimde uzun bir süre tatil yapacağım. sanırım şu an istediğim sadece bu.

beşiktaşlı taraftarlara kırgınım ama onlar da başarı bekliyorlar, haklılar. yine de söyleyecek fazla da birşey yok. hoşça kalın" demesiyle, annem "hopppp no'luyo" diye bağırmaya başladı. rüştü'yü severdi de bu kadar sever miydi emin olamadım. sonra dürtmeye başladı beni. ulan meğersem rüyadaymışım, gördüklerim düpedüz 'düş'müş. yatakta kendi kendime konuştuğumu gören annem telaşlanmış ve beni uyandırmaya çalışmış... hay allah!

umudu dürt -de nereye kadar?

2009-10-01T14:30:00.005+03:00

chatlak - geçtiğimiz sezon birçok maç sonrası umutlu takınan kişi ben idim. 2-0 geriye düşüp 5-2 aldığımız kocaeli maçında o ilk 2 gol sonrası bile neşe içinde "5 çekeriz 5" deyip duruyordum. denizli'nin kâhinliğine inanıyor, önde gidene fena halde çelme takıldığını arkadaşlara hatırlatıp: "geriden gelmek daha iyidir, sakin sakin..." diyordum. lig maçında fener'e yenilmemiz dışında hiç şaşkınlığa uğramadım desem yeridir. yusuf transfer edildiğinde, her oyuna girdiğinde homurdayan insanlara el kaldıran da bendim. pişman da değilim. futbolu bu kıvrak bilek hareketleri sebebiyle sevdiğim bile bilinçaltımda saklanıyor olabilir. en azından bir kez olsun ankara kupa maçında bana bunu yusuf yaşatmıştı bu anı, bilirim. ah ah ahhh...

bugün aynı umudu taşıyor muyum emin değilim. fakat heyecanıma genişçe bir körük lazım harlansın diye. ama olsun tribün cefakarıyız biz. maç öncesi demlenip, buğulu gözlerle bırak futbolcuyu, takımı zor ayırt etmeye çalıştığımız bile oldu zamanında. o sebeple pek skora falan takılmıyoruz. e hani yendiğimizde, hele de günlerden cumartesiyse "hayır" da demeyiz yani. güzel bir pazara uyanmak, rakiplerin puan kaybını beklemek mutluluk verir. ardından bir şişe kırmızı şarap bile açıldığı görülmüştür o galibiyetler sonrası. illa ki yine olacaktır, umutla beklemek ise işin şanındandır.

ah bir de ibrahim altınsay başkan olsa! şampiyon olmasak da olur o zaman...

Memleket mi, yıldızlar mı, gençliğim mi daha uzak?

2009-09-30T22:25:00.009+03:00

CSKA Moskova 2 - Beşiktaş 1

Serendipity- Geçen yılın şampiyon takımından Cisse, "benimle oturup konuşan yok, ne olacağını bilmiyorum" diye diye ayrıldı takımdan. Bobo, bırakın gideyim tavrına büründü hemen. Gökhan Zan anında sıvıştı. Şampiyon olmuş bir takımın defansından, orta sahasından ve hücumundan üç topçu takımdan bir anda kopuverdi. Hocayı soracak olursanız Çeşme'nin başından ayrılmasa daha mutlu olacaktı sanki. Hiç kimse Şampiyonlar Ligi'nde oynayacak bu takımdan kaçışı sorgulamadı.

Her neyse! Kendi liginde 7 (ya da 6), ŞL'de iki maç oynadı bu takım. Her maç bir öncekinden coşkusuz, inançsız ve kısır geçti. Görünen o ki, geçen yılın çift kupalı 11 tertibinde bir öz güven kaybı söz konusu. Hocasından malzemecisine kadar böyle olsa gerek.

Bu takımın bir kan değişikliğine ihtiyacı olduğu ayan beyan ortada. Hoca değişikliklerinden hiç bir zaman bir fayda sağlanamayacağına inanalardanım (geçen yıl rakipler dökülmeseydi ne olurdu diye bir düşünmek lazım). Ama bu sefer biri mutlak ikisi opsiyonlu bir değişikliğin şart olduğunu söylemek isterim. Mutlak değişiklik: Yeter Yıldırım Demirören Yeter! Opsiyonlu değişiklik: Ya ilk 16 ya teknik ekip.

Oysa bu kulübün 4 yıldır söylemesi gereken ama söylemediği bir şey var: "Geleceğin takımına yatırım yapıyoruz. Üstümüze gelmeyin!"
Milyon avroların ortalığa saçılmadığı, yıldız peşinde koşulmadığı, 14-19 yaş arası yerli yabancı yetenekli gençlere kapıların sonuna dek açıldığı bir kulüp hayalinde olmak çok mu ütopik? Evet bu futbol ortamında öyle görünüyor. Yine de Ocak ayında kazanamayacak olsa bile bir adayın bu cümleleri sarfedebileceği hayali ve umudunu koruyorum.

Göz Gözü Görür Olsun!

2009-09-13T14:45:00.003+03:00

Kamra- Geçen seneki şampiyonluk buruk bir şampiyonluktu bizim için. Taraftarız. Takımımız yenince mutlu kaybedince kahroluyoruz. Şampiyonluktan daha büyük sevinç yok ama işte 'ama'sı var. Oynadığı futbol zevk vermeyen, ezeli rakiplerine ve şampiyonluk iddiası bulunan takımlara yenilen, şampiyonluk iddiasını kendi futboluyla değil, rakiplerinin iddiasız takımlara kaybettiği puan hesaplarına bağlı olan bir takımdı Beşiktaş. Yine de bir takım iskeleti kurulmuş gibi görünüyordu. Ama sadece görüntü. Temel endişemiz başkan ve yönetimdi. 6 yıllık başkanlığında bizi hep utandıran, yanlış ve pahalı transerlerle, teknik direktör tercihleriyle ve bu tercihlerin arkasında durmamasıyla, saçma sapan iddia ve demeçlerle Beşiktaş'ı rezil eden Demirören'in geçen seneki şampiyonlukla prim kazanması şampiyonluk sevincindeki burukluktu.

Bu buruk sevinçle başladı yeni sezon ve her maçta biraz daha arttı. Mustafa Denizli'nin 'ben futbolu çok iyi bilirim' havaları, kehanet merakı burukluğumuzun, sinire öfkeye dönüşmesinde pay sahibi kuşkusuz. Çünkü biz futbola, futbol ligine bir matematik oyunu olarak bakan, kaybettiği maçları, puanları mazur göstermek adına sahaya çıkmadan maçlar, puanlar kazanan, 10. hafta, 25. hafta kehanetlerinde bulunan bir teknik direktör istemiyoruz. Kehanet başkanların işi (bkz. 21:45 Adnan Polat örneği) teknik direktörlerin değil. Biz takımına iyi futbol oynatan, maç kazanan teknik direktör istiyoruz.

Mustafa Denizli garip işler yapıyor. Kendisini eleştirenleri leş kargası, yol gösterenleri kılavuz karga olmakla itham ediyor. O halde biz de karga olmaktan sakınarak birkaç soru sormakla yetinelim sadece:

Kalenizde genç ve yetenekli bir kaleci var ve gol yemiyorsunuz. Neden artık futbol hayatının kışına girmiş bir kaleciyi, uzun bir sakatlık döneminin sonunda önemli bir derbi maçında görev veriyorsunuz?

4 haftadır bal yapmaz arı gibi koşuşturup duran Nihat'ta bu ısrar niye? Nihat'ın psikolojisi, aldığı transfer ücretinin yükünü üzerinden atması Beşiktaş'tan daha mı önemli?

Serdar Özkan'ı baştan yaratmak, yıldız yapmak gibi hırsların sebebi ne? Bu adam ilk kez mi futbol oynuyor? 'Arda' olmadığını görmek için boş kaleye daha kaç tane gol kaçırması gerekiyor?

Tabata'yı kurtarıcı gibi göstermekte amacınız ne? Gaziantep gibi Türkiye liginde orta sıralara oynayan bir takımdan aldığınız futbolcuyu daha ilk resmi maçında bir derbinin kurtarıcısı olarak lanse edereken, o maçın hiç oynanmayacağını mı düşünüyordunuz?

Ekrem Dağ'ın vasat bir futbol oynadığını, Beşiktaş'ı hedeflerine taşıyacak kapasitesi olmadığını görmek için daha kaç maç oynaması gerekiyor?

Bobo, Holosko gibi Türkiye liginin en iyi, geleceği en parlak yabancılarını oynatmayarak, yanlış mevkide oynatarak neyi ispat etmeye çalışıyorsunuz?

Geçen sene ligde çalımlarıyla 2-3 maç kazandıran Yusuf'tan beklentiniz ne? Türkiye ligi 2-3 maçtan mı ibaret?

Bu hafta Manchester United maçı var. Tüm Beşiktaşlılara sabır diliyorum. Aklınıza sahip olun.

Rüştü git başımdan ben sana göre değilim!

2009-09-12T23:07:00.010+03:00

Galatasaray 3 - Beşiktaş 0

Serendipity-
Rüştü, git başımdan ben sana göre değilim. Git başımdan Rüştü, ben sana göre değilim. Ben sana göre değilim Rüştü, git başımdan. Başımdan git Rüştü, ben sana göre değilim. Rüştü ben sana göre değilim, git başımdan. Rüştü başımdan git, sana göre değilim ben. Git Rüştü başımdan, ben değilim sana göre.

Daha ne diyeyim...

Hiçbir sahada görmek istemediklerimiz

2009-09-12T20:02:00.009+03:00

Maç sizin için bitmek üzere.
Hakkımızı Türkçe, Kürtçe, Ermenice, Lazca, Çerkesce, Romanca ve Babil'de yitip giden kadim dilce
HELAL ETMİYORUZ!

İşçi karmaları Adana'daydı

2009-09-05T21:10:00.007+03:00

Alkaralar - Taraftarıyla gönlümüzün sol tahtına kurulan Adana Demirspor dün bir başka yoldaşımızı sahasında ağırladı. Livorno, endüstriyel futbol şahbazlarının çizdiği manzumeyi bozarak ikinci ligde mücadele eden Demir Spor'la dostluk maçına çıktı. Taksim'de 1 Mayıs'a çıkar gibi, Desa işçileriyle dayanışır gibi, Beykoz cam fabrikasının kapanışını protesto eder gibi, Che'ye bir selam göndererek çıktı iki takım 5 Ocak stadına. Çok mu anlam yükledik? Çevik kuvvetin maç sırasında Güler Zere pankartı açan güney tribüne biber gazı püskürtmesine bakarsanız, onlar bizden daha fazla anlam yüklemişler. Korkmuşlar.
Gurbette demir gibi, tribünde lacivert duran masmavi umudun taraftarına, başkanına, topçularına teşekkürü borç biliyoruz. Gidemedik, göremedik; ama taa şuramızda hissettik.

Forza Livorno
Vernceremos Demirspor
Halkın takımı Beşiktaş..!

Forvet dediğin pres yapacak, gol atmasa da olur!

2009-08-18T16:24:00.004+03:00

Kamra - Galatasaray ve Fenerbahçenin bol gollü, güzel futbollu başlangıçları bu hafta Beşiktaş'tan beklentileri arttırdı. Geçen haftaki yavan futbol ve beraberlikten sonra daha ligin başında stresli bir ikinci hafta maçı oynadı Beşiktaş. Puan kaybının soru işaretlerini büyüteceği bir maçtı. Malum kulüp şaşalı transferler yapamamış, geçen seneki şampiyon kadrosunu büyük oranda muhafaza etmişti . Üstelik aynı teknik adamla yola devam etmesi, rakiplerine göre daha hazır, oturmuş bir takım olmasını gerektiriyordu. Ancak soru şu: geçen seneki performans, bu sene ligde kadrolarını güçlendirmiş, geçen seneye göre daha motive rakipleriyle mücadele etmeye yetecek mi? Ondan önemlisi bu kadro ve teknik ekip, Şampiyonlar Ligi'ni kaldırabilecek mi?

Antalyaspor maçının ilk yarısı denk kuvvetlerin mücadelesi şeklinde orta sahada geçti. Hatta ilk yarıda top kayıpları bile eşitti. Antalyaspor sert oynadı. bu sert oyun Beşiktaşlı oyuncuları durdurmada etkili oldu. İkinci yarı aynı kadrolar aynı taktikle mücadeleye başladı. Tempo daha da düştü. Değişikliklere kadar maçın en önemli pozisyonu Nobre'nin kafa şutunun kaleci Ömer'in kafasına çarparak çizgiden çıkması, ağlara Ömer'in takılması oldu. Ne zamanki Nobre- Fink yerine Holosko-İnceman girdi, Beşiktaş rakip kaleye daha direk oynamaya başladı. Üst üste birkaç pozisyondan sonra, Nihat'ın hayret verici bir şekilde kaleye abanmak yerine Holosko'ya çıkarmasıyla ilk gol 71. dakikada geldi. Beraberlik için oynadığı her halinden belli olan Antalya bu dakikadan sonra inancını iyice kaybetti. Öyleki Beşiktaşlı oyuncular topu Antalya'ya göstermeden 5-6 dakika boyunca orta sahada pas yapabilme imkanı buldular. İlk golden 7 dakika sonra Tello'nun serbest vuruştan attığı muhteşem golle maç bitti.

Beşiktaş şu haliyle umut vermiyor. Geçen haftaki maçtan sonra söyledik, Beşiktaş hücum organizasyonu yapamıyor. Oyun kurucu 10 numara görevini Tello'nun, Fink'in, Ernst'in yapmaya çalışması şapkadan tavşan çıkarmaktan farksız. Denizli maçtan sonraki açıklamasında mevcut kadroyla oyun kurucu sıkıntısının giderilebileceğini söyledi. Geçen haftaki beraberlikten sonra aksini söylemişti. Demek ki galip gelince oyun kurucu ihtiyacı yok. Mağlubiyet ve beraberliklerde gündeme gelebilir. Ancak elbette ipler Denizli'nin elinde değil, transferi yapacak olan kişide. Denizli durumu idare ediyor.

Transfer demişken Başiktaş'ın transfer politikasına da değinmek gerekir. Öncelikle Beşiktaş isimlere yönelmiyor. Adı sanı bilinmeyen oyuncuları transfer ediyor, edebiliyor. Yenmek ya da yenilmek bir yana güzel futbol kaliteli oyuncularla oynanabilir. Kalite ise oyuncuların transfer piyasasındaki bonservis bedelinden anlaşılıyor. Bu noktada Beşiktaş'ın en kaliteli (ve en pahalı) oyuncusu Bobo'yu satmayı düşünmesini anlamak mümkün değil. Şampiyonlar Ligine beş kala en değerli oyuncunuzu satacaksınız yerine kimi alacağınız meçhul. Sebeb? Bobo'nun yerinde Nobre oynuyor. Peki Bobo'nun yarı fiyatı etmeyen Nobre neden tercih ediliyor. Çünkü pres yapıyor, çok koşuyor. Ancak bizim bir forvetten beklentimiz pres yapması mı (savunma) yoksa gol ve asist yapması mı (hücum)? Bakıyoruz Bobo bugüne kadar Beşiktaş formasıyla 6447 dakika forma giymiş. 41 gol, 17 asist yapmış. Yani her 160 dakikada 1 gol, her 380 dakikada 1 asist demek bu. Nobre ise 5752 dakika Beşiktaş formasını giymiş. 25 gol, 12 asist yapmış. Her 230 dakikada 1 gol, her 480 dakikada 1 asist. Bobonun yaşı 24 piyasa değeri 8 milyon Euro, Nobre'nin ise yaşı 28 piyasa değeri 3,5 milyon Euro (tabi bunlar transfermarkt fiyatları, bu paraları veren var mı o ayrı). Bobo çalım atıyor, top sürüyor, sert vuruyor. Nobre çalım atamıyor, top süremiyor, şut denemiyor. Gollerinin çoğu fırsatçılığının ürünü. Ancak Denizli'nin gözünde Nobre kalıcı, Bobo gidici. Bobo'yu sol açık oynatarak yıpratıyor. Aslına bakarsanız harcıyor. Tabi burada Nobre'nin Türk vatandaşı olmasının ona büyük avantaj sağladığı kesin. Ancak bu avantajı bir ayrımcılığa dönüştürmemek lazım. Öyle olsa Türk pasaportu olan herkesi oynatmak lazım. (Bkz. Batuhan olayı)

Nihat ise herhalde hemen iki gol atayımda şu transfer bedelinin ağırlığını üzerimden atayım hevesinde. İlk yarıdaki en önemli pozisyonda, boştaki Bobo'ya çıkarmak yerine 20derecelik bir açıdan kaleyi düşündü. Top ayağına gelince dağlara taşlara vuruyor. Kaleye denk geleceği günü bekliyor. Nihat iki-üç haftada bir gol atabildiği sürece eleştirilemeyeceğinin farkında. Bu da takım oyununa pek uymuyor. İki haftada 3-4 net asisti harcadı. Bu da bencillik göstergesidir, Denizli'nin onu uyarması gerekir.

Takım genel olarak şöförsüz bir otomobil gibi. Koşuyorlar, pres yapıyorlar, hücuma çıkıyorlar ancak pozisyon yok. Umarım bir şöför bulunur. Yoksa çalımbaz Yusuf'la bu lig bitmez, Şampiyonlar Ligi kabus olur.

Mahrumiyet bölgesinde kızılay çadırları

2009-08-17T23:04:00.011+03:00

Beşiktaş 2 - Antalya 0

Serendipity - Dünyanın 4. enfes stadyumu seyircisinden mahrum, "dağılmış pazar yerleri" gibi mahsun, aşıkın gözleri yaşlı, maşukun sırtında kızılay çadırları...
Neyse bu reklam alırım almam, sırtımda sosyal sorumluluk yükleri lafızlarına ikinci bölümde değiniriz.
Birinci bölüme bu izlediğimiz neydi ki, diye sorarak başlayalım. Ondokuz Mayıs'ın kenarında 3-4 adet amatör saha vardır, Ankaralılar bilir. Bazen oraya gider küme maçları izlerdim. Yolum oradan geçiyorsa mutlaka bir onbeş dakika oyalanırdım. Aynı manzara, hoca bağırır, topçu küfreder, az seyircili cılız tezahüratlar kulak tırmalar. Ama bana, bize o maçları izleten bir şey mutlaka olurdu. Futbol müptelalarının parmakla gösterdiği, seneye Gençler'de... dediği parlak bir topçu mesela. Ya da kora kor bir mücadele... Bu akşam hiçbiri yoktu İnönü'de. Dağılmış pazar yerleri gibi gerçekten.

Tabi ilginç olan, ilk golden sonra Beşiktaş'ın 5 dakika top çevirip serbest vuruşu bulması ve ikinci golü yakalamasıydı. Bir an Barça gibi derdirtecekti ki, neyse üzmedi bizi. İkinci golden sonra bildiğimiz Beşiktaş oldu.

Hamiş: Nihat gördüğü yerden vursun bence. Eski formunu yakalarsa bu vuruşlar kapanan savunmalara karşı anahtar olacak.

Beşiktaş'ın sine-i forması

Büyük başkan büyük buyurdu ya "koskoca Beşiktaş takımı 2-3 milyon Euro için sırtına reklam almaz!" diye, allah allah diyesim geldi. Herhalde kolasından turkasına söküp atacağız ne var ne yok. Ama hal bu değilmiş, gerçekten sadece sırtından konuşuyormuş formanın. Acaba sinemizden ne kazanıyoruz ki sırtımızdan kazanca tokuz, bilemiyorum. Türk Kızılayı'yla çıktık bu hafta, haftaya Mehmetçik Vakfı filan olabilir diyor asbaşkan.

Bu ülkede söz söyleme ayrıcalığını elde eden herkes ama herkes - sokakta mikrofon tutulan amcalar bile- kendisinin çok akıllı olduğunu düşünür ya, bizim başkan da öyle düşünüyor. İşin kötüsü bizim de aptal olduğumuzu sanıyor. "Koskoca Beşiktaş takımı 2-3 milyon Euro için sırtına reklam almaz!" mesajının gerçekte ne anlama geldiğini özetlemeye çalışayım:
"Bu sezon bi baktık herkes isimleri aşağıya yazmış, kesin üste reklam alacaklar dedik, düştük yola. Beş - on kapı çaldık bi baktık ki, 2-3 milyondan fazlasını veren yok. En azından bi beşlik peşinde koşuyoruz. Eee isimleri de aldık aşağıya, görüşmeler bitene kadar ne olacak üstteki boşluk? Bir iki sosyal sorumluluk şeysi bulalım bari idareten, diyerek konuyu bağladık".

2009-2010 Sezonu: İlk Maç, Yeni Transferler

2009-08-08T17:16:00.005+03:00

Kamra - Beşiktaş İstanbul Büyükşehir Belediyesi ile 1-1 berabere kaldı. Ligin ilk maçları her türlü skora gebedir. Şaşırmadık, çok üzülmedik. Beşiktaş süper kupa finalinde lige Fenerden daha hazır olduğunu gösterdi ama sadece Fenerden daha hazır, yoksa o maçta ve dün oynanan maçtaki futbolla hedeflerimize ulaşmamız zor görünüyor.

Beşiktaş'ın oyun kurucu 10 numara eksiği aşikar. Fener maçında da gördük, Yusuf ve Tello bu işin altından kalkamaz. Artık bütün takımlar kalabalık savunma yapıyor ve iyi yer paylaşıyorlar. Kontra ataklara pek fırsat tanınmıyor. Kapalı savunmayı açmanın tek yolu yaratıcı, beklenmedik ve düzgün paslar. Yusuf iyi çalım atıyor ama pas verme konusunda o kadar yaratıcı değil. Ayrıca 90 dakika performans vermesi beklenemez. Tello'dan da 10 numara olmasını beklememek lazım. İyi niyetli, çalışkan zaman zaman yaratıcı ama baskıyı yiyince geri dönüyor. Adam eksiltme konusunda çok yetenekli değil.

Bir diğer sorun sağ kanat. Erkan ve Ekrem ileri-geri iyi koşuyorlar ancak ikisinin de ofansif yanı zayıf. Adam geçemiyorlar, adrese teslim orta yapamıyorlar. Sağ kanattan gelecek ortaların tehlike yaratması şansa kalmış durumda. İleride top kaybetme olasılıkları çok yüksek.

İsmail Köybaşı ise Gökhan Gönül potansiyeli taşıyor. Hızlı, ofansı düşünüyor ve top ayağına yakışıyor. İleri çıktığı zamanlarda mutlaka hata yapacaktır ve kaptırdığı toplar Beşiktaş kalesinde tehlikeli olacaktır ama bu riski almak ve artık Deli İbrahim'in alternatif olarak düşünmek lazım. İsmail oynadıkça üstüne koyacak, bu her halinden aşikar.

Sivok-Ferrari ikilisini ben beğendim. Sivok her zamanki gibi riskli oynuyor ve önde basıyor. Bu yıl bol bol kart alır bu yüzden alternatifini hazır tutmak gerekir. Ferrari ise doğru pozisyon alıyor, iyi top çıkarıyor. Gökhan Zan'dan birkaç gömlek daha iyi sadece konsantrasyon eksiği var gibi görünüyor.

Nihat Kahveci'yi Beşiktaş formasıyla seyretmek güzel. Ancak hazır olmadığı her halinden belli. Büyükşehir maçında bana biraz egoist davranıyor gibi geldi. Sanırım hemen gol atmak istiyor. İki pozisyonda Nobre'yi düşünse gol şansı yüksekti. Nobre-Bobo-Nihat üçlüsü bu anlamda tehlikeli. Üçü de asisten önce golü düşünen yapıda oyuncular. Holosko ileri üçlünün içinde mutlaka olmalı. Nobre bildiğimiz Nobre. Bobo ise geçen sene başına göre daha istekli. Sanırım bu sezonun sonunda ya da lige verilen arada kesin transfer olmak istiyor.

Fink-Ernst ikilisi güven veriyor. Ancak yaratıcı değiller. Fink'in gelmesiyle Ernst'in ofansı daha çok düşünmesi büyük bir artı Beşiktaş için. İkisi de istikrarlı ve sağlam oynuyor. Başta da söylediğim gibi yanlarına bir oyun kurucu şart. Delgado oynamaya başladığında bu eksikliği kapatabilir mi bilmiyoum. Ancak bildiğim, sık sakatlanması ve sakatlık sonrası zor form tutması. Bir de ürkekliği var Delgado'nun, çok kırılgan. 2-3 ay sonra döndüğünde takımda yer bulması, bulsa bile iyi oyun çıkarması beklenmemeli. Yeniden sakatlanma riski de çok yüksek. Delgado'nun sözleşmesinin feshedilmesi yerine en azından Tabata'nın alınması özellikle Şampiyonlar Ligi grup maçları için büyük fayda sağlardı. Hala da sağlayabilir.

Olimpiyat benim neyim olur?

2009-08-07T23:06:00.011+03:00

İBB 1 - Beşiktaş 1

Serendipity - Haleluya! bugünleri de gördük. Kaşıntılar, nedensiz ter basmaları, el ayak titremeleri şıp diye bitti. Müjdeler olsun, 2009-2010 Ligi başladı. İstanbul'un Belediye takımıyla Beşiktaş'ın halk takımı arasında oynanan maç her türlü ilke mazhar oldu. İlk sarı kartı örneğin18. dakikada Belediye'den Efe gördü. İlk golü ise Beşiktaş'ın tazesi Fink attı.

Maçı yirminci dakikasına kadar Belediye'nin kalesini Nejat İşler koruyor sandım; meğer Oğuzhan'mış.

Maç başladığında önce karşılıklı tartmalar sonra ani ya da hazırlıklı akınlarla yeniden hatırladık futbol oyununu. Maç 0-0 berabere giderken Beşiktaş, Zan'ın yokluğunda, defanstan dan dun top uzaklaştırma yeteneğini (şükür ki) kaybetmiş görünüyordu. Belediye'nin nedense yoğun olarak tercih ettiği sağ kanatta ayağa kısa paslarla top çıkarıyordu Beşiktaş. Erhan, Ernesto, bazen Fink
topu ön bolkta konuşlanan Tello, Yusuf ya da Nobre'yle buluşturuyordu. Yoksa bu yıl çok pas yapan, şişirme toplara bel bağlamayan bir takımımız mı olacak derken İbrahim Akın'ın muhteşem golünden sonra önde basmaya başlayan Belediye, Beşiktaş'a pas yaptırmamaya başladı. Yarım saat boyunca genellikle sağ kanadı düşünen Belediye golü sol kanattan buldu. Öyle sanıyorum ki, genç İsmail'in performansında çekinen Avcı, topçularına diğer kanadın genci Erhan üzerine oynamaya ikna etmişti. Ne varki, ikna edilemezliği bizdeyken de ayan olan Akın geriy düşüşlerinin ikinci dakikası dolarken sol taraftan gerçekten de enfes bir gol gönderdi kalemize. Kalecilik ruhuna (pek çoklarının tersine) sonuna kadar inandığım Arıkan'ın ters köşeye yatmasından da hafif burulmadım değil doğrusu.

Maç başlar başlamaz sürekli Holosko'yla yüklendi ve pozisyon buldu Beşiktaş. Son vuruşlarda meharetli değildi. Nobre sonradan toparlanıp bir kaç pozisyona girdiyse de Holosko'dan daha şanslı değildi. İlk yarıda Erhan Güven'in sağdan çıkışları isabetli görünse de kaleye doğru katetmek konusundaki çekingenliği Beşiktaş'a bir kaç atağı başlamadan kaybettirdi. Öyle umuyorum ki, bu çekingenlik Denizli'nin keskin gözlerinden kaçmamıştır ve gereken mentorluğu yapacaktır.

Hakem Özkalfa'nı dakika başına iki düdük düşen yönetimi, topun oyunda kalma süresini oldukça düşürdü. Artık MHK son kampta hakemlere ne salık verdiyse...

İkinci yarıya iki iddialı değişikle başladı Beşiktaş. Holosko ve Yusuf yerine Nihat ve Bobo'yla çıktı sahaya. Bu değişikliğin getirdiği şaşkınlık 70. dakikaya kadar Beşiktaş'a top göstermedi. Hakan'ın kullandığı tüm kale vuruşları bir duvara çarpmışcasına kalemize döndü. Bu dakikalarda Belediye'nin bir gol kazanamamış olması Beşiktaş'ın şansıydı. Nihat'ın girmesiyle Tello sola, İsmail'in önüne yerleşti. Böylece İsmail'in bindirmelerini göremedik ikinci yarıda.

70'ten sonra Beşiktaş biraz toparlanıp saldırmaya başladı. Heleki 80'de İ. Akın çıkınca belli oldu ki Belediye gol atamayacak. Ama soru şuydu Beşiktaş atabilecek mi? Yaratıcı topçu eksikliği çeken Beşiktaş, çok zaman bulduğu o şanslı anı bulamadı.

En kötü maçımız böyle olsun, hiç gerekmese de 'önümüzdeki maçlara bakıcaz' diyelim.

Kalbimizde yaşayacak!

2009-07-20T14:55:00.001+03:00

Futbolcular Irkçılığa Karşı Sahaya Çıkıyor

2009-06-24T23:37:00.005+03:00

Irkçılığa karşı dünya kupası başlıyor

Bianet'in haberi...

Türkiye'den Adana Demirsporlu taraftarların kurduğu "Locomotive Anatolia" futbol takımının da katılacağı "Irkçılığa Karşı Dünya Kupası" (Mondiali Antirazzisti) 8-12 Temmuz tarihleri arasında İtalya'nın Bologna kentinde yapılacak. Azerbaycan'dan Gana'ya, Ukrayna'dan Kamerun'a, Fransa'dan almanya'ya, farklı ülkelerden çok sayıda futbolseverin ve sivil toplum
örgütü temsilcisinin katılacağı turnuvada takımlar sahada ve saha dışında "Başka bir futbol mümkün" demek için çıkacaklar.

Turnuva değil karnaval

Türkiye'den ilk kez bir takımın katılacağı Irkçılığa Karşı Dünya Kupası 1997'den bu yana Bologna'da düzenleniyor. Bugüne kadar 200'den fazla takımın mücadele ettiği organizasyonda
sadece futbol oynanmıyor. Katılımcılardan, ırkçılık karşıtı, cinsiyet ayrımcılığına karşı faaliyetlerde bulunması bekleniyor. Pankart, fanzin, broşür, atölyeler, sunumların yanı sıra hafta
turnuva boyunca düzenlenen konserler organizasyonun festival havasında geçmesini sağlıyor. Turnuvaya gelenlerin çadırlarda kaldığı, birlikte spor yaptıkları, eğlendikleri turnuvanın amacı sporun, özellikle de futbolun ırkçılık karşıtı mücadele için bir araç olabileceğini savunuyor. Zira FIFA ve UEFA da stadyumlarda ırkçı tezahüratların ya da eylemlerin artmasıyla, bu konuda gündem yaratmaya çalışıyor. Bologna'daki bu etkinlik iki kurumun soğuk tavırlarının karşısına bir eylem-şenlik ya da toplumsal bir hareket kurma arzusuyla yapılmaya başlandı. Programa bakıldığında da bu apaçık görünüyor. Turnuvada futbol dışında sporlar da var. basketbol, kriket, voleybol ve rugby takımları da stadyumları şenlendirecekler.

Ankaralı tayfa Bologna'da

Locomotive Anatolia Ankara'da yaşayan Adana Demirspor taraftarlarının kurduğu bir takım.
demirgibiyiz.blogspot.com adresli İnternet günlüklerinde şöyle diyorlar: "Şiddetin her türlüsüne ve cinsiyet ayrımcılığına karşı haberlerle futbol blogları arasında farklı bir sesi yükseltmeye çalışan Demirsporlular, her türlü yozlaşmaya karşı futbola romantik bir coşkuyla sahip çıkma derdindeler. Ülkenin sıradanlaşan futbol atmosferinde, farklı bir ses olmayı başarabilen Demirspor tribünleri, bu kez tavrını yurtdışında ortaya koyacak."
Irkçılığa Karşı Dünya Kupası'nın Herkes İçin Spor Birliği (UISP), II.Dünya Savaşı Sonrası Irkçılık Karşıtı Mücadele Enstitüsü (Istoreco), ayrımcılık ve şiddeti stadyumlardan uzak tutmak isteyen Ultras oluşumu gibi kurumsal destekçileri var.

Kendi gibi kuralları da farklı

Turnuvada yapılacak maçların "normal" futbol karşılaşmalarından farklı kuralları var. Örneğin takımlar kadın-erkek karışık takımlar olabiliyor; fauller penaltıyı gerektiriyor; çivili ayakkabı giyilmiyor, çeyrek finallerden sonra penaltı atışları ile devam ediliyor. Temel amaç, rekabet yerine birlikte bir şeyler yapma duygusunu öne çıkarmak. (BÇ)

Programda neler var?

İşte Taraftar İşte Şampiyon

2009-05-31T22:25:00.013+03:00

Güneşli Günler Göreceğiz

Serendipity - 21 Ocak'ta Sudabalık'la birlikte yeni bir ev arkadaşı edindik. Aslında, plan dahilinde tam 9 ay bekledik bu arkadaşı. Geldiği gün, önceden kararlaştırdığımız gibi güneş dedik ona, tam adıyla Güneş Belgüzar Orhan. Evimize ilk adımını yavru kartal formasıyla attı. Sonra her hafta sonu giydi o formayı. Ankara Spor maçından önce eski formasına sığamaz oldu, yenisini aldık. Güneş geldikten sonra Beşiktaş'ın performansı gittikçe arttı. Saçımızı başımızı yolduğumuz günler olduysa da en azından Fener maçına kadar hiç mağlubiyet görmedik. Bu performansı Ernesto, Yusuf, Denizli babında ele alanlara bir itirazımız var: Hanemize Güneş doğdu, camia aydınlandı.

Dereyi Geçerken
Ligin 6. haftasının sonuna geldiğimizde Beşiktaş yönetimi hoca değişikliğine gitti. Buna az sonra değineceğim. Bir de ara transferde Tuna'yı, Tandoğan'ı ve Seriç'i gönderip, Ernesto, Yusuf ve Erkan'ı aldık. Erkan'ı bu kadar az izleyeceksek niye aldık bilmiyorum; ama Ernesto bu takıma bir woodo dokunuşuyla bambaşka bir çehre kazandırdı. Sadece kendi oyunuyla değil; Cisse'yi yeniden görünür kılmasıyla da, direncin azaldığı dakikalarda geride basıp top kazanıp rakip kaleye kurduğu link hatlarıyla muhteşem bir katkı sağladı. Toroman, Toroman oldu. Cisse, Cisse.
Bir Ankara yolculuğu öncesi gece haberlerde Yusuf'un Trabzon'la anlaştığını okumuştum. Ertesi sabah Esenboğa'da gördüğüm gazete haberi Yusuf Şimşek Son Kartal, yazıyordu. İnsanın aklına geliyor elbette, son haftaya kadar şampiyonluk çekişmesinin içinde olan Trabzon ikinci yarıya Yusuf'la başlasaydı, 34. hafta sonunda durum ne olurdu? Futbol, küllerinden doğan kahraman futbolcular atlasıdır biraz da. Yusuf için küllerinden doğdu diyemeyeceğim, hiç küllenmemiş bir kordu o. Hala da öyle.
İlk yarının sonunda giden oyunculara bakın (Tuna, Tandoğan, Seriç), bir de gelenlere (Ernesto, Yusuf). Gelen futbolcuların şampiyonluktaki katkısına bakınca bu transferlere karar veren Beşiktaşlı yöneticiler 5 yıldır nerelerdeydi, diye sormaktan alamıyor insan kendisini...

Kurbağaları Öpmek
"Kurbağaları öpmekten geliyorum, dedi başkan,
bunu kendisine 5 kere söyledi."
Futbol şansa bırakılmayacak kadar gerçek bir iştir. Öptüğünüz kurbağanın sizi şampiyon yapacak bir teknik direktöre dönüşmesini bekleyemezsiniz. Ama bizde böyle oldu. Başkan öptüğü beşinci kurbağada o teknik adamı buldu. Yani bu yıl için Denizli'nin şansından değil; Demirören'in şansından kesinlikle söz edebiliriz.

Vefa
Şampiyonluk açıklamalarında Rüştü dışında hiç kimse, bu şampiyonluğu getiren 71 puanın 14'ünü kazandıran Ertuğrul Hoca'dan söz etmedi.
Hiçbir yönetici şampiyonluğu yaşayan efsane Seba'ya da armağan ediyoruz deme nezaketini göstermedi.
Malzemecisinden topçusuna, masöründen başkanına herkes şampiyonluk platformuna çıkarken bir tane bile taraftar oraya davet edilmedi.

Şampiyonuz
Yıllardır görmediğimiz bir şampiyonluk mücadelesi yaşadık. Kalitesi olmasa da mücadele değeri yüksek bu ligi zirvede tamamlamak, hele ki çifte kupayla tamamlamak herkese nasip olmazdı. Olmadı da o ayrıcalık yine bizde kaldı.

Özledik be Hocam!

2009-05-21T00:49:00.003+03:00

UEFA 2009 Shakthar'ın. Tebrikler...

Bizim hiç kupamız olmadı

2009-05-10T16:55:00.012+03:00

Serendipity- Geçtiğimiz hafta sonu Holosko baba oldu. Bu ülkede milyonlarca olduğu iddia edilen Fenerbahçe taraftarlarından çok daha şanslı doğdu, Holosko'nun kızı. Daha üç günlükken bir kupa mutluluğu yaşadı :)

İlginçtir, maçın hemen ardından sadece Fenerbahçe konuşulur oldu. Önce biraz bozulmuştum ama sonradan fark ettim ki, Fener hakkında bu sezonluk son sözler bunlar. Ne de olsa sezonu kapattılar.

Dağları aşıyor, bak yakınlaşıyor...

Biz lige dönelim. Son üç haftaya giriyoruz. Kaçanlarla kovalayanların, hem kaçan hem kovalayanların, kovalamaya müebbetlerin yeniden düzenlendiği bir hafta yaşadık. Beşiktaş şampiyonluğa doğru iki adım atarken, Trabzon da buçuk adımla hem moralini hem de umudunu yeniden yeşertti. Bu sürecin tek kaybedeni Sivas oldu. Sadece iki puan geriye düştükleri için değil, hırçınlıklarından bir türlü vaz geçemedikleri için. Anadolu takımlarında oluşan Sivas sempatisini önce Bülent uygunsuz açıklamalar ve tekmelerle ardından da M. Yıldız, çemkirmeleriyle hızla tüketti. Açıkçası bu beni iki nedenle rahatlattı, birincisi olası bir gönül şikesi durumunun önünde bir set oluşması ihtimali belirdi; ikincisi de paramiliter bir zihniyetin gönüllerde "şampiyon" ilan edilmesine karşı gönüllerimizi koruma kollama gerekliliğini bir kez daha hatırlatmış oldu.

Futbol sevdamızın biricik nesnesi Beşiktaşımız birinci kupayı müzesinin envanterine kaydettirmek için Ankara dönüşünü bekleyecek. İkinci kupa ise Denizli dönüşüne inşallah.

Yusuf'un Pası Sana Ne Anlatıyor Holosko?

2009-04-26T19:02:00.012+03:00

Eskişehir Spor 0 - Beşiktaş 2

Serendipity - Son beş haftaya girdik. Yani artık geri ödemesiz harcamalar burcundayız. Dikkatli olma zamanıdır. Holosko gibi harcamaya devam ederseniz taraftarı hasretler dükkanında rehin bırakırsınız. Hem kollektivite adına hem oyun adına hem de bu oyunun en bi güzel meyvesi olan gol adına paslaşmak, uygun durumda olana servis yapmak işin birincil şartıdır. Holosko'nun ilk yarıda iki pozisyonu harcaması gerçekten çileden çıkarıcıydı. Yusuf'un Doğa'yı üç kez çalımladıktan sonra çizgiden kendisine yaptığı servisi iyi değerlendirmeli Holosko. O gol kağıt üzerinde kime yazılırsa yazılsın, belleklere Yusuf'un doğasına uygun bir güzellik olarak kazındı.

Mustafa Denizli ne düşündü bilmiyorum. Serdar Özkan'ın ilk onbirde Bobo'nun yedekte sahne almasını anlamak mümkün değil. Şaka değil, gerçekten beş hafta kaldı. Vakit varyete vakti değil. Oturmuş tertip neyse onu bozup son virajda arabayı devirmenin alemi yok.

Takım Denizli'nin geldiği ilk haftalar gibi oynamaya başladı. Sanki Sivas'ın kazanması bizimkilerin kafasında bu iş olmayacak vehmini büyütmüş gibi görünüyor. Kupa maçında kafası ligde bir takım görüntüsü çizmişti Beşiktaş, ama Eskişehir maçında kafası neredeydi anlaşılamadı. Şu aralar Ümraniye'de "kupa kalsın, şampiyon olalım" gibisinden düşünce bulutlarının dolaşıyor olmasından korkuyorum. Sanki ikisi bir arada olamazmış gibi... Üç büyüğün üçünü de şampiyon yapma hevesi, bizi iki cami arasında beynamaz kılmasın.

Kupayı eziklere, ligi şovenlere bırakmayalım inşallah!...

TEZGAH

2009-04-19T15:16:00.005+03:00

Kenan Başaran - “Velev ki” etrafımda minik minik çocuklar toplanmış ve ben onlara bir “hikâye” anlatıyorum; topların “sürtündüğü”, okların “teğet geçti”ği türünden bir masal...
Hani yani “Bamsı Beyrek”ciğim, diyeceğim odur ki, bazı şampiyonluklar bazı takımları nasıl teğet geçti, bazı kimseler kime ne kadar sürtündü, onu anlatacağım.
Anlatacağım bu hikâye kimine çok gerçek, kimine göre ise hakkaten “hikâye” gibi gelecektir!...
Bundan tam 16 sezon önce... Ortasından koca bir deniz geçen İstanbul’un Avrupa yanına düşen topraklarda iki takım “amansız” bir şampiyonluk yarışı veriyordu. 1992-93 sezonuydu ve o sezon, şampiyon olan takımdan ziyade, kaybeden takımın adıyla anılır oldu daha çok. O sezonu averajla ikinci sırada bitirip şampiyonluğu kaybeden takımın adı Beşiktaş’tı...
Şampiyon olsaydı lig tarihinde bir ilki daha gerçekleştirip; “4 sene üst üste şampiyon” olan ilk takım olacaktı...
Ama Beşiktaş’ın kaçırdığı bu unvanı Galatasaray kazanacaktı, daha sonra. Sarı-kırmızılı kulüp, 1996-2000 döneminde 4 kez üst üste şampiyon oluyor ve o gün bugündür de tribünlerinin dilinden “Üst üste 4 sene şampiyon olduk, Avrupa’nın kralı olduk...” şarkısı düşmüyordu...
Oysa bu şarkıyı bugün Beşiktaşlılar söylüyor olabilirlerdi, eğer 1992-93’te şampiyonluğu son haftada averajla Galatasaray’a kaybetmeselerdi.
Ne var ki o sezon şampiyonluk kaybetmek değil de kaybetme biçimi daha çok koymuştu siyah-beyazlı gönüldaşlara. Çünkü son hafta Beşiktaş, İstanbul’da 1-0 yenik duruma düştüğü maçta Başkent Ankara’nın güzide temsilcisi Gençlerbirliği’ni 3-1 yenerken, aynı saatlerde başkentin göbeğinde Galatasaray, Ankaragücü’nü 8-0 ile geçiyordu...
Futbolda her şey olabilirdi ama bu kadarı galiba biraz fazlaydı...
Kanunlar, alimler, otoriteler kim ne derse desin o gün vicdanın bize söylediği buydu...
O gün Galatasaray Futbol Şubesi’nin koltuğunda Adnan Polat oturuyordu!
1992-93 sezonundan sonra “4 sene üst üste şampiyon olduk...” şarkısını söyleyeceklerine “8-0’ı unutmadık, unutmayacağız...” şarkısını dillerine doluyorlardı Kartallar... Önümüzdeki haftalarda İnönü’de oynanacak derbide de tekrarlanacaktır muhakkak; Galatasaray Başkanı Adnan Polat da geldiğinde!...
“Evvel zaman içinden”den 3 yıl evveline gelelim “Bamsı Beyrekciğim”!
2006 sezonunda Beşiktaş Başkanı Yıldırım Demirören, Adnan Polat ile bir dostluk yemeği yiyip, “Galatasaray’ın şampiyon olmasını istiyorum” demiştir. Oysa “hak eden kazansın” demesi gerekiyordu başkanın, çünkü Beşiktaş töresi bunu buyururdu!
Taraftarları sesleri yettiğince bağırıp çağırdılar tribünden, başkanlarının bu arzusuna karşı. Galatasaray maçında da futbolcuların büyük çoğunluğu canla başla mücadele eder ama “bazısı” rakip 6 pasın oralardan dahi kendi kalecisine geri pas yapar neredeyse! Maç nihayete erdiğinde “Bamsı Beyrek”, son saniyede gelen golle Beşiktaş 2-1 yenilir. Hasan Kabze’nin son saniye golü Galatasaray’a şampiyonluk, Beşiktaş’a ise “ithamlar” yolunu açmıştır!
3 yıl evvelinden bugüne gelelim “Bamsı Beyrek”!
Bugün Beşiktaş, Sivasspor ile şampiyonluk yolunda yarışıyor. Matematiksel olmasa da “kafa olarak” şampiyonluktan koptuğu izlenimi veren Galatasaray, evinde doğru düzgün pozisyon bulamadan Fenerbahçe ile berabere kaldı. Tribünleri yıkılma tehlikesi geçirdi, futbolcuları rakiple karakolluk oldu ve takım şampiyonluk yarışının iyice uzağına düştü. Peki, Adnan Polat maç sonrası ne dedi? “Beşiktaş’ın şampiyon olmasını istiyorum” mu dedi? Bilakis.
Adnan Polat, “Tezgâh kurulmuş. Fenerbahçe ile bizi ligden düşürdüler” diyerek, Beşiktaş ve Sivasspor’un mücadelesinin önüne koca bir “taş” koydu. Ama bu taş ille de Beşiktaş’ı yaralar. Hele ki Yıldırım Demirören’i.
Sayın Demirören, “dostu” Adnan Bey’in bu açıklamasını dinlediğinde veya okuduğunda 2006 yılına geri gitti mi? Fayda etmese de bir pişmanlık duydu mu?
Gelelim bugünden yıllar sonrası olacak olanlara “Bamsı Beyrek”...
“...Yıllar sonra Aruz, Bamsı Beyrek’i obasına dostça çağırır. Ancak ona pusu kurmuştur ve onu yakalatıp sağ kolunu keser…”

kenanbasaran@birgun.net / 11:36 18 Nisan 2009

http://www.birgun.net/writer_index.php?category_code=1186995432&news_code=1240043760&year=2009&month=04&day=18

Başkan biz 'gaz'a geldik, size hayatta başarılar!

2009-04-05T23:31:00.015+03:00

Beşiktaş 1 - Kayseri Spor 0

Serendipity - Hafta başında gerek mail gruplarında gerekse forumlarda Yıldız-Dolmabahçe meşaleli yürüyüşü hakkında duyurular, çağrılar yapılmaya başladı. Yani sahipsiz olmayan bu kulübün tabeladaki sahipleri, başkanı; yönetim kurulu; ıvırı zıvırı yürüyüşten haberdadı. Yine sahipsiz olmayan bu kentin tabeladaki sahipleri, valisi; emniyet müdürü, belediyesi; falancası filancası bu yürüyüşten haberdardı.

Bir şenlik için hazırlanan taraftar, öyle güzel bir atmosfer yarattı ki semtte, bir şölen sergilendi yolboyu. Bu coşum, bu esrime Çarşı'dan İnönü'ye kadar otobüsle birlikte yürüme fitilini de ateşledi. Her aklı başında muktedirin (valisi, emniyet müdürü, kulüp başkanı vs.) kolayca öngörebileceği, öngöremeyene koltuğun dar edileceği bir durum yani. Şenliğe şölene su sıkmak, gaza boğmak dışında bir kriz yönetimi beceremeyenlerler kenti göbeğinden zehirlediler. Öğlen Kadıköy'de "Nato'ya Hayır!" mitinginde hınçlarını alamayan teşkilat mensupları, akşam İnönü'de 1 Mayıs ezberlerini tekrarlamaktan geri kalmadılar.

Polisten başka bir davranış beklenmezdi zaten. Ama bizim başkan hepten kaçırdı kantarın topuzunu:
"Bugün oynanan Beşiktaş-Kayserispor maçının öncesinde Beşiktaş taraftarları Barbaros Bulvarı'ndan itibaren Futbol Takımımız'ı getiren otobüse eşlik ederek, Takımımız lehine tezahüratlar yapmak için biraraya geldiklerinde maalesef son derece üzüntü verici olaylar meydana gelmiş, taraftarlar arasına giren, davranışları asla kabul edilemeyecek bazı gruplar polisimize karşı zaman zaman hoş olmayan davranışlarda bulunmuşlardır.

Özellikle polis teşkilatımızın 164. yılını kutladığımız böyle bir haftada sağduyudan, itidalden yoksun kişilerin görevlilere yaptığı bu yanlış hareketler Beşiktaş Camiası'nı ve Yönetimimiz'i derinden üzmüştür.

Ancak olaylar ve eylemlere müdahale sırasında birçok masum taraftarımızın maça gelişlerinde ve stadyuma girişlerinde zarar görmeleri, fiziki itiş kakış içinde kalmaları ve mağduriyete uğramaları üzüntümüzü daha da arttırmıştır.

Süper Lig'in son haftalarına girerken ve Takımımız tüm Camiası ile kenetlenip şampiyonluğu hedeflerken gerçek Beşiktaş taraftarlarının daha sakin, ölçülü hareket içinde olmaları gerektiğini, bugünkü olaylardan tekraren büyük üzüntü içinde olduğumuzu kamuoyunun bilgilerine saygılarımızla sunarız."

Açıklama budur. Polisin nobranlığı yok, 164. yılı var.

Taraftarına sahip çıkmayan yönetim aslında çok bildik bir izlekten hareket ediyor. Hayranı olduğu Fenerbahçe padişahı Aziz gibi davranmaktan hoşlanıyor; ama asıl izlek o değil. Yeni futbol anlayışı yavaş yavaş taraftardan arınmak istiyor. Takımlarına gönül vermiş, renkleriyle yatıp kalkan taraftar yerine, lisanslı ürün alan, stada müşteri gibi gelip müşteri gibi maç izleyip müşteri gibi giden izleyici istiyor artık modern futbol. Ya tüket ya terket! İşin özeti budur. "Stadı Mayıs'ta yıkarız, önümüzdeki yıl da Anadolu'da oynarız." açıklaması da bu amaca hizmet ediyor elbette. Beşiktaş taraftarını dağıtmak, tasfiye etmek için ne güzel bir yol değil mi? Kasımpaşa Stadı dururken Anadolu'nun çeşitli kentlerinde oynayacakmış takım. Niye? Beşiktaş sevgisini Anadolu'nun değişik yerlerine de yaymak için. Saçmalamayın yahu! Kuvayı Seyyare misiniz siz? Anadolu'da bir direniş mi örgütleyeceksiniz?

Biz polisin attığı zehiri bundan 5 yıl önce bir genel kurulda ciğerlerimizde idrak etmiştik zaten, sayın başkan. Ama bu sefer gerçekten gaza geldik, bu takım bu sene şampiyon olacak ve umarım seneye bu takımın başında siz olmayacaksınız. Ankaralıların kabusu Gökçek'ten aşağı kalır bir tarafı yok bu durumun. Siz seneye Anadolu'nun çeşitli yerlerinde birer tüpgaz bayii açın ve her hafta birini ziyarete gidin sayın başkan. Hadi size hayırlı işler.

Çingeneyiz biz...!

2009-03-28T13:09:00.009+02:00

http://www.cingeneyiz.org/

Sarayspor'un Dönüşü Muhteşem Olacak

Edirne'de 250 Roman genç, İl Emniyet Müdürlüğü'nün sağladığı destek ile lisanslı futbolcu oldu. İl Emniyet Müdürlüğü Çingenelerin toplumla sağlıklı bir biçimde entegrasyonunu sağlamak için bir dizi proje hazırladı. Gençlerin kötü alışkanlıklardan korunması ve geleceğe en iyi şekilde hazırlanmaları için başlatılan bu çalışma büyük ilgi gördü.

Yaklaşık 250 sporcu Edirne U-13, U-14, A Gençler, B Gençler, Yıldızlar ve 1. Amatör Ligler'inde mücadele ediyorlar. Çingene gençlerin teknik direktörlüğünü öğretmen Bekir Elmalı yapıyor. Sporcu gençler için, 1960`lı yıllarda romanlar tarafından kurulan ancak maddi imkânsızlıklar nedeniyle kapatılan Sarayspor Kulübü yeniden faaliyete geçirildi. Kulüp için tam donanımlı bir tesis inşa edilmeye başlandı. İnşaatın tamamlanması ile birlikte gençler daha iyi şartlarda spor yapma imkânına kavuşmuş olacak.

Kaynak: Cihan Haber Ajansı

Hoca bize yıldız topçu alma!

2009-03-26T23:13:00.006+02:00

Serendipity - Mustafa Denizli'nin bugün basına düşen demeci şöyle: transfer döneminde pek gelen giden olmaz!
Bir önceki yazımda, bu takım Avrupa vizesi alırsa orada işi zor diye yazmış, Ernst burcundan söz etmiştim. Denizli'nin bu transfer hatırlatmasından sonra tekrar baktım da sanki benim yazımdan takıma yıldız transferler yapılması, hem de yabancı olması gerektiği anlamı çıkar gibi oluyor.

Zinhar, böyle bir emelim yoktu. Tam tersine bize topçu transfer etmeyecek, gencecik kardeşleri bize kazandıracak bir hoca hasretiyle yanıp tutşuyoruz kaç zamandır. Avanos'ta, Niksar'da, Ayvalık'ta ve daha bilmem kaç bin yerde sırtına Beşiktaş forması geçirip top sürerken kendisine spikerlik yapan yavru kartallar yok mu: "Delgado topu aldı, Delgado çalımını attı, Delgado vuruyooor veeee goooool!" var elbette.

Hocam, başkana söyleyiverin bize yıldız topçu almasın. O parayla yeni Metinler, Feyyazlar, Rızalar yetiştirelim. Olmaz mı?

Hafif bir başağrısıyla uyansak o sabah...

2009-03-23T17:38:00.006+02:00

Sivas Spor 1 - Beşiktaş 1

Serendipity- Bu sene ligin gidişatı Beşiktaş için üç malum senaryo içeriyor. Bunlardan birincisi işlerin yolunda gitmesi ve Beşiktaş'ın az bir puan farkıyla da olsa şampiyon olması. İkincisi işlerin ters gitmesi ve Beşiktaş'ın az bir puan farkıyla 2. olması ve Türkiye Kupası'nı müzesine götürmesi. Son olasılık da işlerin bayağı bir kötü gitmesi ve Beşiktaş'ın kupaya da veda ederek ligi başaltında bitirmesi.

Üçüncü olasılık gerçekleşirse Beşiktaş, Dolmabahçe'den başlayarak Akatlar'a kadar 7,8 şiddetinde sarsılır ki, bu sarsıntının altından yönetim dahil kimse kalkamaz. Tabii burada pişkinlik derecesi de en az richter derecesi kadar önemli. Yönetim yine, hala, bir kez daha, ilelebet görevinin başında olduğunu açıklayabilir. Her ne olursa olsun, bu olasılık seneye bu takımın büyük bir revizyonla kramponlanmasına neden olacak. Hoca gider, Delgado gider, Holosko gider vs.

İkinci olasılık gerçekleşirse Beşiktaş, Şampiyonlar Ligi için ön elemeli de olsa vize alır. Ön elemeleri geçmesi de muhtemel. Ama eğer gruplara kalırsa bu onbir, ŞL yükünü taşıyamaz. taşıyacağını ümit edenler şapa oturur. Yusuf'un lig maçlarında yüreğimizi şad eden çalımları, ortaları bırakın devleri, ortalama bir Avrupa takımı karşısında bile iş görmez. Yani ikinci olasılık gerçekleşirse Beşiktaş'ın yine yeni kramponlara ihtiyacı olacak. Ama sicili Gordonlarla, Diattalarla bozulmuş olan yönetimin transfer döneminde ille de Ernst burcuna girmesi gerekir ki bu ne kadar mümkün bilemiyorum.

Birinci olasılık gerçekleşirse yönetimdi, taraftardı öyle bir halet-i ruhiyeye bürünürüz ki; büründüğümüz heletten de ruhiyeden dekorkarım. Zira yönetim kupayı alıp kapı kapı dolaşmaya çıkacak, Anıtkabirle başlayan turne emekli ve fiili muhtarlar odası derneğinde son bulacak. Tüm bu tatava arasında da yeni sezon vhazırlıkları güme gidecek tabii ki. Bir de takımı şampiyon yapmış hocanın ve topçuların giydirilmiş faturaları çıkacak yönetimin önüne. Vay halimize.

Biz, şampiyonluk hasretiyle çok çile çekmişler olarak, esriyeceğiz ve bu esrik hal aylarca sürecek. Rakiplere inat herkes bütçesi oranında şarabın, rakının boynunu kıracak. Eş-dost, iş-okul çoluk-çocuk unutulacak. Hafif bir başağrısıyla afyonumuz patlamaya başladığında bir de göreceğiz ki aaa! yeni sezon başlıyor. Yönetim bir takım topçular almış, bir takım topçular satmış. Kimileri satıldığını gazetelerden öğrenmiş...

Bu iyi midir, kötü müdür bilemiyorum. Bunu bilmek de istemiyorum. Evet yahu bugün için yaşayıp yarını düşünmek istemiyorum. Ağustos geldiğinde bakarız ne olmuş, ne olacak diye.

Şimdi ille de şampiyonluk... Başkan'a, yönetime, medyaya, Toroğlu'na inat şampiyonluk.

Güneş'in katkısı

2009-03-16T14:17:00.005+02:00

Sudabalık - Yavru kuşum Güneş doğduğundan beri (21 Ocak) Beşiktaşımız hiç yenilmedi. Onun şerefine şampiyonluk da bu sene bizim olacak umarım :)

Güneş farkında değil ama her BJK maçında o da formasını giyiyor. Maçı seyretmek yerine de uyumayı tercih ediyor. Büyüyünce tribünden izleyecekmiş..

Gönülden Gönüle Yol Gizli Gizli!

2009-03-15T02:11:00.013+02:00

Beşiktaş 3 - Gençlerbirliği 0

Serendipity - Bu akşam Kapalı'da maçın başında açılan bir pankart, biz eski açık çilekeşlerini hayrete düşürdü. Devletle, otoriteyle bu kadar gönüldaş olabilen bir pankart, Kapalı'yı mesken tutmuş Çarşı'nın A'sıyla yanyana düşünüldüğünde gerçekten hayrete düşürücüydü. İhtimal ki, yönetim bastırmış parayı, pankartı yaptırıp vermiş Çarşı'nın eline. Pankartın meali, kaypak ülke insanları olarak yabancısı olmadığımız bir yalakalığı içeriyordu: Yeni stad projesi için bize izin ver ey cumhurun başı! Hani, nerede Beşiktaşlılık duruşu?

Gönüllerimiz haraç mezat satılmadığı sürece; köşklerimize oturacak misafirleri biz seçeriz. Sizin gönülleriniz ve köşkleriniz sizindir, karışılmaz. Ama bizim gönül köşklerimizin kapısı sivile açık, devlete sürgülüdür; sımsıkı.

Ehl-i Dil'imiz, yani gönül ustamız Neşet Ertaş'ın söylediği gibi

Kalpten kalbe bir yol vardır görülmez
Gönülden gönüle yol gizli gizli...

***

Şampiyonluk yolunda yol tutuşumuz gözle görülür bir biçimde berkleşiyor. İlk yarısında top göstermediğimiz Gençlerbirliği'ni, ikinci yarıda attığımız gollerle yenerken, aslında 4 hafta üst üste kazanarak maküs talihimizi de yeniyorduk. Ernst'in yönettiği orkestrada Delgado'nun arşesi kırık, Ekrem ilk kez tık nefes, Tello dört dörtlük ve Holosko solodaydı bu akşam. Orkestranın virtüözü tartışmasız Yusuf'tu. Sivok'u da unutmamak lazım, aryasını bir golle de süsledi aslında; ama hakemin anlaşılmaz hareketleriyle değer kazanmadı maalesef.

Adım adım şampiyonluğa ilerliyoruz. Adım adım şampiyonluk geliyor bize. Neşet ustayla bitirelim:

Hoyratlar görmeden gel gizli gizli!

Ankaralı Olanlarınız Bilirler...!

2009-03-08T01:26:00.008+02:00

http://wowturkey.com'dan alınmıştır.

Hacettepe 2 - Beşiktaş 3

Serendipity - Ankaralı olanlar bilir, Hacettepe Ankara'nın en eski semtidir. Sayısı çok az olan kilise ve havraları vardır. Cebeci'nin Yenişehir'e uzanan koçbaşı gibi, Kale'nin gölgesinde hem Engürü'nün hem de Başkent Ankara'nın en eski, en bilge tanıklarından birisidir. Hastaneleriyle bugünün, Atpazarı; Samanpazarı ve Hamamönü'yle geçmişin temsilcisidir. Hacettepe, Ankara'da bir kültürel mirası temsil eder. Gençlerbirliği'nin rezerv takımıyken adını değiştirerek Hacettepe'yi seçmiş olması manidardır. Temsil ettiği kültürel miras bu lige belediyenin oyuncağı Ankara Spor'dan daha çok yakışmaktadır.

Ama düşüyorlar! Düşecekler demek falcılık sayılmaz, yine de bir mucize olsa ve mor-beyazlar Penbe'nin yönetiminde lige tutunsalar, ben dahil pek çok Ankaralı sevinir, sanırım.

Beşiktaş bu akşam 15 dakikalık resitalden sonra, deyim yerindeyse detone oldu. Ritm kaçırdı ve yaylılarla nefesliler arasındaki harmoniyi kaybetti. Kaybetti de ne oldu? Gelecek haftalara futboluyla değilse bile puantajıyla umut taşıdı. 61. dakikada Kalkan'ın şutu direkte patlamak yerine Denizli'nin başında da patlayabilirdi. Herkesin üzerinde uzlaştığı konu Beşiktaş'ın büyük takım olması hasebiyle bu maçtan 3 puan çıkarmayı bilmesiydi. Bu bile büyük bir umut kaynağı, nicedir büyük takım olarak anılmayı unutmuştuk. Nicedir büyük takım olmadığımızdan değil, yöneticilerin büyük takım olmanın ne demek olduğunu bilmiyor olmalarından.

3 puanı cebe attık, cetvelde bir üst basamağa çıktık. Kovalayanlardan daha hızlı koşmamız, kaçanı yakalamak için de fazladan depar atmamız gereken haftalar başlıyor. İlk sınav önümüzdeki hafta Gençlerbirliği ile. Bu da 3 puanlık bir maç. Ama asıl 6 ya da 9 puanlık Galatasaray, Fenerbahçe, Sivas maçlarına odaklanmamız gerekiyor.

27. hafta gerilimiyle hipertansif bir güruh yaratan hocamıza hatırlatırız.

Belediye yatıyor, Topbaş Göreve

2009-02-27T23:44:00.011+02:00

Beşiktaş 2 - İ.B.Belediye Spor 1

Geçtiğimiz ayın revaç görmüş ana konusu başbakan Erdoğan'ın "van minıt"ı üzerinden 10 emirin neyi va'zettiği meselesiydi. Hayat alanında yapılmaması gereken 10 kusurlu hareketten birisi de "çalmayacaksın" emriyle yasaklanan hırsızlık gerçeğidir. Futbol tanrıları bu akşam Belediye'cilere hatırı sayılır bir günah cezası kesmiş olmalıydılar. Ama o tanrıların yeşil sahalardaki tecellisi olan hakem triosunun eli nedense koçana hiç uzanmadı, bu akşam. Nihayet makbuzu önce Tello sonra da Zan kesti.

Abdullah Avcı, Türkiye futbol ortamlarında ufaktan saygıyla baktığım, önümüzdeki maça bakıyoruz demeyişiyle sözcük dağarcığına güvendiğim bir hoca. Ama Belediye'nin ilk yarıda 3 net gol pozisyonu bulmasına rağmen oyundan yaklaşık 10 dakika çalmasına göz yummasını - ve belki de oyuncularına bunu öğütlemiş olmasını - yakıştıramadım. Güzel Türkçemizin futbolcasını sergilemesini beklemiştim oysa. Her pozisyonda yere yatıp kalkmayan oyuncular yaklaşık bir 5 dakika çaldıysa oyundan, kaleci Hasagiç tek başına diğer 5 dakikayı indirdi cebe. Onun makbuzunu da mabedin emektar çimleri kesti. Futbol tanrılarının sopası varmış, ha Haso, ne dersin? Beşiktaş tribünleri bir kez daha toplumsal bir yaraya parmak basarak, 10 emir'e karşı gelen futbol hırsızlarını hep bir ağızdan protesto etti: YAT! YAT! YAT!

Buradan Topbaş'ı göreve çağırıyorum. Genel başkanınızın 10 emir konusundaki hassasiyetini tüm kurum ve kuruluşlarınızda hayata geçirmek için bir yönetmelik hazırlayın lütfen. Zabıtanız pazarcı esnafından rüşvet alarak hırsızlık yapıyorsa, futbol takımınız süreden çalarak hırsızlık yapıyorsa otruduğunuz makam haram üzerine kurulu demektir. Bizden söylemesi hırsızlık günahtır.

Maça gelince: Beşiktaş bu futbolla devam ederse 26. haftada da 260. haftada da umut veremez. Trabzon maçının ruhuna yeniden bürünmediği sürece Chatlak'ın kolay gördüğü önümüzdeki 3 maç da bizim için kabusa dönüşebilir. Geçen yazıda Cisse sırıttı demiştim; ama bu maçta orta sahanın özellikle ilk yarıda bu kadar etkisiz olmasını, bilmem ki, onun yokluğuna mı Delgado'nun çıtkırıldımlığına mı bağlamak gerekir. Radyoda Güntekin Onay'ın verdiği istatiskiler Cisse, benim kalbim Ernst diyor. İşte size bilim-duygu çatışmasına bir örnek. Bu ikliyi bir arada oynattığınızda ya Delgado'dan ya da çift santrafordan vaz geçmeniz gerekiyor. Hoca olsam Trabzon maçındaki gibi, Ernst-Cisse ikilisiyle başlayıp gidişata göre Delgado'yu almayı düşünebilirdim. O zaman da Yusuf ne olacak sorusu geliyor akla. Ez cümle atıp tutmak kolay, hocalık zor iş belli ki.

Bir paragraf da Hakan'a... Liverpool maçında 8 yiyince Terim'in listesinde üzeri çizilmişti kalecimizin. Allahtan Sağlam da Denizli de vaz geçmedi ondan. 8-0'lık hezimette faturanın Hakan'a çıkarılmasını haksızlık olarak düşünüyorum. Metalist maçında da hatalı bir gol (ilk gol) yemiş olsa da refakatçi bir defansla dans ettiği sürece böyle goller yemesi kaçınılmazdı. Hakan'ın çok iyi bir kaleci olduğunu düşünüyorum. Bugün yediği golden sonra bizim eski açık'tan kendisine küfredilmesine de üzüldüm doğrusu. Serbest vuruş gelmiş Adriano bomboş vurmuş kafayı. Hakan topu çelmiş ama topun indiği yerde 3-4 Belediyeci var, Beşiktaşlı yok. Bu top gol olmasın da hangisi olsun?

Sonuç olarak kötü oynasa da bir maç kazandı Beşiktaş. Hem de 4. kez karşılaştığı rakibini ilk kez yendi. Bizim için tek gerçek, bu hafta sonunun çok güzel geçeceği. Fener-Sivas maçında 0'lı, 1'li sonuçlar bizi sevindirecek. Trabzon'un Şifo'lu Antalya önünde işi zor. Cimbom UEFA sarhoşu...

Sonuçlar ne olursa olsun ayaklarımızı uzatıp meyve tabaklarımızı parmaklayarak, rakımızı yudumlayarak huşu içinde izleyeceğiz rakipleri. Bir de, rüşvetçi zabıtacıların değil, emekçi çöpcülerin elleriyle dokunacağız sevdiklerimize.

27. hafta ola, hay'rola...

2009-02-24T14:33:00.002+02:00

Chatlak - Beşiktaş’ın önünde çeşitli eşikler var. Tabii ki her takımın var. Ama Beşiktaş’ın eşikleri öyle belirgin ki, Denizli’nin 26. hafta büyüsünün anlamı da burada gizli zaten. Yani önümüzdeki 3 haftaya bakıyorum da çok ilginç maçlar var. Biz 9 puanı cebimize koyarsak rakiplerimizin birbirleriyle yapacaklar maçlarda her halükarda buhar olup uçacak puanlar, hanemize işlenecektir.

Şöyle ki kağıt üstünde 3 kolay maç oynayacağız. 2’si içerde 1’i dışarıda: Büyükşehir, Hacettepe, Gençler… Aslında başta Büyükşehir olmak üzere (ki belalımız kendileri) kolay olmayacağını düşünenler olabilir. Fakat nispeten zorlu haftalar başlamadan zaruri olarak yenmemiz gereken maçlardır. Diyelim ki (tahminimce de gerçekleşecektir) 9 puan topladık ve sepete koyduk. Bu 3 hafta içerisinde FB 2 zorlu maç yapacak. Sivas ve Kayseri maçları. Arada Sivas ile bir de kupada karşılacak. Fizik gücü oldukça iyi olan Kayseri ile deplasman da hem de… Bu arada GS’de Konya ve Trabzon deplasmanlarına gidecek. Yani her halükarda bu takımlardan kim kimi yenerse, berabere de kalsalar bize yarayacak. Tabii 9 puanı aldığımız takdirde. 3 hafta sonra lider bile olabiliriz!

Sonrasında 2 hafta bizim için zorlu. Keskin bir viraj. Sivas deplasman ve Kayseri içerde… En az 4 puan almalıyız. Eğer bir yenilgi payımız olursa da bu Sivas’a değil, Kayseri’ye olsa… Trabzon nispeten kolay maçlara çıkıyor. Ama tökezlemeye başladılar zira. 2 mağlubiyete bakar bu iş Trabzon açısından. Klasik Ersun Yanal'ın –değişmediyse- bana öğrettiği bir şey var: Yanal’ın takımları sezon başı erken form tutar, sonra düşüşe geçerler…

Ve 27. haftadayız. Biz Kocaeli ile oynarken GS – FB maçı kapışıyor. Yesinler birbirlerini. Puanlar bize yazılacak nasılsa. Şimdi böyle uzun uzun yazmanın anlamı yok… 6 hafta sonunda lider olacağımızı tahmin ediyorum. Gerçi Beşiktaş beni çok yanıltmıştır ama bu sefer diyorum, bu sefer!

İnönü'de Kırlangıcı, Antep'te Atmacayı Gördük, Şampiyonluk İçin Kartal'ı Bekliyoruz

2009-02-23T23:54:00.013+02:00

Beşiktaş 1 - Trabzon Spor 1

Gaziantep Spor 0 - Beşiktaş 3

Serendipity - İngilizlere atfedilen bir atasözü vardır: bir kırlangıçla bahar gelmez! Geçtiğimiz hafta Trabzon maçında Beşiktaş öyle baskılı bir oyun oynadı ki, neredeyse tribünleri dolduran herkes yıllardır bu kadar keyif veren bir Beşiktaş izlemediği konusunda hemfikirdi. Pozisyon zenginliği, kaçan goller, kısacası endüstriyel futbol açısından geçerli değil bu söylediklerim. Çocukluğumda itfaiyecilerin öğlen aralarında nasıl voleybol maçları yaptıklarını izlemiş birisi olarak; yıllar sonra anladım ki, onların yangın söndürmek için sahip olmaları gereken takım oyununun antrenmanıydı o maçlar. Açık verme, açık veren arkadaşını kolla, o açığı kapat ve yine kendi görev bölgene dön. İşte geçen hafta Trabzon maçında ben o itfaiyecilerin voleybol maçlarından aldığım keyfi aldım. Evet, bu keyfi aldım; ancak tek bir kırlangıçla baharın gelmeyeceğini bilecek kadar da bu takımın perestliğini yaptım. Türkiye Kupası'yla avunmaya zorlanan bir güruhun ortak bilinçaltını nöronlarımın en kuytu dehlizlerine kadar idrak ettim. O yüzden temkinliyim.
Beşiktaş'ta fark yaratan en önemli etkenin Fabian Ernst olduğunu söylemek isterim. Takım oyunundan söz etmişken tek bir oyuncuyu ön plana çıkarmak çelişki gibi görünebilir. Ama Fabian'ın getirdiği ruh, takımdaki pek çok gizil gücü tetikledi diye düşünüyorum. Başta Üzülmez, sonra terlik kardeşi Toraman ve zaten bir çıkışı kovalayan Tello. Nobre'nin bu sezon yeni bir anlayışla futbolunu zenginleştirdiğini söyleyerek canını dişine takarak oynamasını bu yeni motivasyona bağlamak doğru olmaz. Ama Fabian'ın gelişiyle Cisse'nin daha bir sırıttığını söylemek de her gören gözün boynunun borcu olsa gerek. Geldiği günden bu yana işte bu adam bu yüzden transfer edildi diyecek bir maç çıkarmadı bize. Fabian geldi ve Cisse'nin takkesi daha bir düştü. Fabian ileride basıyor, defansta top çalıyor ve ne ilginçtir ki, olumlu pas yüzdesiyle oynuyor. Kuntz'dan sonra bu takımda iyi işler yapacağının sinyalini veren bir Almanımız daha oldu. Bu sevindirici.
Denizli, ne hikmetse, tek forvet ısrarından vaz geçti. Bir doğruyu yaparak, malesef, kariyerinde derin bir çatlak oluşturdu: basın ve yönetici baskısıyla takım kurma çatlaması.
Bir paragraf da Antep'e açmak gerek. Nurullah Sağlam değilse bile Antep'li futbolcuların Trabzon karşısındaki Beşiktaş'tan etkilendiğini ve maça çıkarken bu etkinin altında kaldıklarını söyleyebilirim. İlk yarıda öne geçebilecek pozisyonlar yarattılar. Hatta o pozisyonlardan ikisinde Bobo ve Nobre'nin kendi kalelerine gol atmaları işten bile değildi. Ama yapamadılar, yaptıramadılar. İlhan'ın yerine oyuna giren Bekir'in ve Beto'nun harcadığı pozisyonlar Antep taraftarına saç baş yoldurtmuştur herhalde.
İnönü'de bir kırlangıcın süzülüşüyle maçlar alabilir Beşiktaş. Rakibini Antep gibi yakaladığında deplasmanda bir atmaca edasıyla 3 puanı koparabilir. Ama kendimizi kandırmayalım. Bu Beşiktaş'ın 2008-2009 sezonunda deplasmandaki henüz 3. glibiyetidir. Şampiyonluk için Deplasmanda bir Kartal'a ihtiyacımız var. Bunu mevcut yönetim sağlayamaz; Denizli'nin sağlayabileceğini de sanmıyorum. şampiyonluk için umudumuzu diri tutacak tek veri 14 inanmış adam olabilir. İçeride Fenerbahçe ve Galatasaray, deplasmanda Sivas'tan alınacak toplam 9 puan ve içeride Kırlangıç, dışarıda Kartal olabilecek bir Beşiktaş şampiyon olabilir. Yönetime, Denizli'ye, hakemlere ve bize rağmen.

AlKaraKartal, Alkaralar'ı Destekliyor

2008-12-23T09:13:00.011+02:00

Alkaralar'dan yeni sitem ve Özür
Irkçılığı sadece ya insanları yakmak ya da Hitler olmakla sınırlayan Türkiye'deki yaygın görüşe katıl(a)madığımız,

Herhangi birisinin "sırf" etnik kökeninden dolayı kendini başkalarından üstün görmesine karşı sessiz kal(a)madığımız,

Futbolda ve hayatta uluslara ya da etnilere bağlı olmayı değil; vefa, fedakarlık, çalışkanlık, yaratıcılık gibi insani ve evrensel değerleri sahiplendiğimiz,

Bugüne kadar 85 yıldır süregelen Gençlerbirliklilik değerlerini her fırsatta dile getirdiğimiz ve sus(a)madığımız,

Ama en önemlisi de "hiç olmazsa bir kültür" dediğimiz Gençlerbirliğimizin başındaki bu kişiyi istifa ettirmeyi bırakın, ona bir özür bile diletmeyi başaramadığımız ve safça kulüp yönetimimiz ve Türkiye'deki futbol idaresinden bu konuda duyarlılık beklediğimiz

için başta tüm Gençlerbirliği camiasından sonra da rahatsız ettiğimiz herkesten özür dileriz!

Alkaralar 28.12.2008

Defalarca söyledik; başarıya, galibiyete tapan bir taraftar grubu değiliz diye… Ancak herkesin bildiği bazı hassas noktalarımız var: Futbolcumuz El-Saka hakkında ''Beni bir Arap'a tercih ettiler'' şeklinde ırkçı bir tavırla açıklama yapan Samet Aybaba’nın GENÇLERBİRLİĞİ camiasında yeri olmadığına inanıyoruz ve kulüp yönetiminin gereğini yapmasını talep ediyoruz…

tam bağımsız gençlerbirliği taraftar sitesi...

Beşiktaş'ım Şampiyon Olmasın!

2008-12-22T15:18:00.006+02:00

Kamra - Her taraftar takımının şampiyon olmasını ister ama ne pahasına? Süleyman Seba’nın “Beşiktaşlılık Duruşu” ne pahasına olursa olsun dememekti. Federasyonda türlü dolaplar çevirerek, işi futbol çetelerine tahvil ederek, hakemler üzerine spekülasyonlar yaparak, teşvik primiyle, hatır matır şikesiyle, gündem olmak adına rakipleriyle ağız dalaşına girerek ona buna küfrederek şampiyon olmak Beşiktaş’a yakışmazdı. Beşiktaş’ın Seba dönemindeki şerefli ikincilikleri gerçekten şerefliydiler. Bugün o Beşiktaşlılık Duruşundan fersah fersah uzak takımımız. Kaldı ki ne şampiyonluk var ne de ikinciliklerimiz şerefli. Liderler, yönetimlerin tavırları, yaklaşımları, ahlakı toplumların ahlaki yapılarını da değiştiriyor zamanla. Türkiye’nin genel toplum ahlakını Özal öncesi ve sonrası diye düşünebiliyoruz örneğin. Zengin olmak pahasına rüşvetçiliğin, hırsızlığın, adam kayırmanın mübah olduğu bir dönemdi Özal dönemi. Toplum bu yöne evrildi, şimdi de durum bu. Bugün rüşvet alıp vermek ayıp değil akıllılık. Hırsızlık suç değil işini bilme. İşte Beşiktaş ve Beşiktaşlılık da böyle bir yozlaşma yolunda tam yol ilerliyor mevcut başkanı yönetiminde. Bu mevcut kişi ve kişiler zamanında Beşiktaş değerleri, Beşiktaşlılık yıpranıyor. Korkum odur ki bunlar gittikten sonra da böyle devam edecek.

Beşiktaş iyi bir takım mı? Hayır değil. Bu sezon oynadıkları tüm ciddi rakiplere: Sivas’a, Kayseri’ye, Galatasaray’a, Fener’e, Metalist’e, Ankaraspor’a yenilen bir takım. Defansı toparlansa gol atmakta zorlanan, gol yollarında etkili olsa defansı dağılan bir takım. Ancak herşeyden önce maçlarına hazırlanamayan bir takım. Dünkü Galatasaray maçında Uğur İnceman’ın penaltı yaptığı pozisyonda Tello ile İbrahim Toraman poaziyona bir iki metre uzakta muhabbet ediyorlardı (macazi anlamda değil gerçekten. Sanırım Lincoln’un ne kadar güzel çalım attığını konuşuyorlardı.). Biri kıçını kaldırıp Uğur’un kademesine girse belki o pozisyon penaltı olmayacaktı. Böyle bir lakayıtlık var takımda. Motive olamıyorlar, maça hazırlanamıyorlar. Bu çok aşikar. Ancak balık baştan kokar. Biliyorlar ki Delgado’nun atıldığı maçın skorunun penaltı golüyle belirlendiği bu maçtan sonra onların lakayıtlıkları değil hakem konuşulacak. Sevgili başkanları yenilginin faturasını onlara değil, hakemlere, federasyona, medyaya, en kötü ihtimalle hocaya çıkaracak. Bugüne kadar hep öyle olmuş, bundan sonra da öyle olacak. Mustafa Denizli gider başkası gelir diyorlar. Son 5 yılda öyle olmadı mı?

Şunu hiç unutmamak gerekiyor. Beşiktaş bir şirket, bir ürün değildir. Diğer tüm takımlar gibi bir dernektir ve taraftarlarının, üyelerinin kısacası camianındır. Kimse ne 50 milyon dolara ne de 500 milyon dolara bu takımı satın alamaz. Bu takımı canının istediği gibi yönetemez. Özellikle taraftarların bunu hiç unutmaması gerekiyor. Çünkü korkarım mevcut başkan ve yönetim bunu unutturmaya çalışıyor. Bu takımı istedikleri kadar istedikleri gibi yöneteceklerini, parasını, malını mülkünü har vurup harman savurabileceklerini düşünüyor. Yaptıkları onlarca kötü transferle kaybettikleri milyonlarca doların hesabını vermeyeceklerini düşünüyor. Medya’da ve tribünde maaşa bağladıkları adamlarla bu işi götüreceklerinden emin görünüyorlar. Hürriyet’te bir spor muhabirin Başkanın adamı olduğunu bilmeyen yok örneğin. Bu adam başkanında emir aldığında Çalımbay hakkında da, Tigana hakkında da, Sağlam hakkında da onlarca yalan haber yazdı. Son olarak Metalist maçından sonra “Ertuğrul Sağlam gitmek için 3 milyon dolar istiyor” diye manşet attı. Bunları bilmeyen yok. Ama bilmiyor gibi davranıyorlar. Parayı veren düdüğü çalıyor yani.

Beşiktaş bu değildi. Zamanında biz Fenerlilerle dalga geçerdik bu konularda. Sürekli hakem hatalarından dert yanan, ona buna çamur atan, bin parçaya bölünmüş tribünleri ve başkanlıklarının türlü rezaletleri karşısında ezilip büzülen taraftarlarla dalga geçerdik. O zaman da Beşiktaş Galatasaray’a yenilebiliyordu, şampiyon olamayabiliyordu, ligi dördüncü beşinci bitiriyordu. Biz sadece takımımızın oynadığı futboldan dert yanıyorduk. O günleri özlüyorum. Çünkü biliyorum ve görüyorum ki bugün ben Beşiktaşlıyım dediğimde karşımdakiler eskiden benim onlar hakkında düşündüğüm gibi düşünüyorlar. Bugün Beşiktaş denilince muhabbet başkanından açılıyor. Yaptıkları saçma sapan transferler, demeçlerindeki tutarsızlıklar, Beşiktaş’ın yatırımındaki yolsuzluklar, yalanlar dolanlar konuşuluyor. Canım sıkılıyor. O zamanda şöyle düşünüyorum. Beşiktaş’ım şampiyon olmasın. Çünkü olursa bu insanlar, bu zihniyet tamamen yerleşecek takıma. Şampiyonluk takımın, camianın değil, bu zihniyetin şampiyonluğu olacak ve bir daha gitmemek üzere yerleşecekler koltuklarına. Tek bir şampiyonluğa harcanmamalı Beşiktaş. Yoksa tek bir şampiyonluğa mı harcandı Beşiktaş? Yoksa 100. yıl gerçekten bir dönüm noktası mıydı?

Kanıma Dokunuyor Ulan!

2008-12-22T09:39:00.006+02:00

Böyle kırmızı kart olur mu?

Chatlak - Hem Fener maçında, hem Galatasaray maçında haksız yere Cisse ve Delgado’nun atılması kanıma dokunuyor.

Uğur İnceman’ın göz göre göre penaltı yapması, Holosko’nun bu takımın defansı yokmuş defansın son çizgisinde adam kovalayıp gene penaltı yapması kanıma dokunuyor.

Hem Fener maçında, hem Galatasaray maçında kanımca iyi top oynamamıza, buz gibi, mis gibi goller atmamıza karşın yenilmemiz kanıma dokunuyor.

Yıldırım Demirören’in hala o koltukta oturuyor olması kanıma dokunuyor.

“Çarşı”nın her zaman değil, sadece yenilince “Demirören İstifa” demesi de kanıma dokunuyor.

Ertuğrul varken bi’ dünya laf sayıp bugün “Ertuğrul olsaydı böyle olmazdı” diyenler fena halde kanıma dokunuyor.

Delgado’nun haklı serzenişini anlamayan, Arda’nın oyun içinde rakibine hem sarı kart göstermek, hem de faul kazanmak için kendini “çakalca” yere atıp sonra “bişey yok hocam attım kendimi, aman sarı kart gösterme, bak fair playlik hareket yaptım” demesini de anlamayan hakemler de, yorumcular da kanıma dokunuyor. (Birazcık efendi olun)

İnönü’de edilen tek küfüre maç boyu küfür edilmiş gibi gösteren Maraton programı şekerlerinin, Fener – Beşiktaş maçında edilen küfürleri ve Galatasaray – Beşiktaş maçındaki küfürleri neden göstermediklerini düşündüğümde… Bir de babamın “telefonla bağlanamıyor muyuz şu programa” çıkışını duyduğumda… Kendimce düşündüğüm olan bitenler, dönen alavereler, dalavereler kanıma dokunuyor.

Maçlardan sonra “Milangaz – Dünya standarlarında gaz” reklamı da, bana hatırlattıkları da kanıma dokunuyor.

Dokunuyor da dokunuyor!

"Az bile yaptılar" dedi...

2008-12-21T22:32:00.013+02:00

Galatasaray 4- Beşiktaş 2

Serendipity - Basın mensuplarının, maçtan sonra Beşiktaş'lı yöneticilerin saha içine girerek hakeme tepki gösterdiklerini hatırlatması üzerine Başkan Demirören "Az bile yaptılar" dedi...

Acaba başkan, hakemin saha içinde yöneticiler tarafından evrile çevrile dövülmemiş olmasına mı hayıflanıyor. Bana soracak olursanız "az bile" yapanlar Galatasaray'lı futbolculardı bugün. 10 kişi kalınmasına rağmen Beşiktaş pozisyonlar buldu bulmasına ama rakip futbolcular biraz daha istekli olsaydı, bu maç bizim açımızdan gerçek bir facia olabilirdi. Tüm bunları Delgado'nun oyundan haksız, tatsız, iletişimsiz atılmasını bir yana bırakarak söylüyorum; ama bir derbiyi 11-11 bitiremeyişimizin de hesabını birileri versin istiyorum. Hayır, MHK'nin değil; Beşiktaş teknik heyetinin bu hesabı vermesini istiyorum. Futbolcular bu maçlara nasıl hazırlanıyor? Saldım çayıra mevlam kayıra tekniğiyle mi?

Perşembe günü Demirören'in bir basın toplantısı düzenleyeceğini duyup da "eyvah!" demeyen bir Beşiktaş'lı var mı bilmiyorum. Şu basın toplantılarını bir gözden geçirelim mi?
i) 2004'de kaçan şampiyonluğu araştıracak bir komisyon kuracağız (Kuruldu mu?).
ii) Hocamızın arkasındayız (Hepsi gitti: Del Bosque, Rıza, Tigana, Ertuğrul).
iii) Paf takımla çıkacağız (Çıkmadık).
iv) Denizli bu klüpten içeri giremez (Girdi).

Uzatmaya gerek yok değil mi? Hepsi birbirinden utandırıcı demeçler. Kendi adıma ben utanıyorum bu basın toplantılarından. Perşembe'den korkuyorum.

Şuur Tutulmasının Baş Başkanı

2008-12-07T23:22:00.009+02:00

Beşiktaş 1 - Ankara Spor 3

Serendipity - Bir ara zaman ayırıp 2004-2008 arası klube gelen giden topçu envanterini çıkarmak gerek. Bir tahminle 50'ye yakın futbolcunun gelip gittiğini sanıyorum. 6 hoca değiştirdiğimiz malum. Menajer desen o da 6-7 oldu sanırım. Ama yönetim kurulunda pek büyük oynamalar olmadı. Oldu mu yoksa, bilen birileri beni aydınlatırsa sevinirim.

Ankara maçının sonuna doğru küskün aşık misali şu beste söyleniyordu tribünlerde: "ne zaman şampiyonluk desek, hep kursağımızda kalıyor; söylesene bize hoca, takım neden oynamıyor?"

Oysa tribünle bundan 15 dakika kadar önce takımın oynamasını engelleyen, şampiyonluk hayalini karartmaya çalışan haini bulmuş ve deşifre etmişti. Önce "Delgado dışarı" diye bağıran on binlerce Beşiktaşlı, top Delgado'nun ayağına geldiğinde öyle bir yuhaladılar ki, hayatımda ilk kez bir topçunun topa giderken ayağının sürçtüğünü gördüm. Delgado çıkınca işler düzelecek miydi, hayır. Delgado bu sezon sonu takımdan ayrılsa (-ki büyük ihtimal) işler düzelecek mi? Yine hayır. Denizli gitse (-ki gelmesi beni pek heyecanlandırmamıştı) işler düzelecek mi?

Tanıdığım pek çok Beşiktaşlı'da bir fobi var. "Takım kazanıyor, seviniyoruz ama başarı bu yönetimin hanesine yazılacak ya o çok koyuyor işte." fobisi.

Bence bu fobi gelip giden 6 hocada da 70'e yakın topçuda da Sinan Engin hariç diğer menajerlerde de vardı. Yoksa mevcut durumun bir açıklamasını yapamıyorum. Yapamayacağım.
Bazı gerçekler vardır herkes bilir, görür; ama kimse biliyorum, gördüm demez. O konuda konuşmak istenmez, konuşmak zorunda kalıdnığında orta sahada top dolaştırılır, kısa tarafından taca yollanır. Son 4 yıldır Futbol yorumcularının alayı bunu yapıyor. İşin kötüsü Çarşı da bunu yapıyor. Kimsenin açık seçik beyan edemediği gerçek sadece mevcut Beşiktaş yönetiminin başarısızlığı değil aynı zamanda iticiliği ve sevimsizliğidir.

Çocukluğumuzda, ilk gençliğimizde bu takımın düşmanı yoktu. Herkesin ikinci takımıydı Beşiktaş. Sempatik, hakkaniyetli, futboluyla gündeme gelen saygı duyulan bir takımdı. Bugünse tek ortak noktaları Beşiktaş düşmanlığı olan kent takımları var (bkz. 061626.com). Del Bosque ve Tigana serüvenleri nedeniyle Kapıkule'nin dışında nasıl tanındığımızı (tanınıyorsak) hesaba katmıyorum bile.

Yanlış transfer yaparsın, arkasındayız dediğin hocayı ertesi gün kovarsın... bunlara alışkınız. Sadece Beşiktaş yönetimi değil her klüp yapıyor bunu. Ama kardeşim, 4 yıl içinde bu kadar düşman kazanamazsın, bu kadar antipatik bir klüp yaratamazsın. İddia ediyorum, yemesen içmesen, yirmidört saatini bu işe versen yine de bunu başarmak mümkün değil. Ama siz başardınız sayın Demirören. Vallahi bravo. Tarih sizi böyle anacak; Beşiktaş'ın şuur tutulmasına uğradığı yılların baş başkanı...

Anladık ki, klübü soktuğunuz borç batağından çıkarmaya kimsenin gücü yetmeyecek. Kimse cesaret edip karşınıza çıkamayacak kongrede. Artık sizden kurtulmak için bu sevimsizleştirdiğiniz oyuncağınızdan sıkılmanızı bekleyeceğiz.

İnadına Delgado, İnadına Şut ve Görmeye Alışacağımız Goller

2008-11-08T11:30:00.019+02:00

“… Umudu dürt
Umutsuzluğu yatıştır
…”

Beşiktaş 5 - Kocaeli Spor 2

Chatlak - 2-0 geriye düşünce takım, birçok “iyi gün dostu” homurdanmaya başladı. İnancın ve umudun yitirilmemesini kezlerce dile getiren bu satırların sahibi de onların bir kısmını telkine yeltendi elbette.

Biraz nostalji yapalım…
Denizli’nin kimyasında mı var acaba geriden gelip maçlar kazanmak? 2001 yılında Fener’in başındayken İstanbul’da Antep ile yaptıkları bir maçı hatırlıyorum. Fenerbahçe bilmem kaç maçtır yenilmezliğini sürdürürken, bir yandan Antep ile şampiyonluk maçına çıkıyordu. İlk yarı skoru tam evlere şenlikti. Antep Kadıköy’de 3 gol atmış, kalesinde gol görmemişti. Yani 0 – 3’tü. Ama n’olduysa ikinci yarı oldu. Fener stadının skorboardunda maç sonunda “4 – 3” yazıyordu. Tarihe geçen bu maçta 18 dakikada 4 gol bulan Fener’in başında Denizli vardı…

Son şampiyonluğumuzu yaşadığımız 2002 – 2003 sezonunda İstanbul’da oynanan bir Beşiktaş – Kocaeli maçı anımsıyorum. Kocaeli deplasmanda 1 gol buluyor ve Beşiktaş daha oturmamış kadrosuyla çırpındıkça çırpınıyordu. Ama son dakikalarda “vur, kır, parçala” taktiğiyle ve de özellikle Ahmet Dursun’un çabasıyla bastırdıkça da bastırıyordu Karakartal. Maçı da 2 – 1 almaya başarıyordu. Çırpınan bir diğer isim ise Körfez’in o zaman ki hocası Hikmet Karaman’dı… Maçtan sonra Beşiktaş’ın futbolcularına, hakemlere, kısılmış sesiyle veryansın ediyordu. “Formaları değiştirip çıkalım 5 atarız 5!” deyip duruyordu canlı yayın ekranlarına “Terimvari” havasıyla. Beşiktaş, forma değiştirmeye gerek kalmadan, sezonun ikinci yarısında Kocaeli’yi Kocaeli’de 5’leyip Karaman’a selam ediyordu.

Eee dün akşama gelelim artık…
Yediğimiz gollerin ikisi de sol kanattan oldu. Özellikle ilk golde kanadında olmayan Üzülmez, Zapo ve Rüştü’nün zincirleme hataları vardı. Hele Zapo’nun ceza sahasının hemen dışında rakibin ayağına topu atması hiç de beklenecek bir şey değildi kendisinden. İkinci golde gene kanadında olmayan Üzülmez bizi üzdü. Onun boşalttığı alana Zapo kayınca göbek kabak çiçeği gibi açıldı ve Semavi golü buldu.

Dün akşam 70’li dakikalara kadar ayağına her top geldiğinde bireysel küfürlere maruz kalan ca’nım Delgado gerçekten ters ayakla mı çıktı stada nedir bolca top kaybetti. Herkes de haliyle, hele de 2 – 0 geriye düşünce mırıl mırıl konuştu durdu. Koca bir “ama”nın ardından birinci golün ortasını yapan, enfes bir galibiyet golü atıp takımın rahat nefes almasını sağlayan, Nobre’yle tıkır tıkır paslaşıp ona golü attıran bir adama da sanki fazla huysuzlanıyoruz demem mubahtır. Bırakalım o “kafasına göre” oynasın, bizim istediğimiz yerlere paslar atmasın.

Son maçlarda, özellikle Denizli geldikten sonra Tello, Sivok ve Nobre çok olumlu ve yararlı olmaya başladılar. Sivok orta sahaya kaydığında da etkili, defansta kaldığında da. Nobre atıyor, koşuyor, pres yapıyor. Artık bolca şut da çekiyor. Tello ilk geldiği günlere sanki dönecek gibi. Bir de bu ekibe Holosko eklenirse tadından yenmeyecek bir takım olacağız.

Beşiktaş acayip bir şut yüzdesiyle oynuyor. Kaleyi tutuyor veya tutmuyor, hiç önemli değil. “Yahu nasıl vuruyorsun” yerine Beckett’in dediği gibi “Yine dene, yine yenil” dememiz lazım: “Yine deneyin yine dışarı atın!”. En sonunda 3 direğin içine -bu maçta Delgado ve Nobre’nin yaptığı gibi- atarız işte. Yenile yenile yenmeyi, dışarı ata ata içeri atmayı öğreniriz.

Ve şampiyonluk… Şampiyonluk aceleye gelmez. Sakin ve emin adımlarla olur. Arkadan gelmek daima iyidir. Bizim acelemiz yok. Bu takım şampiyon olacaksa o sezon bu sezondur.
“Her yere yetişilir
Hiçbir şeye geç kalınmaz ama
…”
Not: Dün akşam 2 gol atan Nobre'nin yaşgününü kutlayan ve cinsel tacizci, ahlaksız, arsız bir adam olan Hüseyin Üzmez'i unutmayan taraftara da ayrı bir teşekkür etmek lazım.

Namağlup olmanı değil, iyi futbol oynamanı seviyoruz...

2008-11-02T20:28:00.016+02:00

Kayseri Spor 1 - Beşiktaş 0

Serendipity - Üç puan kaybetmiş üç büyükten birinin taraftarı olarak, bugün benden beklenen moral bozukluğu içinde değilim nedense. Her şeyden önce Anadolu takımlarının üç büyükler için kestirilemez deplasmanlar olmasından keyif alıyorum. Kaldı ki Kayseri, bu sene ligin en zor deplasmanlarından biri, geçen yıllarda olduğu gibi. En azından kendi sahalarında gerek ülke büyükleri gerekse Avrupa kupalarında karşılaştıkları takımlara karşı sergiledikleri öz güveni takdir etmek gerekiyor.

Bununla birlikte nasıl oluyor da Kayseri ve benzeri takımlar hiçbir zaman ligin son haftasına kadar şampiyonluğu kovalayamıyorlar, bunu sormak gerek. Geçen yıl Sivas Spor bile son haftalara girerken artık iyiden iyiye şampiyonlukla ilgisi olmadığını ilan etmişti. Bu noktada Anadolu takımlarının son haftalara doğru düşmekte olan takımlara servis yapıp yapmadıklarını da sorgulamak gerek.

Biraz da maçtan söz etmem gerekirse, yüksek bir mücadele seyrettik bugün. Mücadele ile zevkli futbolun ters oranlı olduğunu biraz daha net gördüm. Pozisyonları olan bir karşılaşma olmasına rağmen iki takım için de saç baş yolduracak pozisyon yoktu çok fazla. Hatta Kayseri'nin golü kaçsaydı bile saç baş yoldurmazdı sanıyorum.

Denizli'nin Tello'yu kazanmış olması ne kadar sevindiriciyse, acaba Delgado'yu kaybediyor mu, sorusu da o kadar ciddi. Ertuğrul'un gitmesiyle birlikte Delgado'da ciddi bir düşüş gözleniyor. Holosko, bu yıl zaten hiç istenen performansına ulaşamadı. Bobo, 50. gol lanetiyle boğuşuyor. Peki nasıl olacak bu işler?

AlKaraKartal sayfaları elbette bu soruya yanıt üretmeye memur değil. O işe gönüllü anlı şanlı yorumcularımız var. Ama şunu söylemek mümkün, Beşiktaş mevcut kulüp yapılanmasının çapı kadar bir futbol koydu ortaya. Yani, yüz küsür milyon dolarının bilmem şu kadarı başkanına olan büyük bir kulüp nasıl oynarsa öyle oynadı. Avrupa ve dünya futbolu için küçük, yerel ligi için yeterli bir futbol.

Lafı çok eveleyip gevelememek lazım. Türkiye'nin bir gerçeği var, endüstriyel futbol denen gerçekliği reddetmeyen; ama onun gereklerini yerine getir(e)meyen yönetimler. Benim gönlüm zaten endüstrinin bulaşmadığı bir geçmiş güzel günlerin futbolu; ama biliyoruz ki bu istek, McDonalds'ın olmadığı bir Türkiye hayal etmek kadar bir hayal.

Şampiyonluk şart değil çok oynayan, hep oynayan, iyi oynayan bir takımım olsun istiyorum. Sevinmek için değil, gurur duymak için sevdik. Yönetimiyle, hocasıyla, futbolcusu ve top toplayan çocuklarıyla gurur duymak, en büyük dileğim...

Tadını çıkarma vakti

2008-10-31T12:57:00.011+02:00

Beşiktaş 3 - Antalya Spor 0

Chatlak - Herhalde Türkiye Kupası’na verilmeyen önemden dolayı 4 büyükler de ligde sahaya sürdükleri 11’lerini sahaya sürmeyip, daha alternatifli bir kadro ile maça çıktılar. Neticesinde Fener ıkına sıkına, kötü bir futbolla 1-0 kazanırken, Trabzon dağıldı. Galatasaray ise yavan bir maçın ardından berabere kalırken, maç boyunca pas hatası zengini Beşiktaş aslında rahat olmayan ama tabelaya bakınca farklı görünen bir skorla maçı aldı.

Grubumuzda kuralar ilk çekildiğinde, bir çok kişi tarafından çeyrek finale kalacak iki takım Beşiktaş ve Trabzon olarak görülüyordu. İlk sınavlar sonunda Beşiktaş büyük bir adım atarken şimdi potaya bir de Antep girdi. Ve haliyle işler karıştı. İki hafta sonra Trabzon deplasmanından en az 1 puan almak mecburiyetindeyiz. Aksi halde Antep deplasmanında yapılacak bizim için gruptaki son maç stres yüklü geçebilir. Çünkü ligde de aynı dönemde zorlu bir viraj var. Bakalım…

Dünkü maça gelecek olursak… Lig maçlarını Pazartesi, Cuma ya da hafta sonu gündüz oynayan bir takım oldu Beşiktaş. Mesela bu hafta Kayseri maçı gündüz, bir sonra ki hafta içerde oynayacağımız maç Cuma. Gene de taraftar oldukça istekli ve tribünleri doldurma gayretinde. Dün de hafta ortası olmasına rağmen tahminlerin üzerinde bir seyirci, oldukça iyi bir performans ile destekledi takımını.

Delgado’ya sahadayken tahammül edemeyen bazı taraftarlar da dün dört gözle kendilerinin yokluğunu hissettiler. Çok top kaybetse de zaman zaman defansın arasına yaptığı yarıcı dalışları aradık Serdar’dan ama pek de göremedik. İyi niyetle mücadele etti ama becerisi bu kadardı. Ali Tandoğan’ı yazmak istemiyorum. Uğur ise tek başına nedense yavan kaldı. Delgado ile çok iyi uyumları var. “Eşsiz Girilmez” tabelası asıp ikisini birlikte sahaya sürünce keyifle izleyeceğimiz bir takıma bürünüyor Beşiktaş. Bobo, Tello, Zapo üzerine edilecek kelamlarımı ise yayın yönetmenimizin yazımıza kesik atmaması ve bloğumuza yazımızın tam yetmesi için bir sonraki yazıya bırakıyorum.

Denizli ile birlikte 3 maç sonunda değişen en önemli şey takımın bolca şut atması. Geçtiğimiz Sivas maçının içinde dörtlü savunmadan üçlü sisteme geçmişti takım. Bu maçta da maçın çözümsüzlüğe gittiği kısımlarda Sivok orta sahaya kayarak sabit bir sistemde kalmadan oynak bir yapı içinde olduğunu gösterdi takımın.

Ligde ve kupada namağlup lideriz. Bi’ biz varız, bi’de Liverpool. Tadını çıkarmaya bakalım…

Bilgi Güçtür Diyenler, Bu Ülkede Güç Cahilin Elinde

2008-10-28T16:08:00.006+02:00

Cuma akşamı, İnönü'den geldim kuruldum bilgisayarımın başına. Bir de ne göreyim, Diyarbakır mahkemesi kapatmış bizim Al-KaraKartal'ı. Yahu ne halt ettik biz, bilmeden zülfiyare mi dokunduk diye mırıldanırken, sudabalık dedi ki, "Kendini o kadar önemseme! Tüm blogger'lar kapatılmış."

İçim rahatladı biraz, ama kapatma kararını öğrenince sinirlerim kalktı ayağa. Bu nasıl bir cahilliktir yahu. Saha kapat, kanal kapat, yetmiyor domain kapat. Bir topçusu kırmızı kart gören takımın sonraki hafta maça çıkmasını yasaklamak gibi bir durum bu. Hukukçu dediğin kimse bilişim konusunda bilgisiz olabilir; ama buradaki sorun cezalandırma üzerine bir bilgisizlik olunca insanın asfalyaları atıveriyor. Ben bir suç işleyeyim, sen benimle birlikte ekmek-süt aldığım bakkalı da cezalandır. Roma Hukuku mu artık, İsviçre Medeni Kanunu mu ya da Kılık Kıyafet Yasası mı hangisiyse işte; alın bu yargıçları hakimleri yeni baştan okutun kardeşim. Kopya çekenin de sülalesine Lig TV izlememe yasağı getirin. Daha iyisi günde yirmidört saat banttan Toroğlu işkencesine maruz bırakın. Ama bu kimselere hukukumuzu emanet etmeyin lütfen.

Yayıncı kuruluş da bu süreçte pek masum değil. Bakın ekşi sözlükte sağolsun bir arkadaş bulmuş çıkarmış avukatların ne yapması gerektiğini:
"infringement notification for google blogger"

Şimdi bir telif konusu var. Bu konuda kimsenin ekmeğiyle oynamak olmaz, bunu baştan kabul ediyoruz. Birileri haksız kazanç elde ediyorsa ona dur bakalım demek gerekir.

Hafta sonu Şansal-Erman ikilisi açıktan Kale Kilit reklamı yaparken, "kardeşim etik?" diyecek olsanız size "tartışmalı pozisyonlara gelince ele alacağız o konuyu" diyecek kadar laubali arkadaşlar gönderdiğimiz tepki mailine ne yazmışlar:
Bizim amacimiz da tam olarak 'iletisim ozgurlugune ve etik yayinciliga' cozum bulmak icin basvurulmus bir aksiyondu.

Hadi ya!

Neyse işte bu süreç nedeniyle Sivas maçıyla ilgili yazamadım bir şeyler. Umarım kendimi topralayıp kupa maçı öncesi yazarım.

İştahsızım, ağzımda bir kekre tat!

2008-10-19T22:07:00.012+03:00

Gençlerbirliği 1 - Beşiktaş 3

Serendipity - Sezon sonunda gelebilecek bir şampiyonluk bile ağzımdaki kekre tadı silebilir mi, bilmiyorum. Bu takımın şampiyonluktan önce, acil olarak öz değerlerini hatırlaması gerekiyor. Son 15-20 günde bu değerleri hatırlatabilme olasılığı yaratan iki gelişme yaşadık. Birincisi Ertuğrul Sağlam'ın istifasında dillendirdiği Seba patentli "Beşiktaşlılık duruşu" idi. Diğeriyse Süleymen Seba'nın bizim "şairler parkı"na dikilen heykeli ve açılış töreniydi. Sayın Seba, Beşiktaş belediye başkanına "Önce Baba Hakkı'nın heykelini dikeydiniz keşke" siteminde bulunmuş. Açılıştaki konuşmasında da kendisine has üslubuyla "benim dönemimdeki başarıların asıl sahibi fütbolculardır" dedi. Neredeyse hiç "ben" demeden tamamladı konuşmasını.

Selefin beyefendilik düzeyi halefe bir şeyler anlatıyor olmalı.

Bu akşamüzeri Gençlerbirliği'ni 3-1 geçmeyi bildi Beşiktaş. Takımda ne değişmişti, öncelikle kulübenin patronu değişmişti. Denizli'nin takımında alışık olduğumuz tertibin dışında defansın sağında Toraman, solunda Üzülmez vardı. Maçın ikinci yarısında da haftalardır raf ömrünü dolduran Ali Tandoğan tozu alınmadan sürüldü sahaya.

İlk 13 dakikada 3-0 öne geçen takımınızdan rahatlamasını, ayağa paslarla oyunu sürekli gözetim altında tutması ve saldıran rakibe karşı 5'i, 6'yı bulmasını beklersiniz. Böyle olmadı bugün. 3. golden sonra durdu takım. Yetti bu kadarı, diyerek çekildi geriye. Bu yıl iyi bir takım kuramamış olduğunu söyleyebileceğimiz Gençlerbirliği iyi oynamış gibi göründü; ama aslında onlar da oynamadı. Beşiktaş'ın defanstan savuşturmalarını toparladılar ama iyi kullanamadılar. İlk yarıda Kahe'nin ceza alanı içinde kendisini yere atmasını yemeyen hakem, neden sarı kart göstermedi, bilmiyorum. İbrahim'in yaptırdığı penaltıda da bariz gol şansı apaçıktı; ama hakem Üzülmez'i kızartmadı. Maçın sonlarına doğru Tandoğan'ın Ergün'e yaptığı faul zaten nane molla olan tadımızı iyice kaçırdı.

Sağlam'ın takımından tek fark belki de Tello'nun gol atabileceğine ilişkin umutsuzluğumuzun silinir gibi olmasıydı. Bunun dışında pek bir fark görmedim, kendi adıma. Bu takım hala başkanının (basın toplantısında yeni hocası konuşurken kalkıp giden başkanının) karakterini taşıyor. Gelen-giden hocalar bir fark yaratır mı? Bugünkü maç yaratmadığını gösteriyor (erken gelen goller yanıltmamalı, Beşiktaş bu sezon çok maça erken golle başladı). Ama bunu söylemek için erken tabi ki. En azından ilk yarının bitimine kadar ya da Galatasaray ve Fenerbahçe derbilerini beklemek gerekiyor.

Uzun lafın kısası, iştahsızım biraz. "Takım iyi gidiyor"dan yiyesim yok pek.

Bizce...

2008-10-09T22:18:00.009+03:00

"TÜKÜRDÜĞÜMÜ YALADIM" demek

"YALAN SÖYLEDİM" demekten yeğdir!

Zengin Çocuklarının Oyuncak Sevdası

2008-10-08T00:34:00.008+03:00

AlKaraKartal - Uzaktan kumandalı arabaları, planörleri vardır. İşçi çocukları babalarının üç aylık maaşına el koysa alamazlar onları.

Uzaktan kumandalı arabalarını, planörlerini ilk günün iştahıyla görücüye çıkarırlar.
İşçi - Emekçi çocuklarının gözlerine soka soka; ama onları görmezden gelerek vınnlatırlar cicilerini.

Ellerinde tuttukları kumandaların ve onun hükmettiği oyuncakların kıymetini bilmezler ama. İlk fırsatta kırarlar, koşa koşa babalarına giderler ağlayarak. Anneleri kıyamaz onlara. "Yenisini alıver babişkosu" deyiverirler. Babaları kırmaz ne karılarını ne de tosuncuklarını. Hemen yenisi alınır hem bu sefer, olmuşken daha gelişkin bir model seçilir. Kıymet bilmez tosuncukların kıymet bilmezliği ödüllendirilir böylece.

Kıymet duygusundan yoksun bu civanlar aynı minval büyürler. Özel öğretmenler tutulur, en pahalısından özel okullara gönderilirler. Yine de iki formülü, üç cümleyi yanyana getiremez de bir üniversite kazanamazlarsa babaları onların bu beceriksizliğini ödüllendirmekten geri durmaz: "En iyi okullarda okut babişkosu."

Sonra iş hayatına gelir sıra. Nasıl büyüdülerse öyle çalışırlar babalarının şirketlerinde. bir şirketi batırdılar mı, "Yenisini kuruver babişkosu." Giderek kıymet bilmezlik duygusu kronikleşir. Rağbet gören ama kendilerine ait olmayan ne varsa inanılmaz bir iştahla saldırırlar. Başkaları için bir "değer" olan; ama kendileri için yeni bir oyuncaktan başka bir anlam ifade etmeyen herşeyi jambonlu sandviçlerine mayonez ketçap yapmak isterler. Yaparlar da. Parayla pulla alınabilecek herşeyi alırlar. Para tarafından satın alınamayacak şeylerin hiçbir anlamı yoktur onlar için. Aşk gibi, onur gibi, haysiyet gibi, bir karıncayı incitmekten imtina etmek gibi... Böyle şeyleri anlamsız bile bulmazlar aslında; çünkü anlamazlar ne anlama geldiğini. Kaç lira, diye sorarlar. Yanıt gelmezse, henüz parlatılmış rugan ayakkabılarının izini çıkara çıkara arkalarını döner ve yürüler kırmızı halılar üzerinde.

Baba destekli yöneticisi oldukları kurumlarda padişah değildirler asla, tiran değildirler. Bunların ne analama geldiğini bile bilmezler. Cahildirler anlayacağınız sadece isterler: bozmak için, kırmak için, iğdiş etmek için... Yenisine yer açılana kadar sömürmek isterler. İşleri bittiğinde onlar için yeni oyuncaklar hazırdır nasıl olsa. Anneciklerinin tatlı sesi babişkolarının kulaklarında çınlamaktadır hala: "hadi babişkosu üzme tosunumu". Hiç üzülmezler. Üzülmeyi bilmezler; ama varlıkları bir üzüntüdür diğerleri için. Bir asalak, gereksiz ve can sıkıcı bir uzuv gibi yaşarlar.

Aşklarımızın, hayallerimizin, gelecek güzel günlerimizin ortasına basıverirler ruganlarıyla. Ama suç onlarda değildir. Züccaciye dükkanına katır sokandır asıl suçlu olan. Katır bildiğini okur. Kırar, döker, saçar.

Kartal bir kaç yavru yetiştirir; nedense saksağan olur bunlardan birisi.

Demirören Grubu Teknik Direktör Karnesi

2008-10-07T16:24:00.009+03:00

Büyütmek için tablonun üzerine tıklayabilirsiniz...

Yürekteki Diş Ağrısı

2008-10-06T23:07:00.017+03:00

İstan bul BB Spor 1 - Beşiktaş 1
Metalist 4 - Beşiktaş 1
Beşiktaş 2 - Hacettepe 1

Serendipity - Henüz 18 yaşındayken intihara yeltenen Maksim Gorki, bir intihar mektubu hazırlamıştı, şöyle yazıyordu mektubunda: "Ölümümden Alman Şairi Heine'yi sorumlu tutun; çünkü yürekteki diş ağrısını o icat etti..." Bu intihar girişimi başarısızlıkla sonuçlandı; ama Gorki'nin yüreğindeki diş ağrısı ölünceye dek dinmedi.

Araya bayram girince on günlük çevrim dışı hayat bize yaramadı. Büyükşehir'in Olimpiyat çelmesi, metal fırtınanın da habercisiydi aslında. Metalist'le oynadığımız ilk maç da oldukça haber yüklüydü; ama bu haber teknik heyet ajansına bir türlü düşmedi.

Demirören başkanlığında garip bir huy geliştirdi yönetim: Bir zamanların Fenerbahçesi gibi ne kadar çok bağırırsak o kadar sindirir, şampiyon oluruz huyu. Büyükşehir maçında hakem puanlarımızı çaldı, diye gürlemek tüm Beşiktaşlıları olmasa da bizi rencide ediyor. Hatta takımın kötü oyunu bile bu kadar üzmüyor desem yeridir. Kötü futbol burkuyor, kötü beyanat kahrediyor.

Bu akşam oynanan Hacettepe maçına gelince, dilimizde bir kekre tad kaldı desem yeridir. Metalist maçından sonra yaşananlar bu maçın önüne geçti. Tribünlerin istifa nidaları da ilk beş dakikalık sessiz protestosu da haklı ve yerinde olmaktan uzaktı. Sultan Süleyman'ı yiyen bu devran Sağlam'ı da yer. Yer ve doymaz elbette. Ama gün gelir devran döner. Bu devran dönmeli artık. Tribünlerin yönetime yönelmeyen protestolarını anlamak mümkün değil. Eğer yönetim bu süreçte pir ü pak ise Ertuğrul Sağlam gerçekten sütten çıkmış ak kaşıktır.

Bugünkü oyunun Büyükşehir maçındaki oyundan çok farkı yoktu bence.

Ertuğrul Sağlam ile bitirelim:

Bence Sağlam istifa etmelidir. Ama benim gerekçem pek çoklarıyla aynı değil. Eğer Rıza Çalımbay ile bir kader ortaklığı yapmak istemiyorsa Ertuğrul Hoca'nın şu aşamada, yani ligde mağlubiyeti yokken, hala şampiyonluk umudu varken görevini bırakmalı. Kendisi için, kariyeri için, kendisine duyulan sempatiyi sürdürmek için... Demirören grubunun aklına hoca değişikliği düştükten sonra yolundan döndüğünü görmedik hiç. Ligin 13-14. haftası gibi peşpeşe alınabilecek kötü sonuçlardan sonra Demirören grubunun kendi öz oğullarını boğduran padişahlar gibi Sağlam'ın kellesini taraftarın önüne atması sürpriz olmayacak.

Bunu senden beklemek hakkaniyetli değil; ama bu yönetimin yeni bir çirkinliği sahnelemesine izin vermemek için istifa et Ertuğrul Hoca!

NOT: Haber az önce geldi. Ertuğrul Hoca istifa etmiş. Bu kendisi için olumlu bir hareket. Yönetimin şu sözlerden pay çıkarması dileğiyle: "... Ancak benden önceki ve bana yapılanların benden sonra gelecek antrenörlere yapılmasını istemiyorum."

"Kanat" Açtı Sonsuzluğa

2008-09-24T12:06:00.008+03:00

Yolun Açık Olsun

Başımı alıp gittim de ne oldu!

(Son Yazı)

Kazım Kanat - Hikâyenin sonu şöyleydi: Hani doktorlar, kanser tedavim için beni hastane odasına mahkûm etmişlerdi ya... Ben de başımı alıp Bodrum'a gitmiş, hayatımı bir yelkenlide geçirmeye başlamıştım ya...

Harika bir yazdan sonra bir otelde kaldım. Klimayı açıp, keyif çattım. Sonrası ne oldu? Ne olacak, kuyruğu bacaklarımızın arasına kıstırıp, hastaneye geri döndük. Hem kanser hem de zatürree olmuşum. Kanseri yendik! Zatürreede dalga geçtik!

Ama... Aması şurada... Anlatayım...

Kanseri bir kez daha yenmenin mutluluğunu yaşarken, mutsuz oldum. Bodrum'da cehennem gibi sıcakta ilk kez bir şey yaptım. Eşim Sevinç için yaptırdığım klimayı çalıştırdım, karşısında uyudum. Sonuç felaket! Bir süre sonra nefes alamaz, yürümekte zorluk çeker oldum. Oğlum Mesut'un yemin töreni için gittiğim Kars'ta yüksek rakımda kötü oldum. Hikâyenin şimdiki sonu şöyle; ciğerlerime klimadan dolayı virüsler girmiş, mantarlar oluşmuş. Sürekli antibiyotik ve oksijen tedavisiyle ben değil, doktorlar savaşıyor. Komik olan da şu: Bir mantarı yenmek, kanseri yenmekten biraz zor olacak.

Okurlara!

Kimsenin moralini bozmak istemem. Hele benim, kanser yoldaşlarımın asla... Zaten onlara güzel haberlerim var. Kanseri 'akıllı bomba' ismi verilen bir ilaçla yendim. Elim kalem tutunca söz, her şeyi yazacağım. Biraz sabır ve anlayış, lütfen. Biliyorum ki ben sizler için umudun umuduyum!

Teslim olmak yok, geri çekilmek yok. Savaşa devam!

Sevgili okurlar!

Ne zaman iyileşirim bilmiyorum. Tek bildiğim şey, yazabileceğim an yazacağımdır.

Özel mesaj: Bu, hastane odasından yazılan belki de çok duygusal, belki de okurları ilgilendirmeyen mesajdır. Bu mesaj benim her zamanki dostum Hıncal ustaya. "Beni niye aramadın?" deme. Ama sana ulaşmam ancak bu şekilde oluyor. Ulaşsam bile konuşamam ki! Hıncal ağabey, bir aydır, hastayım kimselere söylemedim. Şu zor günlerimde kırıcı ve incitici söz ve yazıların (Benim üzerimden, benim iyileşmem için çırpınan Genel Yayın Yönetmenim Ergun Babahan'ı eleştirmen de şık değil) beni ve seni sevenleri çok üzüyor. "Kardeşim," dediğin Kazım'ı 40 yıldır binlerce yazısından tanırsın. Bilirim seversin de... Bir söz için bana düşman oldun. Ricam şudur; şimdilik biraz bekle, lütfen. İyileştikten sonra o kırıcı ve incitici eleştirilerini yapmaya devam edersin. O zaman bile tek kelime söylemem! Öyle değil mi Öcal ağabey, Haşmet kardeş?

MAÇIN ON BİRİ (Beşiktaş-Gaziantepspor Süper Lig 21.09.2008)

2008-09-22T02:01:00.006+03:00

Kamra-1. Ertuğrul Sağlam kendi sahasında oynadığı maçta takımın tek oyun kurucusu Delgado ve en etkili hücumcusu Holosko’yu yedek soyundurarak Gaziantepspor’un kafasını karıştırdı. Ne yapacağını şaşıran Antepli oyuncular ilk on dakikada dört pozisyon bir gol yedi.

2. İlk yarıda takımda oyun kurucu görevini top süremeyen, pas atamayan, her ikili mücadelede öyle ya da böyle yere düşmeyi başaran Nobre ve kaleci Hakan Arıkan üstlendi. Hakan Arıkan ilk yarıdaki tek golün asistini yaptı. Maç. boyunca tek yaptığı da bu oldu.

3. Gaziantep ilk on dakikadan sonra toparlandı. Orta sahayı teslim aldı. Ancak pozisyon üretemedi. İkinci yarının hemen başında en etkili hücumcusu sahtekarlıktan çift sarılı kırmızıyı yiyene kadar en azından beraberliği kurtaracak bir futbol oynadı. On kişi kaldıktan sonra bile Beşiktaş’tan daha istekliydi.

4. Bobo düşünceliydi. Maçın üçüncü dakikasında önüne düşen topa sert vurdu, gol oldu. Daha sonra önüne düşen toplara da vurdu. Onlar gol olmadı.

5. Tekme tokat kavga ettikten sonra takımdan uzaklaştırılan İbrahimler (Toraman ve Üzülmez) affedildikten sonra ilk kez forma şansı yakaladılar. İkisi de hiçbir şey olmamış gibi kendi klasiklerini oynayarak ne kadar profesyonel olduklarını cümle aleme gösterdiler. Fakat saha içinde hiç yakınlaşmadıkları da dikkati çekti.

6. Beşiktaş dört gün önceki Uefa kupası (Metalist) maçındaki gibi son paslarda beceriksizdi. Rakibinin ceza sahası çevresinde bıraktığı boş alanları ve defans hatalarından doğan fırsatları cömertçe harcamayı bildi. Attığı üç gol maçın kolaylıkla beşlik olabileceğinin bir göstergesiydi.

7. Beşiktaşlı oyuncular (İbrahim Toraman, Bobo, Nobre ) takım iki-sıfır öndeyken, karşı takım on kişi kalmışken üç sarı kart görmeyi başardılar.

8. Defansın göbeğinde Zapotocny ve Sivok yine güven veren bir futbol ortaya koydular. Zapotocny, Ertuğrul Sağlam’ın bütün ısrarlarına rağmen seksen dokuzuncu. dakikada ileri çıktı ve Beşiktaşın son ve maçın en güzel golünün asistini yaptı.

9. Beşiktaş’ın en istikrarlı oyuncusu Serdar Kurtuluş oldu. Oyundan çıkana kadar görevlerini eksiksiz yaptı. Topu yere indirdi. Attığı pasların yerine ulaşmasına özen gösterdi. Top kesti.

10. Ertuğrul Sağlam ikinci yarıda oyuna üç hücumcu sokarak galibiyetie kadar istediğini gösterdi. Holosko (kırk altı) Delgado (altmış dokuz) Batuhan (seksen dokuz) Ne var ki onlar oyuna girdiğinde maç zaten bitmişti.

11. Beşiktaş, kendi sahasında Gaziantepspor!u üç-sıfır gibi net bir skorla yenerken, yine muallak bir oyun ortaya koydu. Eleştirileri sonuna kadar hak etti. Gaziantepspor’un geçen hafta kırmızı kartla cezalı duruma düşen defansı ve orta sahanın en etkili oyuncularına (Deumi, Mehmet Yozgatlı) ve sakat olduğu için oynamayan ve ikinci yarının hemen başında atılan ileri uçun en etkili oyuncularına (Beto, Ferreira) duacı oldu.

İnönü Kanatlarımızın Altında (Beşiktaş 3 - G.Antep 0)

2008-09-22T01:01:00.015+03:00

Serendipty - 'Güzel günler göreceğiz çocuklar/ Güneşli günler/ İnanın çocuklar'. Metalist maçında İnönü tribünleri futbol olarak güzel günleri ne kadar özlediğimizi Nazım'ın dizeleriyle dile getiriyordu. Bu akşam bu özlemin meteorolojik olarak da ne kadar geçerli olduğunu gördük.
İstanbul'da hava ani bir çalımla hepimizi yerlere sermek konusunda öyle mahir davrandı ki bu akşam hasta battaniyemin altında ıhlamur kokularıyla bir tv seyrine hazırlanırken, telefonda chatlak gecenin dirilten kehanetini savurdu: 'Beşiktaş adamı iyi eder'. Karşı konulmaz bir çağrıydı bu. Gidecektim elbette, gittim de, iyi ki de gittim.

Yağmur öyle bir hızlandı ki maçın başlamasını alt tarafla üst tarafı ayıran koridorda bekledik. Bütün önlemlerimizi alıp tribünlere doğru seğirtirken yağmurun biraz ara vermesine hep birlikte sevindik.

Duran yağmur, meğer Beşiktaş'a sen yağ diyecekmiş. İlk on dakikada sayı tahtası 4-0 yazsa yeriydi. Yazmalıydı da...

Ertuğrul Sağlam'ın ik onbiri hem tribünlerin hem de Nurullah Sağlam'ın ezberini bozmuştu. Biz bu tertibin tam olarak nasıl işlediğini ancak 15. dakikada çözebildik. Delgado yok, Holosko yok, Uğur yok; ama İbrahimler var. Delgado'nun görevini Serdar Kurtuluş üstlenmiş. Tello'nun sürekli içerilerde dolaşması, bizim sol kanat oyuncumuz yok galiba yorumlarına neden olurken İleride de Bobo - Nobre ikilisiyle gol arıyoruz..

Çok da aramadık o golü, ilk dakikada Hakan Arıkan'ın degajı 6 saniye sonra Antep ceza alanı üstünde sekti, 7. saniyede Bobo vurdu ve topun ağlarla buluşması denen o 'büyülü büyü' gerçekleşti. Beşiktaş, "ben büyük takımım, büyük oynarım" der gibi 10 dakika boyunca bastırdı da bastırdı. Sayı artmadı ama keyfimiz gıcırdı doğrusu.

Sonra Antep sazı eline aldı, bol pas yaptılar. Ayağa, yerden düzgün paslardı bunlar. Aykut Kocaman'ın takımlarını hatırlatıyordu bu pas trafiği. Ama Antep'in topa daha çok sahip olduğu dönemler de dahil, maç boyunca tehlikeli bir atağını görmedik. Bu nasıl kaçar diyen bir Antep'li yoktur sanırım bu akşam. Antep'in pozisyon üretememesinin en önemli nedenlerini şöyle sıralayabiliriz belki, a- Nobre önde çok bastı, çok hırpaladı; b- Serdar Kurtuluş göbeği çok sevdi, pek çok atağı olgunlaşmadan engelledi; c- Zapatocny-Sivok aşısı bu takımda ciddi bir biçimde tuttu.

İnönü'de gol yememe alışkanlığımızı sürdürdük. 11 resmi maçımızdan da puan çıkartmayı başardık. Bu gidişin Metalist maçında da sürmesi en büyük dileğimiz. Tabi bu dileğin sürmesi için yerine getirilmesi gereken bazı şartlar da yok değil. Herşeyden önce sol kanatta kalıcı bir çözüm gerekiyor. Tello, toptan soğumuş gibi bir görüntü veriyor. Artık futbol Üzülmez'in oynadığı gibi oynanmıyor, malesef bu böyle. Onun önünde de toptan soğuduğunu hissettiren Tello olunca ilk yarıda takım soldan tek bir atak bile gerçekleştiremedi. Beşiktaş yönetimi Tello'yu göndererek Seric'e bir kontenjan açabilir mi? Açsa iyi olur mu? Tello geldiği günden bu yana Beşiktaş'ın aradığı sol kanat adamı olduğunu gösterecek hamleler yaptı mı? Bu soruları çoğaltabiliriz. Ama yanıtlar ne olursa olsun, sol hat için ciddi bir girişim şart gibi görünüyor.

Baba Hakkı'dan bu yana bu takıma damgasını vuran pek çok topçu geldi geçti. Yakın zamanda Sergen, Ronaldo, Zago, Guinti, Pascal, Mansız... kimler kimler. Eğer böyle giderse Zapatocny'de bu takımda efsaneleşebilir. Kaleci Murat'ın degajını keserek 75 metre top sürdükten sonra Nobre'ye öyle bir top çıkardı ki, defansif özellikleri ekmek kadayıfıysa ofansta yaptığı bu varyete de üstüne kaymak oldu. Tam 5 yıldır özlediğimiz hareketlerdi bunlar.

Bu akşam için bir parantez de Nobre için açmak gerekecek. Açık söylüyorum, her kaybettiği top sonrası eliyle koluyla hakeme itiraz etmesini sevmiyorum Nobre'nin. Bir Ahmed Hassan vardı hatırlarsınız, ben böyle ağlak adam görmemiştim. Nobre de Hassan'ın başka bir versiyorunu. Hele FB'de oynarken Samsun Spor maçında kaleci Kerem'i attırmasını hala hazmedemiyorum. Ama ne yalan söylemeli, bu akşamın bir yıldızı Zapatocny'se diğeri de Nobre'ydi. O kadar çalıştı ki, o kadar gol istedi ki, atamasaydı içimde kalacaktı.

Mutluluk verici bir akşam oldu, darısı sezonun başına.

Kadıköy: Bir Uzun Yol Hikayesi

2008-09-19T00:12:00.006+03:00

Beşiktaş: 1 - Metalist Kharkiv: 0

Serendipty - Geçen yıl Bayern Münih, Şampiyonlar Ligi'ne yaraşacak bir oyunla UEFA kupasında sahne almıştı. O ne maçlar, peşpeşe abluka altında alınmış rakiplerin perişan edildiği. Galatasaray'lı bir arkadaşım, final Münih'le bize yakışır, demişiti. Ne oldu? Pek çok insanın adını geçen yıl duyduğu Zenith, deste boy klasmanından gelip kupayı kaşla göz arasında kaptı.

Geçen yılı hatırlamamın bir nedeni var elbette. Hani bu yıl UEFA finali Kadıköy'de oynanacakya, Bayern'e kısmet olmayan kupa bu yıl Kadıköy'de bize nasip olur mu ki diye düşünüyorum.

Maça hızlı başlayan Beşiktaş'ın bugün şanssızlığı da vardı. Holosko pek çok karşı karşıya pozisyonda rakibinin parmak ucundan seken toplar nedeniyle başarılı paslar çıkaramadı. Delgado ilk yarı biraz parlar gibiydi ama ikinci yarı hiç yoktu desem yeridir. Hele ki, 70. dakika değişiklikleri takımın görüntüsünü iyice bozdu. sahada pek bir şey yapmaz görünen Tello ve Nobre çıkınca üst üste baskı yemeye başladık. Serdar Özkan bildiğiniz gibi... Bobo da çok etkili olamadı. Ama onların etkisizliği rakibe güven verdi ve maçın son dakikaları bizim için gerçekten sıkıntılı bir hal aldı.

Sanki deplasmanda oynamışcasına Sağlam'ın gol yemeden kazanmış olmamızı avantaj sayması, kanıma dokundu desem yalan olmaz. Gol yemedik ama kendi sahamızda bir adet ittire kaktıra gol attık. Maç bittiğinde Eski Açık sakinlerinin yüzü asıktı bir parça.

Defansa ve bugün ilk kez bir resmi maçta seyrettiğimiz Seric'e bir paragraf ayıralım. Zapatocny şu anda olduğu yeri en çok benimsemiş futbolcu gibi görünüyor. Beşiktaş takım olarak travmatik gelişmelere abone olmaz da iyi bir maraton çıkarırsa Zapo daha da büyür gibi görünüyor. Sivok bugün bir kaç kez yüreğimizi ağzımıza getiren hata yaptı. Fatura ağır olabilirdi, ancak Metalist forvetleri adisyona çizik atmaktan imtina ettiler. Ya da şanssızdılar diyelim.
Seric ilginç bir topçu. Bir ara acaba Tello yine geride oynasa da onun önünde Seric mi bindirse diye düşündüm. Soldan çıkışları çok sürpriz ve rakibin ters ayakta yakalanmasını sağlıyor. Ama geride bıraktığı derin boşluğu kim doldurur bilinmez. Ya da o boşluktan bize kaç adisyon çiziği çıkar diye endişeleniyor insan.

Evet gol yemedik, bu sevindirici. Bu sezon İnönü'de gol yemiyor olmamız da sevindirici. Hatta üstüste 10 maç kazanmış olmak da umut veriyor. Ama Kadıköy bir uzun yol kaptanının deneyimini, sabrını ve becerisini gerektiriyor.
Bu takımda, bu teknik ekipte ve bu yönetimde bu türden hasletler var mı emin değilim. Ama erken yazılardan birisinde de söylediğim gibi: Yanılt Beni Kartalım.

Son söz yerine:
Metalist'in defansında adını bilemediğim bir 30 numara, forvetinde de yine adını bilemediğim bir 50 numara vardı. Ten renklerinden Ukraynalı olmadıkları belli olan iki topçu. Ey Sinan Engin, bu adamaları neden biz bulamayız da Gordonlara mahkum oluruz.

Trabzon 0 - Beşiktaş 0

2008-09-15T00:04:00.004+03:00

Serendipty - Bu maç için yazacak çok bir şey yok.
Beşiktaş topa 57. saniyede dokundu. İlk atak 2. dakikanın ortalarına doğruydu. Savunmayı biraz önde kurmuştuk, mücadele profili yüksek gidiyordu maçın.
Gerçekten de sabaha kadar oynansa bir numara olmazdı bu maçta. İki iyi çıkış yapan iki takımdı Beşiktaş ve Trabzon, bu maçta bu çıkıştan nüveler aradım. Bulamadım.

Bu maç için yazacak bir şey yok. Hem iştahım da yok. Bu seferlik beni mazur görün.

Biraz daha iştahlı olduğumda Tello hakkında yazmak istiyorum. Bu takıma niye geldi, ne verdi, ne verebilir gibi sorulara yanıt bulmaya çalışacağım.

Hiçbir Sahada Görmek İstemediklerimiz

2008-09-12T09:08:00.003+03:00

Yerevan

2008-09-06T23:44:00.009+03:00

Bugün Türkiye karması, Ermenistan karmasını 2-0'la geçti. Bu blogda sadece Beşiktaş ile ilgili yazılar yazmak istediğim için bu maçın detaylarına girmeyeceğim. “Tanrı Madrid'i seyredebilmek için gökyüzünde küçük bir delik açmıştır” der İspanyollar. Umarım bu akşam Yerevan'daki bu tarihi buluşmayı Taksim Spor formasıyla Hrant Ağabey de bir aralık bulup izlemiştir.

soldaki ağabey hrant

BOBO Hakkında

2008-09-06T23:23:00.019+03:00

Serendipty - Lige ara verildi ve bu hafta takımı sahada izleyememek beni başka türden bir uğraşa sürükledi. Ara ara bunu yapmaya çalışacağım. Tek tek futbolcular hakkında düşündüklerimi yazmaya çalışacağım. Bu serinin ilk maddesi Bobo.

Yanlış hatırlamıyorsam Deivson Rogerio Da Silva Bobo, Beşiktaş'a 2005-2006 sezonunun devre arasında, Gökhan Güleç ile birlikte kiralık olarak geldi. Geldiğinde kariyerinde Brezilya U-20 karması vardı. Tigana'nın zorlamasıyla 2006-2007 sezonunun başında da bonservisiyle Beşiktaş'lı oldu.

Özellikle geçen sene Bobo'nun ülke dışından çok önemli talipleri olduğu söylendi durdu. Söz gelimi Marsilya ısrarla istemiş Bobo'yu. Bu sezon başında yönetim, Bobo üzerine cin fikirler kurdu ve Pekin'de oynayacak Brezilya karması kadrosuna çağrılmasını bekledi. Hesap belliydi: Uluslar arası arenada boy gösterecek olan Bobo Brezilya karması oyuncusu olarak pazarlanacak ve yüksek paralara kolayca alıcı bulacaktı. Bu fikir çok da yanlış sayılmazdı, Bobo geçen yıl karmaya çağrılmış, 6 Şubat 2007'de oynanan İrlanda Cumhuriyeti maçında ilk on altıda yerini almıştı. Hesap tutmadıysa da cin fikirler umut kesmedi. 2010 Dünya Kupası elemelerinde Brezilya kadrosunda hala şansı vardı Bobo'nun. Ama Dunga bizim Bobo'yu yine görmezden geldi. Bu son görmezden geliş, cin fikirlilerin de umudunu kesmesine neden olmuş olacak ki, hafta içi başkan bir açıklama yaptı: “Sezon başında Bobo'yu satmamakla ne kadar iyi bir iş yaptığımızı göstermiş olduk”.

Başkanın bu ilginç açıklamasını bir kenara bırakalım. Bobo niçin Brezilya karmasına çağrılmıyor artık, sorusunun yanıtını arayalım. Bobo ilk ve son kez (şimdilik) 2008 başında Berizlya karmasına çağrıldı. Bu tarihte Brezilya'nın iki önemli eksiği vardı, dünya yıldızı Kaka ve henüz 18 yaşındaki gol makinesi Pato. Brzilya, forvet hattında Sevillalı Fabiano, Real Madridli Robinho ve Bredalı Da Silva Leonardo Moura'yla çıktı maça. Son dakikalarda Fabiano oyundan alınırken Bobo yerine Betisli Rafael Sobis, Dunga'nın tercihi oldu. Bobo bundan sonra Brezilya karmasına çağrılır mı bilinmez; ama şimdilik niçin kendisine yer bulamadığının bazı ip uçlarını görmek mümkün.

Bu ip uçlarının peşinden giderken Bobo'yu iki kulvarda değerlendirmek gerekiyor, birincisi Süper Lig'deki; diğeri ise Avrupa kupalarındaki performansı. Süper Lig'de oynadığı maçlarda Bobo'nun iki karakterini görebiliyoruz. Birincisi topla dripling halinde mücadeleden kaçmayan, ikili pozisyonlarda rakibini geçen, adam eksilten ve asist yapabilen bir Bobo. İkincisi ise Nobre gibi, Jardel gibi, hatta Tanju gibi 'striker' özellikleri gösterebilen, gelen ortayı tek hamlede hedefe ulaştırabilen bir Bobo. Türkiye spor kamuoyunda kendisinden söz ettirdiği, yorumcuları kendisine hayran bıraktığı özelliği birinci özelliğidir diye düşünüyorum, yani dripling halinde sonuca giden gol atan ya da attıran Bobo. Bir önceki hafta Antalya Spor karşısında kaydettiği 3. gole bakmak yeterli. Bir uzun topu kovalayan omuz omuza mücadelede ayakta kalan ve iki defans oyuncusunu düşürdükten sonra kaleciyi de çalımlayarak golü kaydeden Bobo. Dünya futbol piyasasında bir değeri olacaksa, bu özelliğiyle olacaktır Bobo'nun.

Öte yandan Avrupa kupalarındaki performansına baktığımızda Bobo'nun oyunu kopartan bir futbol yerine daha 'striker' özellikleriyle sahneye çıktığını görüyoruz. Geçen yıl oynanan Liverpool ve Marsilya maçlarını düşünün. Bobo kendisine atılan pasları iyi kontrol ederek yanındaki adamı ekarte etmiş ve düzgün vuruşlarla gollerini kaydetmişti. Bu maçlarda Bobo'yu sağdan soldan oyun deneyen, adam geçerek orta yapan ya da göbekten delip kaleciyle karşı karşıya kalan bir forvet olarak görmedik çok fazla. Yani Süper Lig'de gösterdiği driplingli oyun karakterini Avrupa maçlarında gösteremedi (Siroki Brijeg maçını Avrupa maçı olarak değerlendirmediğimi söylememe gerek var mı?). Kaka, Ronaldinho, Fabiano, Robinho, Moura ve adını sayamadığım pek çok hücum oyuncusuna sahip olan Brezilya'nın 'striker' tipi bir golcüyü gerektiren bir oyun kurgusu olmadığını düşünüyorum. Bu nedenle Bobo'nun bu takımda bir 'stirker' özelliğiyle yer bulabilmesinin mümkün olmadığını görmek zor değil. Öte yandan Süper Lig'de gösterdiği driplingli forvet karakterinin de maalesef Türkiye futbolunun defansif zaaflarından kaynaklandığını düşünüyorum.

Bu savlarımı çürütecek tek şey, bu yıl UEFA'da sahne alan Beşiktaş maçları olabilir. Grup maçlarına kaldığımızda (ben öyle olacağına inanıyorum) eşleşeceğimiz güçlü rakiplere karşı Bobo eğer ileride basan, topla daha çok buluşma arzusu içinde sağdan soldan göbekten arayan bir forvet görüntüsü verirse bu yazının üzerine inşa edildiği temel düşünce çökmüş olacak.

Takımdaki futbolcuları sempati sıralamasına soktuğumda ikinci sıraya yerleştirdiğim Bobo'nun beni yanıltması ve hem Avrupa maçlarında yüksek performans göstermesi hem de Brezilya karmasının vazgeçilmez forveti olması en büyük dileğim.